Η φύση έχει τον δικό της τρόπο να δημιουργεί αυτό που εμείς λέμε τέχνη. Σίγουρα για την ίδια δεν θα έχει λέξη περιγραφής. Πολλά μέρη στον πλανήτη υπάρχουν που θαρρείς ότι έγιναν με ανθρώπινη παρέμβαση. Στην Κίνα υπάρχει ένα πέτρινο δάσος με στήλες που φτάνουν έως και τα 9 μέτρα.

Στη Βόρεια Ιρλανδία υπάρχει το Giant Causeway, ένα μέρος που αποτελείται από 40.000 στήλες πετρώματος βασάλτη. Δημιουργήθηκαν από παλιές ηφαιστειακές δραστηριότητες και μερικές από αυτές ξεπερνούν τα 10 μέτρα σε ύψος. Κάποιοι φτάνουν μέχρι τη θάλασσα και κάτω από τη στάθμη της.

Τα δυο παραπάνω αξιοθέατα είναι μνημεία Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. H «Τσουλήθρα του Διαβόλου» (Devil’s Slide) στη Γιούτα των ΗΠΑ δεν είναι. Έχει δώσει το όνομά του σε μια μικρή πόλη και αποτελεί ορόσημο για όποιον επισκέπτεται την περιοχή.

Αναφέρθηκε γραπτώς πρώτη φορά με αυτό το όνομα σε μια εφημερίδα του 1875. Η «Τσουλήθρα του Διαβόλου» είναι μια από τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις για το πως οι διαδικασίες διάβρωσης και οι μεταβαλλόμενες καιρικές συνθήκες επηρεάζουν ξεχωριστά τα δυο στρώματα βράχου. Τα δυο εξέχοντα πέτρινα τοιχώματα έχουν γίνει πιο σκληρά με την πάροδο του χρόνου. Και τα δυο αντέχουν στις εναλλαγές του καιρού και διατηρούν το ύψος τους, που φτάνει τα 12 μέτρα.

Σε μήκος φτάνουν σε εκατοντάδες μέτρα και σχεδόν κάθετα «κατεβαίνουν» την πλαγιά του βουνού. Χρειάστηκε σίγουρα εκατομμύρια χρόνια για να χτιστεί και να φτάσει στην τωρινή μορφή του, ενώ οι επιστήμονες θεωρούν πως ο σχηματισμός οφείλεται σε υπολείμματα ιζημάτων που υπήρχαν πριν 180 εκατομμύρια χρόνια στη θάλασσα που κάλυπτε εκείνη την περίοδο αυτές τις περιοχές.

Οι διαδικασίες σχηματισμού του βουνού που ξεκίνησαν πριν από περίπου 75 εκατομμύρια χρόνια πρέπει να βοήθησαν τα ασβεστολιθικά τμήματα να αποκτήσουν την σχεδόν κάθετη θέση τους, με τη διάβρωση να κάνει μετά τη δουλειά της για να δώσει την τρέχουσα μορφολογία της «Τσουλήθρας του Διαβόλου».

Λέγεται ότι το όνομα της το πήρε από έναν εργάτη των σιδηροδρόμων, λίγο μετά τον αμερικανικό εμφύλιο, τον James John Walker, του οποίου η οικογένεια ήταν από τις πρώτες που έζησε εκεί. Οι συνάδελφοί του μια ημέρα τον ρώτησαν πως θα έλεγε την παράξενη βραχώδη τσουλήθρα και η απάντηση ήταν αυτή που ξέρουμε μέχρι σήμερα. «Τσουλήθρα του Διαβόλου».

Στις αρχές του 20ου αιώνα έδωσε το όνομά της στην κοντινή πόλη. Μια ομάδα επιχειρηματιών θέλησε να εκμεταλλευτεί τα κοιτάσματα ασβεστόλιθου και άνοιξε μια εταιρεία. Οι περισσότεροι κάτοικοι της πόλης ήταν και εργάτες για λογαριασμό της εταιρείας. Ήταν αυτοί που επέλεξαν αυτό το όνομα για την πόλη, που τις δυο δεκαετίες μετά τοπ 1910 άκμασε, με την εταιρεία να ιδρύει ακόμα και ομάδα μπέιζμπολ.

Η μεγάλη ύφεση έφερε και την παρακμή της. Οι περισσότεροι κάτοικοι που φιλοξενήθηκαν στην πόλη ήταν 500. Σήμερα, μπορεί να μην υπάρχει πόλη, αλλά η «Τσουλήθρα του Διαβόλου» είναι ακόμα εκεί. Η Γιούτα βέβαια δεν είναι η μόνη που έχει μια τέτοια τσουλήθρα, αν και αυτή που βρίσκεται στο πάρκο Yellowstone της Μοντάνα, δεν είναι το ίδιο εντυπωσιακή.