Πάσχα
Eurovision
Summer
Xmas
Ο Ουίλιαμ Σαίξπηρ έγραψε μερικές από τις πιο διάσημες ιστορίες αγάπης όλων των εποχών. Όταν όμως ήρθε η στιγμή να αφήσει την περιουσία του στη γυναίκα του, η διαθήκη του περιλάμβανε μια μάλλον απροσδόκητη κληρονομιά: το δεύτερο καλύτερο κρεβάτι του σπιτιού τους.
Μια λεπτομέρεια που εξακολουθεί να προβληματίζει ιστορικούς και μελετητές περισσότερα από 400 χρόνια μετά τον θάνατό του.
Ο σπουδαίος Άγγλος δραματουργός υπέγραψε τη διαθήκη του στις 25 Μαρτίου 1616, λιγότερο από έναν μήνα πριν πεθάνει, στις 23 Απριλίου.
Η σύζυγός του, Αν Χάθαγουεϊ, με την οποία ήταν παντρεμένος για περισσότερα από 33 χρόνια και είχε αποκτήσει τρία παιδιά, αναφέρεται μόλις μία φορά στο έγγραφο. Συγκεκριμένα, ο Σαίξπηρ της άφηνε το «δεύτερο καλύτερο κρεβάτι» μαζί με τα σκεπάσματα και τις κουρτίνες του.
Για έναν άνθρωπο που είχε γράψει τόσο συγκλονιστικά για τον έρωτα, η συγκεκριμένη κίνηση φάνηκε σε πολλούς σχεδόν προσβλητική.
Ωστόσο, οι ιστορικοί υποστηρίζουν ότι η πραγματικότητα μπορεί να ήταν εντελώς διαφορετική. Στην Αγγλία του 17ου αιώνα, το καλύτερο κρεβάτι ενός σπιτιού προοριζόταν συχνά για τους επισκέπτες και αποτελούσε ένδειξη κοινωνικής θέσης και οικονομικής άνεσης.
Το δεύτερο καλύτερο ήταν συνήθως εκείνο που χρησιμοποιούσε καθημερινά το ζευγάρι. Επομένως, είναι πιθανό ο Σαίξπηρ να άφησε στη γυναίκα του το κρεβάτι όπου κοιμόντουσαν μαζί, ένα αντικείμενο με ιδιαίτερη προσωπική και συναισθηματική αξία.
Μάλιστα, μια ενδιαφέρουσα ανακάλυψη ήρθε στο φως το 2016, όταν ερευνητές των Βρετανικών Εθνικών Αρχείων εξέτασαν τη διαθήκη χρησιμοποιώντας ειδικές τεχνολογίες απεικόνισης.
Διαπίστωσαν ότι είχαν χρησιμοποιηθεί διαφορετικά μελάνια, γεγονός που υποδηλώνει ότι ορισμένα σημεία προστέθηκαν αργότερα. Ανάμεσά τους φαίνεται πως ήταν και η αναφορά στο κρεβάτι, αλλά και κάποια δαχτυλίδια που ο Σαίξπηρ άφησε σε φίλους του ως αναμνηστικά. Οι προσθήκες αυτές ενισχύουν την πιθανότητα να επρόκειτο για προσωπικές χειρονομίες ενός ανθρώπου που γνώριζε ότι πλησίαζε το τέλος της ζωής του.
Το τι απέγινε τελικά το κρεβάτι παραμένει άγνωστο, όπως άγνωστο είναι και το πραγματικό νόημα της συγκεκριμένης κληρονομιάς.
Άλλωστε, σύμφωνα με τους νόμους της εποχής, μια χήρα μπορούσε να έχει δικαιώματα σε μέρος της περιουσίας του συζύγου της, ακόμη κι αν αυτά δεν αναφέρονταν ρητά στη διαθήκη. Ίσως λοιπόν η τελευταία αυτή επιθυμία να μην ήταν μια ένδειξη αδιαφορίας, αλλά ένας ιδιαίτερος τρόπος να κρατήσει η Αν Χάθαγουεϊ κάτι από την κοινή τους ζωή. Και κάπως έτσι, ο άνθρωπος που έγραψε αμέτρητες λέξεις για την αγάπη άφησε πίσω του ένα από τα πιο παράξενα ερωτικά μυστήρια της λογοτεχνικής ιστορίας.
