E-Daily

Η απαγωγή και η δολοφονία που συντάραξε την πολιτική ζωή της Ευρώπης

Βρέθηκε στο πορτ μπαγκαζ με 11 σφαίρες

Από το NEWSROOM

10/5/2021 | 00:46

@wikipedia.org

Η δεκαετία του ’70 ήταν μια περίεργη πολιτική περίοδος για την Ιταλία. Και κοινωνική. Τα «μολυβένια χρόνια», οι μαζικές διαδηλώσεις, άνοδος της μαφίας, άμεση εμπλοκή της CIA στο εσωτερικό, απεργίες, εκτεταμένο φεμινιστικό κίνημα, ποδόσφαιρο και ένοπλες ενέργειες από τις «Ερυθρές Ταξιαρχίες».

Ίδρυση της οργάνωσης

Οι τελευταίες ιδρύθηκαν τον Αύγουστο 1970, από τον Ρενάτο Κούρτσο και τη Μαρτζερίτα Καγκόλ (που αργότερα παντρεύτηκαν και τον Αλμπέρτο Φραντσεσίνι. Η «Brigate Rosse» όπως λεγόταν στα ιταλικά, αρχικά έδρασε στο Ρέτζο νελλ’ Εμίλια, στα εργοστάσια του Μιλάνου και του Τορίνο. Η πρώτη της ενέργεια, το κάψιμο του αυτοκινήτου ενός εργοστασιάρχη έγινε έναν μήνα μετά. Το 1972 επεκτάθηκε περισσότερο στο Τορίνο και έφτασε και στη Γένοβα. Δυο χρόνια αργότερα γίνεται και η πρώτη δολοφονία. Τα μέλη της οργάνωσης θα σκοτώσουν δυο μέλη του ιταλικού νεοφασιστικού κόμματος «Ιταλικό Κοινωνικό Κίνημα».

Από το 1974 και μετά τη σύλληψη των ιδρυτών, είχαν ξεκινήσει τις απαγωγές πολιτικών και βιομηχάνων. Από το 1977 έκανε σχεδόν καθημερινές επιθέσεις σε διαφορετικούς στόχους. Μέχρι που στις 16 Μαρτίου του 1978, έκανε πράξη το πιο φιλόδοξο σχέδιό της.

Ο Άλντο Μόρο

Ο Άλντο Μόρο γεννήθηκε στην πόλη Μάγκλι της επαρχίας του Λέτσε το 1916. Άρχισε να ασχολείται με την πολίτική από τα 25 του χρόνια. Έκανε μια λαμπρή καριέρα Ακαδημαϊκού στα νομικά και το 1946, βοήθησε στη σύνταξη του νέου Ιταλικού Συντάγματος. Δυο χρόνια αργότερα θα εκλεγεί βουλευτής με το κόμμα των Χριστιανοδημοκρατών και έφτασε να εκλεγεί πρωθυπουργός, αξίωμα που κράτησε για συνολικά 7 χρόνια, από το 1963 έως το 1968 και από το 1974 μέχρι το 1976.

Η απαγωγή του πρώην πρωθυπουργού και οι διαπραγματεύσεις

Στις 16 Μαρτίου του 1978, οι «Ερυθρές Ταξιαρχίες» σκοτώνουν πέντε σωματοφύλακες του Άλντο Μόρο αφού σταμάτησαν το αυτοκίνητό του στον δρόμο και τον απαγάγουν. Τον θεωρούν έναν από τους μεγαλύτερους εχθρούς τους, αφού ήταν πρωτεργάτης στον ιστορικό συμβιβασμό με το Κομμουνιστικό Κόμμα Ιταλίας. Ο Άλντο Μόρο κατευθυνόταν με την πενταμελή του συνοδεία στη Βουλή, όπου η κυβέρνηση Αντρεότι θα λάμβανε ψήφο εμπιστοσύνης από το Κομμουνιστικό Κόμμα.

Δεν άφησαν κανένα μάρτυρα. Με επικεφαλής τον Μάριο Μορέττι, τα 12 μέλη των «Ερυθρών Ταξιαρχιών» που φορούσαν στολές της Alitalia, μετέφεραν σε μυστικό μέρος τον Άλντο Μόρο και ζήτησαν την απελευθέρωση συγκεκριμένων μελών τους με αντάλλαγμα την ασφαλή απελευθέρωση του Άλντο Μόρο.

Η κυβέρνηση αρνήθηκε να διαπραγματευτεί. Δέκα μέρες μετά την απαγωγή του, τα μέλη της οργάνωσης δημοσιοποίησαν επιστολή του Μόρο, με την οποία ζητούσε από τον υπουργό Εσωτερικών να προχωρήσει στην ανταλλαγή του με τα μέλη των «Ερυθρών ταξιαρχιών» που κρατούνταν στο Τορίνο.

Η άρνηση για διαπραγματεύσεις και η εκτέλεση του Άλντο Μόρο

Παρά της εκκλήσεις του ίδιου και της οικογένειάς του, η κυβέρνηση Αντρεότι δεν διαπραγματεύτηκε ποτέ την αποφυλάκιση των 14 μελών της οργάνωσης. Ο Μόρο κρατήθηκε όμηρος για 54 μέρες. Όταν τα μέλη της οργάνωσης είδαν πως η κυβέρνηση δεν είχε καμία απολύτως πρόθεση να διαπραγματευθεί, αποφάσισε να εκτελέσει τον Μόρο, φοβούμενοι ότι θα τους ανακάλυπταν.

