Το Μουντιάλ του 2026 θα είναι το 23ο της ιστορίας. Από το 1934 μέχρι σήμερα έχουν διεξαχθεί 22 διοργανώσεις, με τα ισάριθμα τρόπαια να καταλήγουν μόλις σε 8 ομάδες. Από αυτές, οι 5 είναι ευρωπαϊκές, ενώ οι άλλες τρεις προέρχονται από τη Λατινική Αμερική.
Η μεγαλύτερη έκπληξη, λοιπόν, του 23ου Μουντιάλ θα είναι είτε να το κατακτήσει μια ομάδα που δεν το έχει καταφέρει στο παρελθόν, είτε μια χώρα από διαφορετική ήπειρο πέρα από αυτές τις δύο.
Ποιες είναι όμως οι ομάδες που έχουν φτάσει στην κορυφή του κόσμου; Ας ξεκινήσουμε με το δεδομένο ότι από τις 8 «χρυσές» ομάδες, μόλις δύο το έχουν κατακτήσει μία και μοναδική φορά. Οι υπόλοιπες έξι έχουν σηκώσει την κούπα από 2 έως 5 φορές. Πάμε, λοιπόν, να θυμηθούμε μία προς μία τις χώρες που έχουν στεφθεί παγκόσμιες πρωταθλήτριες, ξεκινώντας από τα χαμηλά προς τα ψηλά...
Οι ομάδες με μία κατάκτηση
Ξεκινώντας από την πιο πρόσφατη χρονικά, μία κατάκτηση έχει η Ισπανία. Τα κατάφερε το 2010, όταν κέρδισε με 1-0 στην παράταση την Ολλανδία (η οποία έχει χάσει και τους τρεις τελικούς στους οποίους έχει φτάσει στην ιστορία της), χάρη στο «χρυσό» γκολ του Αντρές Ινιέστα. Αυτή ήταν η πρώτη και η τελευταία φορά που η Ισπανία βρέθηκε σε τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου, όμως φέτος φιγουράρει ως ένα από τα μεγάλα φαβορί.
Η δεύτερη ομάδα με μόλις έναν τίτλο στη συλλογή της είναι η Αγγλία. Τον κατέκτησε μέσα στο σπίτι της το 1966, λυγίζοντας στην παράταση (κι αυτή) τη Δυτική Γερμανία με 4-2. Μετά το ισόπαλο 2-2 του 90λεπτου, όπου η Γερμανία ισοφάρισε με τον Βόλφγκανγκ Βέμπερ στο 90', ο Τζεφ Χερστ –που τότε αγωνιζόταν στη Γουέστ Χαμ– πέτυχε γκολ στο 101' και στο 120', κλείνοντας το ματς με χατ-τρικ. Έτσι, η χώρα που γέννησε το ποδόσφαιρο μπήκε στη λίστα των νικητών, άσχετα αν έκτοτε δεν έχει κερδίσει τίποτα άλλο στην ιστορία της.
Οι ομάδες με δύο κατακτήσεις
Περνάμε στις ομάδες με δύο αστέρια στη φανέλα, οι οποίες είναι επίσης δύο. Η πρώτη είναι η Γαλλία, η οποία κατέκτησε το τρόπαιο για πρώτη φορά εντός έδρας το 1998, διασύροντας με 3-0 στον τελικό τη Βραζιλία, χάρη σε δύο κεφαλιές του Ζινεντίν Ζιντάν. Η δεύτερη κατάκτηση για τους «τρικολόρ» ήρθε το 2018 στη Ρωσία. Εκεί, ο 19χρονος τότε Εμπαπέ πέτυχε το τέταρτο γκολ της Γαλλίας στο 65ο λεπτό, βάζοντας «ταφόπλακα» στα όνειρα των Κροατών, με το τελικό σκορ να διαμορφώνεται στο 4-2.
Η άλλη ομάδα με δύο τίτλους είναι η Ουρουγουάη. Μπορεί η παρθενική διοργάνωση του 1930 να είχε μόλις 13 ομάδες (4 από την Ευρώπη και 9 από την Αμερική), όμως μέσα στο σπίτι της η Ουρουγουάη σήκωσε το πρώτο τρόπαιο του θεσμού, επικρατώντας με 4-2 της Αργεντινής και γράφοντας ιστορία.
Το ίδιο ιστορική, όμως, ήταν και η δεύτερη κατάκτηση το 1950. Εκείνο το Μουντιάλ δεν είχε μόνο 13 ομάδες και δεν γινόταν στην Ουρουγουάη, αλλά στη Βραζιλία. Οι δύο χώρες αναμετρήθηκαν στον άτυπο τελικό (μιας και ο νικητής έβγαινε από έναν τελικό όμιλο τεσσάρων ομάδων, αλλά το μεταξύ τους παιχνίδι ήταν το τελευταίο χρονικά). Μέσα στο θρυλικό Μαρακανά, μπροστά σε 200 χιλιάδες οπαδούς της «σελεσάο», η Ουρουγουάη έκανε την απόλυτη ανατροπή. Με γκολ των θρυλικών Σκιαφίνο και Αλσίντες Γκίτζια σίγησε το γήπεδο, κατέκτησε το δεύτερο τρόπαιο της ιστορίας της και βύθισε τη Βραζιλία σε μια εσωστρέφεια από την οποία κατάφερε να βγει 8 χρόνια αργότερα.
