Ο Θόδωρος Παπακώστας δεν μιλά για την αρχαιότητα σαν να πρόκειται για ένα σκονισμένο κεφάλαιο σχολικού βιβλίουκ, αλλά την μετατρέπει σε κάτι που μπορείς να νιώσεις, να φανταστείς και τελικά να καταλάβεις.

Μιλώντας μαζί του ξεδιπλώνεται μια διαφορετική ματιά για την ιστορία, την εκπαίδευση, τα social media, αλλά και τον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τη γνώση σήμερα.

Ο Archaeostoryteller εξηγεί πως από μικρός είχε περιέργεια να ανακαλύψει τι συνέβη στο παρελθόν και δεν ήθελε απλώς να περιμένει κάποιον άλλο να του το εξηγήσει. Ήθελε να το ψάξει ο ίδιος. Ακόμα και η αποτυχία του στις Πανελλήνιες, όπου όπως λέει έγραψε «έξι» στην Ιστορία λόγω της αποστήθισης, έγινε αφορμή για να μιλήσει ανοιχτά για ένα εκπαιδευτικό σύστημα που συχνά εξαντλεί αντί να εμπνέει.

«Στο δημοτικό πρέπει να μάθεις να αγαπάς την ιστορία»

Ένα από τα πιο δυνατά σημεία της συνέντευξης είναι η κριτική του στον τρόπο που διδάσκεται η ιστορία στα σχολεία. Ο Θόδωρος Παπακώστας θεωρεί πως τα παιδιά βομβαρδίζονται με χρονολογίες, μάχες και πληροφορίες, χάνοντας το βασικότερο στοιχείο: τον ίδιο τον άνθρωπο. Όπως λέει, η ιστορία γίνεται βαρετή όταν αφαιρείται η ανθρώπινη πλευρά της.

Για εκείνον, το ζητούμενο δεν είναι να αποστηθίζεις ημερομηνίες αλλά να μπορείς να φανταστείς πώς ήταν να ζεις στην Αλεξάνδρεια, στην αρχαία Αθήνα ή στη Σικελία της εποχής. Να νιώσεις τις αγωνίες, τις συνήθειες και την καθημερινότητα των ανθρώπων.

Η αρχαιότητα δεν ήταν ούτε τέλεια ούτε καταραμένη

Ο archaeostoryteller αποδομεί επίσης αρκετούς μύθους γύρω από την αρχαία Ελλάδα. Υπενθυμίζει πως οι αρχαίοι Έλληνες δεν ήταν ούτε υπερήρωες ούτε αψεγάδιαστοι σοφοί. Ήταν κοινωνίες με φιλοσοφία, τέχνη και δημοκρατία, αλλά ταυτόχρονα με δουλεία, πολέμους, στερεότυπα και δεισιδαιμονίες.

Αυτό που τον ενδιαφέρει περισσότερο είναι η πολυπλοκότητα της ανθρώπινης φύσης. Γι’ αυτό και επιμένει ότι δεν χρειάζεται ούτε να εξιδανικεύουμε ούτε να ακυρώνουμε το παρελθόν.

Social media, AI και η μάχη με την παραπληροφόρηση

Μιλώντας για το σήμερα, ο Θόδωρος Παπακώστας στέκεται ιδιαίτερα στην ανάγκη σωστής επικοινωνίας της επιστήμης. Τονίζει πως η επιστήμη δεν γίνεται στα comments και στα social media, αλλά μέσα από χρόνια έρευνας, μελέτης και δουλειάς από ειδικούς επιστήμονες.

Αναφέρεται ακόμα στην άνοδο της Τεχνητής Νοημοσύνης, εξηγώντας ότι το AI μπορεί να λειτουργήσει ως χρήσιμο εργαλείο, όμως στις ανθρωπιστικές επιστήμες κάνει συχνά σοβαρά λάθη και «φαντάζεται» πληροφορίες που δεν ισχύουν.