25 χρόνια πέρασαν από το Άκρως Οικογενειακόν, και ο Χρήστος Σπανός παραμένει ίδιος (και διαφορετικός)! Ο ίδιος μας μιλάει για τη ζωή του και την καριέρα του. Από το εσωστρεφές παιδί που προτιμούσε να παρατηρεί παρά να πρωταγωνιστεί, μέχρι τη στιγμή που, έφηβος ακόμα, είδε μια θεατρική παράσταση και χωρίς δεύτερη σκέψη αποφάσισε ότι αυτό θέλει να κάνει για πάντα!

Η διαδρομή δεν ήταν αυτονόητη – ούτε για τον ίδιο, ούτε για τους γονείς του που ανησυχούσαν για την αστάθεια του επαγγέλματος. Εκείνος όμως προχώρησε με ένστικτο και πείσμα, μπήκε στη σχολή του Εθνικού και βρέθηκε γρήγορα μέσα σε έναν κόσμο που τον γοήτευε βαθιά.

Η μεγάλη στροφή ήρθε με το «Άκρως Οικογενειακόν», τη σειρά που τον σύστησε στο ευρύ κοινό και τον έκανε, σχεδόν από τη μια μέρα στην άλλη, αναγνωρίσιμο. Η επιτυχία ήταν τόσο έντονη που για χρόνια κουβαλούσε την «ταμπέλα» του ρόλου του, με τον κόσμο να τον φωνάζει ακόμα «Ερμή».

Η διαδρομή δεν ήταν αυτονόητη, ούτε για τον ίδιο, ούτε για τους γονείς του που ανησυχούσαν για την αστάθεια του επαγγέλματος. Εκείνος όμως προχώρησε με ένστικτο και πείσμα, μπήκε στη σχολή του Εθνικού και βρέθηκε γρήγορα μέσα σε έναν κόσμο που τον γοήτευε βαθιά.

Η μεγάλη στροφή ήρθε με το «Άκρως Οικογενειακόν», τη σειρά που τον σύστησε στο ευρύ κοινό και τον έκανε, σχεδόν από τη μια μέρα στην άλλη, αναγνωρίσιμο. Η επιτυχία ήταν τόσο έντονη που για χρόνια κουβαλούσε την «ταμπέλα» του ρόλου του, με τον κόσμο να τον φωνάζει ακόμα «Ερμή» . Παρ’ όλα αυτά, ο ίδιος δεν εγκλωβίστηκε. Αρνήθηκε επαναλαμβανόμενους ρόλους και επέλεξε να χτίσει μια πορεία με βάση το θέατρο και τις συνεργασίες που τον ενδιέφεραν, βλέποντας τον εαυτό του για χρόνια ως «μαθητή» μέσα στη δουλειά.

Στην προσωπική του ζωή, η σχέση με τη σύζυγό του προέκυψε οργανικά, σχεδόν αναπάντεχα. Όπως λέει, δεν ήταν από τους ανθρώπους που ονειρεύονταν οικογένεια από μικροί. Όλα άλλαξαν όταν γνώρισε τη Μελίνα, τη γυναίκα του. Η απόφαση για παιδί ήρθε με έναν αυθορμητισμό που τον χαρακτηρίζει: «μπορεί να μην είμαστε για πάντα μαζί, αλλά το παιδί το θέλω μαζί σου», της είπε, αναγνωρίζοντας σε εκείνη κάτι σπάνιο.

Ακόμα και ο γάμος τους έγινε σχεδόν αυθόρμητα, σε ένα μικρό εκκλησάκι στην Κεφαλονιά, με λίγους ανθρώπους και χωρίς τη «φασαρία» που δεν τους εξέφραζε.

Η κόρη του, η Μαρίνα, η γνωστή πλέον σε όλους τραγουδίστρια και τραγουδοποιός, είναι για εκείνον ένας καθρέφτης αλλά και μια συνεχής πηγή μάθησης. Είναι όπως μας λέει, μια έντονη προσωπικότητα, με ισχυρό θέλω και δημιουργική ανησυχία, που από μικρή μεγάλωσε μέσα σε πρόβες, καμαρίνια και μουσική.

Σήμερα, που έχει ανοίξει τα φτερά της και ζει μόνη της, ο ίδιος βιώνει το γνώριμο «άδειασμα» του σπιτιού, αλλά και μια βαθιά εμπιστοσύνη στις επιλογές της. Δεν προσπαθεί να την καθοδηγήσει αυστηρά· περισσότερο παρατηρεί, συμβουλεύει όταν του ζητηθεί και, κυρίως, μαθαίνει από τον τρόπο που εκείνη βλέπει τον κόσμο.

Παράλληλα, ο ίδιος παραμένει ένας άνθρωπος που επιλέγει το φως, ακόμη και στις δύσκολες στιγμές. Μιλά ανοιχτά για την ψυχοθεραπεία, για την ανάγκη να γελάμε, για τη σημασία του να είσαι ειλικρινής με τα συναισθήματά σου.