Η ομάδα με τρεις κατακτήσεις
Τρία τρόπαια έχει στην κατοχή της μόνο μία ομάδα, η οποία μάλιστα τα τριπλασίασε πρόσφατα, αφού είναι η τρέχουσα πρωταθλήτρια κόσμου. Ο λόγος για την Αργεντινή. Το πρώτο της τρόπαιο το κατέκτησε το 1978, μέσα στο σπίτι της. Με παίκτες - θρύλους όπως ο Μάριο Κέμπες, ο Ντανιέλ Πασαρέλα, ο Οσβάλντο Αρντίλες και ο Ντανιέλ Μπερτόνι, έφτασε στον τελικό του «Μονουμεντάλ» και έκαμψε την αντίσταση της Ολλανδίας, επικρατώντας με 3-1 στην παράταση. Το χορό των γκολ άνοιξε ο πρώτος σκόρερ της διοργάνωσης, Μάριο Κέμπες, στο 105' και τον έκλεισε ο Μπερτόνι στο 116'.
Το δεύτερο τρόπαιο δεν θα το ξεχάσει κανείς. Ήρθε το 1986 στο Μεξικό και έχει μείνει στην ιστορία επειδή ο Ντιέγκο Μαραντόνα θεωρείται ότι πήρε το τουρνουά μόνος του. Όλοι θυμούνται τον προημιτελικό με την Αγγλία –με την οποία 4 χρόνια νωρίτερα η Αργεντινή είχε βρεθεί σε εμπόλεμη κατάσταση για τα νησιά Φώκλαντ– με το «χέρι του Θεού» και το «γκολ του αιώνα». Στον τελικό, πάντως, η Αλμπισελέστε κέρδισε τη Γερμανία με 3-2, με ένα γκολ του Χόρχε Μπουρουσάγα στο 83' να κρίνει τα πάντα.
Η τρίτη και πιο πρόσφατη κατάκτηση ήρθε το 2022 στο Κατάρ, σε έναν από τους πιο συγκλονιστικούς τελικούς στην ιστορία του αθλητισμού. Ο κανονικός αγώνας έληξε 2-2, η παράταση 3-3 και στα πέναλτι η αρμάδα του Λιονέλ Μέσι επικράτησε με 4-2 της Γαλλίας του Εμπαπέ (ο οποίος είχε πετύχει χατ-τρικ), σφραγίζοντας έναν τίτλο που θα μνημονεύεται για δεκαετίες.
Οι ομάδες με τέσσερις κατακτήσεις
Στο σκαλοπάτι των τεσσάρων τίτλων συναντάμε δύο ομάδες. Η μία είναι η Γερμανία, η οποία έχει τρεις κατακτήσεις ως Δυτική Γερμανία και μία ως ενιαία Γερμανία. Η αρχή έγινε το 1954 με το λεγόμενο «Θαύμα της Βέρνης» στην Ελβετία, όταν επικράτησε στον τελικό με 3-2 της ανίκητης τότε Ουγγαρίας (από την οποία είχε χάσει με το βαρύ 8-3 στη φάση των ομίλων!), χτίζοντας από τότε τη φήμη ότι «στο τέλος κερδίζουν πάντα οι Γερμανοί».
Η δεύτερη κούπα ήρθε 20 χρόνια αργότερα, το 1974, μέσα στο σπίτι της. Εκεί επικράτησε στον τελικό με 2-1 της Ολλανδίας του Γιόχαν Κρόιφ, με ηγέτες τον Φραντς Μπεκενμπάουερ και τον Γκερντ Μίλερ, ο οποίος πέτυχε και το νικητήριο γκολ.
Η τρίτη κατάκτηση καταγράφηκε το 1990 στην Ιταλία. Οι Γερμανοί επικράτησαν με 1-0 στον τελικό της Αργεντινής του Μαραντόνα, με ένα γκολ-πέναλτι του Αντρέας Μπρέμε στο 85', το οποίο σηκώνει ακόμα και σήμερα τεράστια κουβέντα για το αν έπρεπε να δοθεί. Πολλοί ισχυρίστηκαν τότε ότι ήταν ένα «δώρο» της FIFA, καθώς η χώρα είχε μόλις επανενωθεί μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου.
Η τέταρτη, ωστόσο, δεν άφησε κανένα περιθώριο αμφισβήτησης. Το 2014 στη Βραζιλία, τα «πάντσερ» ήταν καταιγιστικά: αφού διέσυραν με το ιστορικό 7-1 τους οικοδεσπότες στον ημιτελικό, λύγισαν στον τελικό την Αργεντινή με 1-0 στην παράταση (χάρη στο γκολ του Μάριο Γκέτσε), σηκώνοντας το τρόπαιο για τέταρτη φορά.
