E-Daily

Η απαγωγή και η δολοφονία που συντάραξε την πολιτική ζωή της Ευρώπης

Βρέθηκε στο πορτ μπαγκαζ με 11 σφαίρες

Από το NEWSROOM

10/5/2021 | 00:46

@wikipedia.org

Η δεκαετία του ’70 ήταν μια περίεργη πολιτική περίοδος για την Ιταλία. Και κοινωνική. Τα «μολυβένια χρόνια», οι μαζικές διαδηλώσεις, άνοδος της μαφίας, άμεση εμπλοκή της CIA στο εσωτερικό, απεργίες, εκτεταμένο φεμινιστικό κίνημα, ποδόσφαιρο και ένοπλες ενέργειες από τις «Ερυθρές Ταξιαρχίες».

Ίδρυση της οργάνωσης

Οι τελευταίες ιδρύθηκαν τον Αύγουστο 1970, από τον Ρενάτο Κούρτσο και τη Μαρτζερίτα Καγκόλ (που αργότερα παντρεύτηκαν και τον Αλμπέρτο Φραντσεσίνι. Η «Brigate Rosse» όπως λεγόταν στα ιταλικά, αρχικά έδρασε στο Ρέτζο νελλ’ Εμίλια, στα εργοστάσια του Μιλάνου και του Τορίνο. Η πρώτη της ενέργεια, το κάψιμο του αυτοκινήτου ενός εργοστασιάρχη έγινε έναν μήνα μετά. Το 1972 επεκτάθηκε περισσότερο στο Τορίνο και έφτασε και στη Γένοβα. Δυο χρόνια αργότερα γίνεται και η πρώτη δολοφονία. Τα μέλη της οργάνωσης θα σκοτώσουν δυο μέλη του ιταλικού νεοφασιστικού κόμματος «Ιταλικό Κοινωνικό Κίνημα».

Από το 1974 και μετά τη σύλληψη των ιδρυτών, είχαν ξεκινήσει τις απαγωγές πολιτικών και βιομηχάνων. Από το 1977 έκανε σχεδόν καθημερινές επιθέσεις σε διαφορετικούς στόχους. Μέχρι που στις 16 Μαρτίου του 1978, έκανε πράξη το πιο φιλόδοξο σχέδιό της.

Ο Άλντο Μόρο

Ο Άλντο Μόρο γεννήθηκε στην πόλη Μάγκλι της επαρχίας του Λέτσε το 1916. Άρχισε να ασχολείται με την πολίτική από τα 25 του χρόνια. Έκανε μια λαμπρή καριέρα Ακαδημαϊκού στα νομικά και το 1946, βοήθησε στη σύνταξη του νέου Ιταλικού Συντάγματος. Δυο χρόνια αργότερα θα εκλεγεί βουλευτής με το κόμμα των Χριστιανοδημοκρατών και έφτασε να εκλεγεί πρωθυπουργός, αξίωμα που κράτησε για συνολικά 7 χρόνια, από το 1963 έως το 1968 και από το 1974 μέχρι το 1976.

Η απαγωγή του πρώην πρωθυπουργού και οι διαπραγματεύσεις

Στις 16 Μαρτίου του 1978, οι «Ερυθρές Ταξιαρχίες» σκοτώνουν πέντε σωματοφύλακες του Άλντο Μόρο αφού σταμάτησαν το αυτοκίνητό του στον δρόμο και τον απαγάγουν. Τον θεωρούν έναν από τους μεγαλύτερους εχθρούς τους, αφού ήταν πρωτεργάτης στον ιστορικό συμβιβασμό με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ιταλίας. Ο Άλντο Μόρο κατευθυνόταν με την πενταμελή του συνοδεία στη Βουλή, όπου η κυβέρνηση Αντρεότι θα λάμβανε ψήφο εμπιστοσύνης από το Κομμουνιστικό Κόμμα.

Δεν άφησαν κανένα μάρτυρα. Με επικεφαλής τον Μάριο Μορέττι, τα 12 μέλη των «Ερυθρών Ταξιαρχιών» που φορούσαν στολές της Alitalia, μετέφεραν σε μυστικό μέρος τον Άλντο Μόρο και ζήτησαν την απελευθέρωση συγκεκριμένων μελών τους με αντάλλαγμα την ασφαλή απελευθέρωση του Άλντο Μόρο.

Η κυβέρνηση αρνήθηκε να διαπραγματευτεί. Δέκα μέρες μετά την απαγωγή του, τα μέλη της οργάνωσης δημοσιοποίησαν επιστολή του Μόρο, με την οποία ζητούσε από τον υπουργό Εσωτερικών να προχωρήσει στην ανταλλαγή του με τα μέλη των «Ερυθρών ταξιαρχιών» που κρατούνταν στο Τορίνο.