Τον έβαλαν σε ένα αυτοκίνητο και του είπαν να καλυφθεί με μια κουβέρτα. Ίσως τον έκαναν να πιστέψει ότι θα τον επιστρέψουν στην οικογένεια του. Ο Μορέττι τον πυροβόλησε 11 φορές.

Η σορός του βρέθηκε στις 9 Μαΐου στο πορτ μπαγκαζ ενός αυτοκινήτου στη Βια Καετάνι. Ο τόπος ήταν συμβολικός, αφού ήταν περίπου στη μέση της απόστασης από τα γραφεία των Χριστιανοδημοκρατών και του Κομμουνιστικού Κόμματος.

«Aldo Moro Vivere» φώναζε ολόκληρος ο κόσμος. Η «Ερυθρές Ταξιαρχίες» έγιναν γνωστές παγκοσμίως, αλλά έχασαν την ενότητά τους, αφού έχασαν την υποστήριξη από πολλά μέλη τους αλλά και από το μέρος της κοινωνίας που τους θεωρούσε επαναστάτες.

Από εκείνο το σημείο άρχισε η παρακμή της οργάνωσης που διαλύθηκε τελικά επίσημα το 1988, μετά από τις εκατοντάδες συλλήψεις μελών της οργάνωσης το 1982. Ο Άλντο Μόρο δολοφονήθηκε βίαια, ενώ ήταν πρωτεργάτης για τη συνεννόηση μεταξύ των κομμάτων που θα έβαζε τέλος στην αβεβαιότητα στην πολιτική σκηνή της Ιταλίας. Ο πρώην πρωθυπουργός άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 62 ετών.

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Πώς είναι τελικά η ζωή στην ιταλική πόλη με τα σπίτια του 1 ευρώ;

E-Daily 1.Hero 13.06.2026
Αγοράζεις σπίτι με 1 ευρώ, αλλά τι ζωή σε περιμένει εκεί;

Τι άλλο ανακάλυψε ο Νόμπελ που όμως δεν μάθαμε ποτέ;

E-Daily 3.Left 13.06.2026
Ανακαλύφθηκαν χαμένα διπλώματα ευρεσιτεχνίας του στη Σουηδία

Πώς οι βετεράνοι του Βιετνάμ έκοψαν την ηρωίνη

E-Daily 3.Left 13.06.2026
Ένας στους πέντε Αμερικανούς στρατιώτες εθίστηκαν άλλα το 95% απεξαρτήθηκε

Το χωριό‑φάντασμα της Ελλάδας που εγκαταλείφθηκε, αλλά κάτι εκεί δεν σταμάτησε ποτέ να λειτουργεί

E-Daily 3.Left Χτες
Στις ανατολικές ακτές του Αμβρακικού Κόλπου, ένας οικισμός-φάντασμα κρατά ζωντανή τη μνήμη του με έναν απρόσμενο τρόπο

Δεν θέλουμε πια ξαπλώστρα; Γιατί οι Έλληνες εγκαταλείπουν τα νησιά και ανακαλύπτουν ξανά τα βουνά

E-Daily 3.Left Χτες
Από τα beach bars στα ποτάμια και από τα ακτοπλοϊκά-σοκ στα πέτρινα χωριά: η μεγάλη στροφή των καλοκαιρινών διακοπών έχει ήδη ξεκινήσει

Η μάχη για τον δημόσιο χώρο και το μεγάλο πρόβλημα με τις ομπρέλες στη Χαλκιδική

E-Daily 3.Left Χτες
Στο μικροσκόπιο η αυθαίρετη «κράτηση» θέσεων

Νέα έρευνα: Έχουμε τους πιο κακοπληρωμενους εκπαιδευτικους στην ευρωπη

E-Daily 3.Left Προχτές
Πτυχιούχοι με τεράστια ευθύνη, αλλά από τους χαμηλότερους μισθούς στην Ευρώπη – Τι αποκαλύπτουν τα στοιχεία για τους Έλληνες εκπαιδευτικούς

Οι πιο γοητευτικοί άντρες για το 2026: Η λίστα που προκάλεσε αντιδράσεις και η θέση‑έκπληξη της Ελλάδας

E-Daily 3.Left Προχτές
Μια νέα διεθνής κατάταξη για το 2026 επιχειρεί να ορίσει πού ζουν οι πιο όμορφοι άντρες του πλανήτη - και τα ευρήματά της έχουν ήδη πυροδοτήσει έντονο διάλογο.

Η γυναίκα που οραματίστηκε έναν κόσμο χωρίς ανδρική κυριαρχία – Έναν αιώνα πριν ο φεμινισμός γίνει μόδα

E-Daily 3.Left Προχτές
Η Μπεγκούμ Ροκέγια τόλμησε να φανταστεί μια κοινωνία όπου οι γυναίκες κυβερνούν και μορφώνονται, σε εποχή που οι περισσότερες δεν είχαν καν δικαίωμα φωνής.