Η άλλη ομάδα με τέσσερις τίτλους είναι η Ιταλία, η οποία δυστυχώς φέτος θα λείψει για τρίτη συνεχόμενη φορά από την τελική φάση ενός Μουντιάλ. Τα δύο πρώτα της τρόπαια ήταν συνεχόμενα, το 1934 και το 1938 – το πρώτο εντός έδρας και το δεύτερο στη Γαλλία. Στον πρώτο τελικό επικράτησε με 2-1 της πανίσχυρης τότε Τσεχοσλοβακίας, ενώ στον δεύτερο της Ουγγαρίας με 4-2, με δύο γκολ του θρύλου της Λάτσιο, Σίλβιο Πιόλα.
Το τρίτο αστέρι ήρθε το 1982 στην Ισπανία. Κανείς δεν την υπολόγιζε στα φαβορί, αλλά με έναν μυθικό Πάολο Ρόσι, η «σκουάντρα ατζούρα» σόκαρε αρχικά τη Βραζιλία στους ομίλους και στη συνέχεια κέρδισε τη Δυτική Γερμανία στον τελικό, κατακτώντας πανάξια το τρόπαιο.
Το τέταρτο και τελευταίο ήρθε το 2006 και ήταν άκρως επεισοδιακό. Όλοι θυμούνται εκείνον τον τελικό για την ιστορική κουτουλιά του Ζιντάν στον Μάρκο Ματεράτσι, που έφερε και την αποβολή του Γάλλου σταρ στο τελευταίο παιχνίδι της καριέρας του. Η Ιταλία πήρε το ματς με 5-3 στα πέναλτι (1-1 κ.α.), σφραγίζοντας έναν τίτλο πριν η ομάδα μπει στη μεγάλη κρίση των τελευταίων ετών.
Η ομάδα με τις πέντε κατακτήσεις
Στην κορυφή της λίστας βρίσκεται φυσικά η «σελεσάο», η Βραζιλία, η οποία κρατάει το απόλυτο ρεκόρ των 5 κατακτήσεων, αν και το μόνο μελανό σημείο είναι ότι έχει να γευτεί τη χαρά του τίτλου από το 2002.
Τα τρία πρώτα τρόπαια της Βραζιλίας ήρθαν σχεδόν μαζικά. Το 1958, το 1962 και το 1970 η ομάδα είχε ένα κοινό σημείο αναφοράς: τον μεγάλο Πελέ. Το 1958 κέρδισε με 5-2 τους διοργανωτές Σουηδούς, αλλάζοντας ευτυχώς τακτική στα μέσα του τουρνουά για να παίξει με το παραδοσιακό, ελεύθερο βραζιλιάνικο στυλ (joga bonito) και όχι με το ευρωπαϊκό μοτίβο. Το 1962 κέρδισε με 3-1 την Τσεχοσλοβακία στη Χιλή, με τον Γκαρίντσα να βγαίνει μπροστά καθώς ο Πελέ είχε τραυματιστεί. Το 1970, στο Μεξικό, η Βραζιλία ισοπέδωσε την Ιταλία με 4-1 στον τελικό, σε μια από τις καλύτερες ομάδες όλων των εποχών, με τον Πελέ να αναδεικνύεται MVP και να έχει δίπλα του παίκτες όπως ο Ζαϊρζίνιο και ο Ριβελίνο.
Το τέταρτο τρόπαιο άργησε 24 χρόνια (όσα ακριβώς συμπληρώνονται και φέτος). Το 1994 στις ΗΠΑ, η Βραζιλία των Ρομάριο και Μπεμπέτο, σε έναν από τους πιο ανιαρούς τελικούς στην ιστορία (0-0 κ.α.), πήρε το τρόπαιο στα πέναλτι με 3-2, με τη στιγμή που ο Ρομπέρτο Μπάτζιο στέλνει την μπάλα άουτ να μένει ανεξίτηλη.
Το πέμπτο και τελευταίο αστέρι ράφτηκε το 2002 στα γήπεδα της Ιαπωνίας και της Νότιας Κορέας. Τα περίφημα τρία «Ρ» (Ρονάλντο, Ριβάλντο, Ροναλντίνιο) δεν άφησαν περιθώρια αμφισβήτησης. Ήταν με διαφορά η καλύτερη ομάδα του τουρνουά και στον τελικό επικράτησε εύκολα με 2-0 της Γερμανίας, χάρη σε δύο γκολ του «Φαινομένου», Ρονάλντο.
Ποιος, λοιπόν, θα το σηκώσει φέτος; Σήμερα ξεκινάει μια μεγάλη διαδρομή 5 εβδομάδων με 48 ομάδες για πρώτη φορά στην ιστορία. Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι εκπλήξεις θα είναι πολλές και θα αλλάξουμε γνώμη για τον τελικό νικητή δεκάδες φορές μέχρι τη μεγάλη μέρα.
