Ένας έφηβος από τη Βρετανία μίλησε ανοιχτά για τον εφιάλτη της εξάρτησης από την κεταμίνη, μια ουσία που, όπως περιγράφει, τον οδήγησε να χάσει τα πάντα: χρήματα, δουλειά, ακόμη και το όνειρο να γίνει διασώστης.

Ο Mark, ο οποίος σήμερα μετρά 100 ημέρες «καθαρός» μετά την εισαγωγή του σε πρόγραμμα απεξάρτησης, περιέγραψε στον Scott Hames πώς ξεκίνησε η χρήση ναρκωτικών στην ηλικία των 13 ετών και πώς σταδιακά βυθίστηκε στην εξάρτηση.

Όπως είπε, όλα ξεκίνησαν όταν έκανε παρέα με μεγαλύτερης ηλικίας άτομα. «Στην αρχή δοκιμάζαμε χόρτο», ανέφερε. Το αθώο –όπως πίστευε τότε– πείραμα γρήγορα εξελίχθηκε: από «βόλτες στο πάρκο καπνίζοντας», οι παρέες του πέρασαν στο αλκοόλ και, όπως θυμάται, έφτασαν να «κλέβουν από μαγαζιά» για να προμηθευτούν ποτά ή αντικείμενα που μπορούσαν να μεταπωλήσουν.

Η μετάβαση στα σκληρότερα ναρκωτικά έγινε επίσης σταδιακά. Ο Mark μίλησε για την πρώτη επαφή με κοκαΐνη και κεταμίνη – έναν συνδυασμό που οι ίδιοι αποκαλούσαν «Calvin Klein». «Στην αρχή μια σακουλίτσα μου κρατούσε μια εβδομάδα. Πολύ γρήγορα όμως δεν μου έφτανε πια. Έφτασα να παίρνω έως και 11 γραμμάρια την ημέρα», είπε χαρακτηριστικά.

Η πρώτη χρήση και η γρήγορη κατάρρευση

Ο Mark θυμήθηκε την πρώτη φορά που δοκίμασε κεταμίνη σε ένα πάρτι. Εκεί είδε έναν χρήστη «να ουρεί αίμα», σημάδι μακροχρόνιας χρήσης που του έδειξε τις συνέπειες — αλλά δεν τον απέτρεψε. Με την πρώτη ευκαιρία, προτίμησε να ξοδέψει τα χρήματά του στην ουσία αντί για αλκοόλ.

«Ξεκίνησα με μικρές δόσεις, μου άρεσε. Μετά έγινε καθημερινό. Τη χρησιμοποιούσα μέχρι και στις τουαλέτες του σχολείου», παραδέχτηκε. Όπως λέει, εκεί προσπαθούσε να μην το παρακάνει ώστε να μπορεί να παραμένει συγκεντρωμένος και «να μη γίνεται αντιληπτός».

Σύντομα η κατάσταση ξέφυγε. Ο Mark περιέγραψε περιστατικά όπου βρέθηκε «να περπατά στη μέση του δρόμου, χαμένος, χωρίς να ξέρω πού βρίσκομαι». Και όπως υποστηρίζει, η περίοδος ανάμεσα στο σχολείο και στο κολέγιο —με άπλετο χρόνο, παρέες και πάρτι— ήταν αυτή που τον βύθισε βαθύτερα στην εξάρτηση.

Το όνειρο που κατέρρευσε

Παράλληλα με τη χρήση ναρκωτικών, ο Mark προσπάθησε να χτίσει μια κανονική ζωή: έπιασε δουλειά και γράφτηκε στο κολέγιο για να σπουδάσει ώστε να γίνει παραϊατρικός. «Ήταν το όνειρο της ζωής μου», είπε. Ωστόσο, η εξάρτηση δεν του άφησε περιθώρια. Σπαταλούσε όλα του τα χρήματα στην κεταμίνη και τελικά εγκατέλειψε το κολέγιο λίγο πριν ξεκινήσει την πρακτική του σε νοσοκομείο.

Εκεί ήρθαν και οι πρώτες σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία. Ο Mark άρχισε να νιώθει έντονους πόνους στην ουροδόχο κύστη — ένα από τα γνωστότερα συμπτώματα μακροχρόνιας χρήσης. «Ούρλιαζα από τον πόνο», είπε. Η κατάσταση οδήγησε ακόμη και στην απόλυσή του.

«Μετανιώνω που νόμιζα πως ήταν φυσιολογικό»

Πλέον ο Mark έχει ολοκληρώσει πρόγραμμα απεξάρτησης και προσπαθεί να ξαναχτίσει τη ζωή του. Όταν ρωτήθηκε αν μετανιώνει, η απάντησή του ήταν αποκαλυπτική: «Ναι και όχι». Εξήγησε ότι δεν μετανιώνει που «δοκίμασε» ως έφηβος, αλλά για το πώς αντιλήφθηκε τη χρήση ως κάτι φυσιολογικό.

«Μετανιώνω που πίστεψα ότι αυτός ο τρόπος ζωής ήταν φυσιολογικός. Μετανιώνω που μπήκα σε αυτό τον κύκλο. Που άφησα το κολέγιο. Που πήρα το πρώτο ναρκωτικό — γιατί από εκεί ξεκινά η εμμονή», είπε. Θυμήθηκε επίσης τις στιγμές που η μητέρα του «έκλαιγε στην άκρη του κρεβατιού» και η αδελφή του ήταν «συντετριμμένη».

«Έγινα τόσο αναίσθητος σε αυτό τον πόνο γύρω μου, που δεν μπορούσα ούτε εγώ να τον αντέξω», κατέληξε.