Η Marguerite Marie Alibert (9 Δεκεμβρίου 1890 - 2 Ιανουαρίου 1971) γνωστή ως Maggie Meller και πριγκίπισσα Fahmy ήταν μια Γαλλίδα εταίρα που κατάφερε να ξελογιάσει 2 πρίγκιπες να γίνει η ίδια πριγκίπισσα και στο τέλος δολοφόνος χωρίς όμως να μπει ποτέ φυλακή. 

Γεννήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου του 1890 στο Παρίσι από μια πολύ φτωχή οικογένεια. Ζώντας σχεδόν άστεγη και στην ανέχεια για πολλά χρόνια αποφάσισε στα 24 και αφού γνώρισε την μαντάμ Denant, η οποία είχε ένα ποpνείο για πελάτες της υψηλής κοινωνίας, να γίνει εταίρα και να κερδίσει όσα της είχε στερήσει η τύχη και η καταγωγή της...δηλαδή πλούτο και φήμη.

Τρία χρόνια μετά, τον Απρίλιο του 1917 και κατά την διάρκεια του Α 'Παγκοσμίου Πολέμου η Alibert συναντήθηκε με τον Edward τον Πρίγκιπα της Ουαλίας στο Hôtel de Crillon στο Παρίσι. Η ερωτική τους σχέση ήταν έντονη και κράτησε μέχρι το τέλος του πολέμου. Κατά την διάρκεια αυτής της σχέσης ο Πρίγκιπας της Ουαλίας έγραψε δεκάδες επιστολές στην Alibert με τις οποίες αργότερα τον εκβίαζε. 

Παρότι η σχέση της με τον Edward δεν προχώρησε η Alibert γνώρισε ακόμα ένα γόνο αριστοκρατικής οικογένειας τον Ali Fahmy Bey. Αφού βρεθήκανε πολλές φορές στο Παρίσι ο Ali της έκανε πρόταση γάμου. Παντρεύτηκαν ον Δεκέμβριο του 1922 και είχαν έναν επίσημο ισλαμικό γάμο τον Ιανουάριο του 1923. Από τότε όλα τα μέσα της εποχής την αποκαλούσαν πριγκίπισσα, ένας τίτλος που ήταν μεν ουσιαστικός αλλά δεν της δόθηκε ποτέ επίσημα.

Η δολοφονία 

Σύντομα άρχισαν τα προβλήματα με καυγάδες του ζευγαριού. Την 1η Ιουλίου 1923, το ζευγάρι έφτασε στο Λονδίνο για διακοπές και εκεί συνέβη το μοιραίο. Η Αlibert πυροβόλησε επανειλημμένα τον σύζυγό του από πίσω, χτυπώντας τον στο λαιμό, την πλάτη και το κεφάλι. Το θύμα μεταφέρθηκε στο Charing Cross Hospital αλλά πέθανε από τις πληγές του σε περίπου μία ώρα ενώ η Alibert συνελήφθη για να δικαστεί.

Η δίκη

Η δίκη ξεκίνησε τη Δευτέρα 10 Σεπτεμβρίου 1923 με μεγάλο αριθμό θεατών. Κατά τη διάρκεια της δίκης η Alibert παρουσίασε τον εαυτό της ως θύμα «βιαιότητας και κακομεταχείρισης» του «ανατολίτη συζύγου» της. Ο δικαστής, κάτω από την πίεση του παλατιού, απαγόρευσε οποιαδήποτε αναφορά του παρελθόντος της Alibert εξασφαλίζοντας ότι το όνομα του Πρίγκιπα της Ουαλίας δεν θα αναφερθεί κατά τη διάρκεια της δίκης. Ταυτόχρονα, ο Fahmy περιγράφηκε ως «τέρας της ανατολίτικης εξαθλίωσης και παρακμής, των οποίων οι σeξουαλικές προτιμήσεις ήταν ενδεικτικές ενός σαδιστή προς την Ευρωπαία σύζυγό του. Στο τέλος η Alibert απαλλάχθηκε από όλες τις κατηγορίες με αρκετούς να πιστεύουν ότι η δίκη ήταν στημένη λόγο του εκβιασμού που έκανε η Alibert στο παλάτι με τις επιστολές που είχε στα χέρια της. 

Μετά τη δίκη η Alibert μήνυσε την οικογένεια του συζύγου της με στόχο να διεκδικήσει την περιουσία του όμως το δικαστήριο στην Αίγυπτο απέρριψε την αξίωσή της. Έζησε μέχρι το τέλος της ζωής της, σε ένα διαμέρισμα στο Παρίσι.