Οι σκύλοι που οδηγούν έλκηθρα στο χιόνι είναι μια γνώριμη εικόνα. Η επιτυχία που είχε η χρησιμοποίηση ελκήθρων με σκύλους στην εξερεύνηση της Αρκτικής, ώθησε τους εξερευνητές να σκεφτούν πως ο ίδιο θα γινόταν και στην Ανταρκτική.

Πράγματι, ο Roald Amusden χρησιμοποίησε 97 σκύλους το 1911, στην αποστολή κατάκτησης του Νότιου Πόλου. Οι περισσότεροι προέρχονταν από την Γροιλανδία. Οι σκύλοι βοήθησαν πολύ στις μετακινήσεις αλλά και στην πορεία προς τις αποθήκες όπου βρίσκονταν τρόφιμα και άλλος εξοπλισμός. Κατά την πορεία όμως της αποστολής, τα μέλη της αποστολής σκότωσαν αρκετούς σκύλους ώστε να τραφούν οι ίδιοι αλλά και τα υπόλοιπα σκυλιά.

Και μεταγενέστερες αποστολές χρησιμοποίησαν σκύλους. Ακόμα και μετά την εμφάνιση των μηχανοκίνητων ελκήθρων. Οι Νορβηγοί την δεκαετία του 1950, πήραν μαζί τους στην Ανταρκτική 42 Χάσκι από την Γροιλανδία, τα οποία παρέμειναν στην παγωμένη ήπειρο και μάλιστα αναπαράχθηκαν. Από τότε, τα Χάσκι ήταν μέρος του πληθυσμού της Ανταρκτικής.

Ωστόσο, το 1991 υπογράφτηκε στην Μαδρίτη το «Πρωτόκολλο συμφωνίας για την Περιβαλλοντική Προστασία της Ανταρκτικής». Σύμφωνα με το άρθρο 15, όλα τα μη γηγενή είδη εκτός του ανθρώπου απαγορεύονται στην Ανταρκτική, κάτι που σημαίνει πως οι σκύλοι θα έπρεπε να φύγουν και να μην εμφανιστούν ξανά στον Νότιο Πόλο. Ο λόγος; Γιατί οι σκύλοι θα μπορούσαν να μεταδώσουν ασθένειες στις φώκιες, όπως την νόσο του Καρέ.