Το ανώτατο διοικητικό δικαστήριο της Γαλλίας επικύρωσε το κλείσιμο παρισινού sex club, κρίνοντας ότι η δηλωμένη συναίνεση δεν αρκεί όταν διακυβεύεται η ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Σε ένα υπόγειο πολυκατοικίας στο 15ο διαμέρισμα του Παρισιού, μια διαμάχη γειτονιάς για ένα ιδιωτικό sεx club κατέληξε σε υπόθεση με εθνική εμβέλεια. Το γαλλικό Συμβούλιο της Επικρατείας, το ανώτατο διοικητικό δικαστήριο της χώρας, επικύρωσε το κλείσιμο της Factory, ενός χώρου που οργάνωνε επί πληρωμή βραδιές gαng bαng.
Η απόφαση δεν απαγορεύει γενικά τα gαng bαngs ούτε τους χώρους σeξουαλικής ελευθερίας στη Γαλλία. Αφορά αποκλειστικά τη συγκεκριμένη λέσχη και τον τρόπο με τον οποίο, σύμφωνα με το δικαστήριο, οργανώνονταν και προβάλλονταν οι βραδιές της.
Από τη γειτονιά στο ανώτατο δικαστήριο
Η υπόθεση ξεκίνησε από τις διαμαρτυρίες κατοίκων μιας εύπορης πολυκατοικίας στην οδό Αλερέ. Το κλαμπ λειτουργούσε σε εμπορικό υπόγειο του κτιρίου, ενώ οι πελάτες περνούσαν από κοινόχρηστους χώρους πριν κατέβουν στις βραδιές. Τον Ιανουάριο, η αστυνομική διεύθυνση του Παρισιού αποφάσισε το διοικητικό κλείσιμο της Factory, επικαλούμενη διατάραξη της δημόσιας ησυχίας, προσβολή της αξιοπρέπειας των γυναικών και κίνδυνο τέλεσης ποινικών αδικημάτων.
Η εταιρεία Z Machine, που εκμεταλλευόταν τον χώρο, προσέφυγε στο διοικητικό δικαστήριο και αρχικά κέρδισε. Τον Φεβρουάριο, το δικαστήριο ανέστειλε το κλείσιμο, κρίνοντας ότι τα στοιχεία της διοίκησης δεν αρκούσαν για να στηρίξουν μια τόσο βαριά απόφαση. Η Factory υποστήριζε ότι οι γυναίκες που συμμετείχαν μπορούσαν να επιλέγουν τους όρους κάθε σεναρίου, να καθορίζουν τι δέχονται και τι όχι, και να ζητούν τη διακοπή ανά πάσα στιγμή.
Το Συμβούλιο της Επικρατείας αναθεωρεί
Το Συμβούλιο της Επικρατείας ανέτρεψε αυτή την ανάγνωση. Έκρινε ότι το πρώτο δικαστήριο δεν έπρεπε να σταθεί μόνο στη δηλωμένη συναίνεση των συμμετεχουσών, αλλά να εξετάσει και τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά των βραδιών. Στην απόφαση βάρυναν σενάρια που μπορούσαν να μιμούνται σeξουαλική επίθεση, βία ή απαγωγή, καθώς και διαφημιστικές διατυπώσεις που παρουσίαζαν τις γυναίκες ως σώματα διαθέσιμα για χρήση από ομάδες ανδρών.
Υπέρ του κλεισίματος παρενέβησαν και τρεις φεμινιστικές οργανώσεις, υποστηρίζοντας ότι οι διαφημίσεις και το μοντέλο των βραδιών αντικειμενοποιούσαν το γυναικείο σώμα. Το επιχείρημά τους δεν αφορούσε μόνο την ίδια τη σeξουαλική πράξη, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο αυτή παρουσιαζόταν ως υπηρεσία προς άνδρες που πλήρωναν για να συμμετάσχουν.
Συναίνεση εναντίον αξιοπρέπειας
Έτσι, η υπόθεση μετακινήθηκε από τη γειτονική όχληση σε ένα πολύ πιο δύσκολο ερώτημα: αρκεί η συναίνεση για να αποκλειστεί η προσβολή της αξιοπρέπειας; Η υπεράσπιση του κλαμπ και μέρος των κύκλων της σeξουαλικής ελευθερίας υποστηρίζουν ότι εδώ μιλάμε για ενηλίκους που συμμετείχαν συνειδητά σε προσυμφωνημένα σeξουαλικά σενάρια.
Οι αρχές και το δικαστήριο στάθηκαν στην αντίθετη πλευρά. Η συναίνεση, έκριναν, δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως απλή δήλωση, ιδίως όταν η δραστηριότητα οργανώνεται εμπορικά, απευθύνεται σε ομάδες ανδρών και περιλαμβάνει σενάρια επιθετικότητας ή υποταγής. Για να έχει πραγματικό νόημα, πρέπει να είναι ελεύθερη, ενημερωμένη, συγκεκριμένη, προηγούμενη και ανακλητή — και το δικαστήριο έκρινε ότι το πλαίσιο της Factory δεν παρείχε επαρκείς εγγυήσεις.
Ένα προηγούμενο που επιστρέφει
Η γαλλική νομολογία έχει ήδη ένα παλιό προηγούμενο στο οποίο η αξιοπρέπεια υπερίσχυσε της συναίνεσης. Το 1995, στην υπόθεση του λεγόμενου «πετάγματος νάνου», οι δικαστές είχαν δεχθεί ότι μια δραστηριότητα μπορεί να απαγορευτεί ως προσβλητική για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια ακόμη και όταν ο ίδιος ο συμμετέχων συναινεί. Τριάντα χρόνια μετά, η ίδια λογική επιστρέφει σε ένα πολύ πιο ιδιωτικό πεδίο: το σeξ μεταξύ ενηλίκων.
Ο φόβος ότι η απόφαση μπορεί να λειτουργήσει ως προηγούμενο είναι ήδη παρών στη δημόσια συζήτηση. Αν η ανθρώπινη αξιοπρέπεια μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να κλείσει ένας χώρος συναινετικής αλλά μη συμβατικής σeξουαλικότητας, τι εμποδίζει ανάλογη επίκληση απέναντι σε άλλα sex club, γκέι σάουνες ή βραδιές BDSM;
Η υπόθεση δεν έχει κλείσει
Η απόφαση για τη Factory δεν είναι ακόμη η τελική κρίση επί της νομιμότητας του κλεισίματος. Εκδόθηκε στο στάδιο της αναστολής, πράγμα που σημαίνει ότι η κύρια υπόθεση μπορεί να συνεχιστεί. Μέχρι τότε, το κλαμπ παραμένει κλειστό και η συζήτηση έχει ήδη ξεφύγει από τα όρια μιας παρισινής πολυκατοικίας.
Το κεντρικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: όταν μιλάμε για ενηλίκους που δηλώνουν ότι συναινούν, η αξιοπρέπεια ορίζεται από τους ίδιους ή από το κράτος; Αν η απάντηση είναι το δεύτερο, τότε η υπόθεση της Factory αφορά πολύ περισσότερα από ένα υπόγειο στο Παρίσι.
