Η υπόθεση του θανάτου του Μάθιου Πέρι συνεχίζει να απασχολεί τη διεθνή ειδησεογραφία, όχι μόνο λόγω του προσώπου που χάθηκε, αλλά και λόγω του πολύπλοκου κυκλώματος που φέρεται να τροφοδότησε τον ηθοποιό με κεταμίνη τους τελευταίους μήνες της ζωής του.

O γιατρός από την Καλιφόρνια που προμήθευσε κεταμίνη Μάθιου Πέρι, καταδικάστηκε σε 30 μήνες φυλάκισης σε ομοσπονδιακή φυλακή. Πρόκειται για τον πρώτο άνθρωπο που καταδικάζεται για τον θάνατο του ηθοποιού από υπερβολική δόση κεταμίνης.

Ανάμεσα στους πέντε κατηγορούμενους που συνδέθηκαν με τη διανομή της ουσίας, ο Σαλβαδόρ Πλασένσια – γνωστός στα έγγραφα της έρευνας ως “Dr. P” – ήταν ο πρώτος που οδηγήθηκε σε καταδίκη. Η περίπτωση του φέρνει στο προσκήνιο την ηθική και ποινική ευθύνη επαγγελματιών υγείας που λειτουργούν έξω από τα όρια της ιατρικής δεοντολογίας.

Ο Πλασένσια ήταν γιατρός που λειτουργούσε κλινική επείγουσας φροντίδας στην Καλιφόρνια, εξυπηρετώντας πελάτες υψηλού προφίλ. Σύμφωνα με τα ομοσπονδιακά έγγραφα, προμήθευε κεταμίνη στον Πέρι τόσο στο σπίτι του όσο και σε υπαίθριους χώρους στάθμευσης, χωρίς να υπάρχει ιατρική ένδειξη ή νόμιμος θεραπευτικός σκοπός. Η δράση του, όπως περιέγραψαν οι εισαγγελείς, δεν είχε σχέση με την ιατρική· έμοιαζε περισσότερο με «διακίνηση ναρκωτικών με λευκή μπλούζα».

Τον Ιούνιο του 2025, ο Πλασένσια δήλωσε ένοχος για τέσσερις κατηγορίες παράνομης διανομής κεταμίνης, αναγνωρίζοντας ότι προμήθευε συστηματικά τον ηθοποιό. Η παραδοχή του τον έφερε αντιμέτωπο με την πρώτη μεγάλη ποινή που εκδόθηκε στην υπόθεση: 30 μήνες φυλάκιση, δύο χρόνια επιτήρηση μετά την αποφυλάκιση και χρηματικό πρόστιμο. Το δικαστήριο τόνισε ότι, παρότι η θανατηφόρα δόση που σκότωσε τον Πέρι δεν προήλθε απευθείας από τον ίδιο, συνέβαλε καθοριστικά στην επιδείνωση της εξάρτησης του ηθοποιού.

Κατά τη διάρκεια της δίκης ήρθαν στο φως μηνύματα που αποκάλυπταν μια κυνική στάση απέναντι στον Πέρι. Ο Πλασένσια φέρεται να τον αποκαλούσε «ηλίθιο», υπονοώντας ότι ο ηθοποιός ήταν εύκολος στόχος και ότι μπορούσε να εκμεταλλευτεί την ευαλωτότητά του. Αυτή η συμπεριφορά ενίσχυσε το αφήγημα των εισαγγελέων πως ο γιατρός ενδιαφερόταν πρωτίστως για οικονομικό όφελος, αδιαφορώντας για τις συνέπειες.

Η υπόθεση, ωστόσο, δεν περιορίζεται στον ίδιο. Τέσσερα ακόμη άτομα — μεταξύ των οποίων άλλοι γιατροί, βοηθοί και προμηθευτές — κατηγορούνται πως συμμετείχαν σε ένα παράτυπο κύκλωμα που διευκόλυνε την πρόσβαση του Πέρι στην κεταμίνη. Το γεγονός ότι ο Πλασένσια ήταν ο πρώτος που καταδικάστηκε δίνει το στίγμα της βαρύτητας που του αποδίδουν οι αρχές.

Η κοινωνία, από την πλευρά της, παραμένει διχασμένη: κάποιοι θεωρούν ότι ο γιατρός έγινε αποδιοπομπαίος τράγος μιας βαθύτερης κρίσης γύρω από τις εξαρτήσεις, ενώ άλλοι υποστηρίζουν πως τέτοιου είδους επαγγελματίες πρέπει να τιμωρούνται παραδειγματικά. Όμως ένα είναι σίγουρο: ο θάνατος του Μάθιου Πέρι άνοιξε μια απαραίτητη συζήτηση για τη σκοτεινή πλευρά της «ιατρικής κατά παραγγελία» και για το πώς ακόμη και καταξιωμένοι επαγγελματίες μπορούν να μετατραπούν σε κρίκους ενός επικίνδυνου κυκλώματος.