Κράτησε περίπου τρεις δεκαετίες. Από τα τέλη του 19ου αιώνα μέχρι τον Α’ παγκόσμιο Πόλεμο. Ήταν μια ανατριχιαστική, για πολλούς φάρσα, κι όμως ήταν τόσο δημοφιλής που ακόμα και η αστυνομία προσέφερε αποζημίωση σε όποιον μπορούσε να συλλάβει ένα φάντασμα. Φάντασμα; Ναι καλά διαβάσατε.

Το «ghost hoaxing» ήταν πολύ δημοφιλές στην Αυστραλία και όχι μόνο. Πολλοί ντύνονταν φαντάσματα και τρόμαζαν τυχαία τον κόσμο στον δρόμο. Το 1882, ο λεγόμενος «Wizard Bomardier», ντυμένος στα λευκά και φορώντας ένα καπέλο σαν κώνο, είχε σκορπίσει τον τρόμο στην περιφέρεια της Victoria.

@talesfromratcity.com

Οι περισσότεροι από αυτούς εμφανίζονταν ουρλιάζοντας και ύστερα από λίγο πέταγαν πέτρες στα «θύματά» τους ή ότι άλλο έβρισκαν μπροστά τους. Ύστερα εξαφανίζονταν ξαφνικά.

Εκείνη την εποχή, η Αυστραλία ήταν ο παράδεισος για κάθε λωποδύτη και φυγά. Η αστυνομία είχε ανεπαρκές προσωπικό, πράγμα που διευκόλυνε τους hoaxers να κάνουν ότι τους κατέβει. Επιπλέον, λόγω της έλλειψης θεαμάτων στην τότε χώρα, έψαχναν τρόπους να ψυχαγωγήσουν τους εαυτούς τους. Πολλοί νεαροί μάλιστα, χρησιμοποιούσαν την μεταμφίεση για να διαπράξουν πιο εύκολα εγκλήματα και να προβούν σε βίαιες πράξεις.

@atlasobscura.com

Παρόλο που οι περισσότεροι πίστευαν πως όσοι έκαναν αυτές τις φάρσες ανήκαν στην εργατική τάξη, αποδείχθηκε ότι αυτό δεν ήταν ακριβές. Δάσκαλοι, κληρικοί και πολλοί άλλοι, κρύβονταν πίσω από τα λευκά για να τρομάξουν τους περαστικούς.

Ένας από αυτούς ήταν ο Herbert Patrick McLennan, κληρικός στο επάγγελμα, που χρησιμοποιούσε μαστίγιο για να επιτίθεται σε γυναίκες. Κάποια στιγμή η αποζημίωση για την σύλληψή του έφτασε τις 5 λίρες, με τον McLennan να κηρύσσει πόλεμο με τις αρχές. Με επιστολή που έστειλε στην αστυνομία απείλησε πως θα πυροβολήσει όποιον τον πλησίαζε. Κάποια στιγμή συνελήφθη και οδηγήθηκε στην φυλακή.

@talesfromratcity.com

Τα «φαντάσματα» εκμεταλλεύονταν τοπικούς θρύλους για να γίνουν πιο πιστευτά. Την «έστηναν» λοιπόν σε συγκεκριμένες τοποθεσίες που είχαν ιστορία. Το «ghost hoaxing» ξεκίνησε λοιπόν ως φάρσα, αλλά κάποιοι χρησιμοποίησαν το κύμα ψυχαγωγίας για να ληστεύουν, να επιτίθονται σε γυναίκες και να επιδεικνύουν τα... κάλλη τους. Πολλοί πήραν τον νόμο στα χέρια τους για να προστατεύσουν τους εαυτούς τους και τα παιδιά τους.

Το φαινόμενο σταμάτησε με τον ερχομό του Α’ παγκοσμίου Πολέμου, όταν και περισσότεροι από 60.000 Αυστραλοί στρατιώτες έχασαν την ζωή τους. Η όρεξη για φάρσες που σκορπούσαν τον τρόμο κόπηκε. Και ευτυχώς δεν επανήλθε.

Πληροφορίες: atlasobscura.com