Η άρνηση για διαπραγματεύσεις και η εκτέλεση του Άλντο Μόρο

Παρά της εκκλήσεις του ίδιου και της οικογένειάς του, η κυβέρνηση Αντρεότι δεν διαπραγματεύτηκε ποτέ την αποφυλάκιση των 14 μελών της οργάνωσης. Ο Μόρο κρατήθηκε όμηρος για 54 μέρες. Όταν τα μέλη της οργάνωσης είδαν πως η κυβέρνηση δεν είχε καμία απολύτως πρόθεση να διαπραγματευθεί, αποφάσισε να εκτελέσει τον Μόρο, φοβούμενοι ότι θα τους ανακάλυπταν.

Τον έβαλαν σε ένα αυτοκίνητο και του είπαν να καλυφθεί με μια κουβέρτα. Ίσως τον έκαναν να πιστέψει ότι θα τον επιστρέψουν στην οικογένεια του. Ο Μορέττι τον πυροβόλησε 11 φορές.

Η σορός του βρέθηκε στις 9 Μαΐου στο πορτ μπαγκαζ ενός αυτοκινήτου στη Βια Καετάνι. Ο τόπος ήταν συμβολικός, αφού ήταν περίπου στη μέση της απόστασης από τα γραφεία των Χριστιανοδημοκρατών και του Κομμουνιστικού Κόμματος.

«Aldo Moro Vivere» φώναζε ολόκληρος ο κόσμος. Η «Ερυθρές Ταξιαρχίες» έγιναν γνωστές παγκοσμίως, αλλά έχασαν την ενότητά τους, αφού έχασαν την υποστήριξη από πολλά μέλη τους αλλά και από το μέρος της κοινωνίας που τους θεωρούσε επαναστάτες.

Από εκείνο το σημείο άρχισε η παρακμή της οργάνωσης που διαλύθηκε τελικά επίσημα το 1988, μετά από τις εκατοντάδες συλλήψεις μελών της οργάνωσης το 1982. Ο Άλντο Μόρο δολοφονήθηκε βίαια, ενώ ήταν πρωτεργάτης για τη συνεννόηση μεταξύ των κομμάτων που θα έβαζε τέλος στην αβεβαιότητα στην πολιτική σκηνή της Ιταλίας. Ο πρώην πρωθυπουργός άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 62 ετών.

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Ποιος έφτιαξε τα πρώτα πόστερ;

E-Daily 3.Left 07.06.2026
Ο Jules Chéret και η ιστορία της καλλιτεχνικής αφίσας

Τι είναι αυτό το χεράκι που βλέπεις παντού; Η ιστορία που δεν σου είπε ποτέ κανείς

E-Daily 3.Left Χτες
Ένα emoji με 1.000 χρόνια ιστορία – Πώς το 👉 έγινε σύμβολο προσοχής από τον Μεσαίωνα

Η άγνωστη ιστορία του μοναδικού μαύρου επιβάτη του Τιτανικού

E-Daily 3.Left Χτες
Οι τραγικές ιστορίες των επιβατών σε ένα νέο ντοκιμαντέρ

15 πράγματα που δεν ήξερες για τα ελληνικά νησιά

E-Daily 3.Left Χτες
Tαξίδι στην ιστορία

Εντίθ Πιάφ: Οι μεγάλοι έρωτες και οι τραγωδίες της γυναίκας που αγάπησε ως την καταστροφή

E-Daily 3.Left Προχτές
Από τα φτωχά στενά του Παρισιού έως τις μεγαλύτερες σκηνές του κόσμου, η ζωή της «Σπουργίτισσας» ήταν γεμάτη πάθος, οδυνηρές απώλειες και ιστορίες που θυμίζουν σενάριο ταινίας

Το πιο απρόβλεπτο μπαρ του Τόκιο δεν έχει διεύθυνση: Εμφανίζεται ξαφνικά και εξαφανίζεται πριν το καταλάβεις

Νέα Εποχή Προχτές
Ένα κλασικό αυτοκίνητο του 1977 σε βαθύ πράσινο έχει μεταμορφωθεί σε κινητό μπαρ και αποτελεί το πιο ιδιόρρυθμο στέκι της ιαπωνικής πρωτεύουσας

Πως η Ευρωπαϊκή Ένωση σαμποτάρει την Μόσχα με ένα προϊόν που δεν περιμέναμε για να σώσει την Αρμενία

E-Daily 3.Left Προχτές
Το ρωσικό «μπλόκο» και η εργαλειοποίηση του εμπορίου