Ακόμα και άνθρωποι με αμύθητη περιουσία, όπως ο Έλον Μασκ και ο Μαρκ Ζούκερμπεργκ, επιλέγουν να πάρουν στεγαστικά δάνεια για τις πολυτελείς κατοικίες τους. Όχι επειδή δεν έχουν χρήματα. Αλλά επειδή ξέρουν πώς να τα χρησιμοποιούν καλύτερα.

Ο Μασκ, για παράδειγμα, έχει προχωρήσει σε δάνεια δεκάδων εκατομμυρίων δολαρίων για ακίνητα στην Καλιφόρνια. Ποσά που για τον ίδιο μοιάζουν αμελητέα μπροστά στην περιουσία του. Παρ’ όλα αυτά, δεν τα πληρώνει «μετρητοίς». Και υπάρχει λόγος.

Το βασικό σκεπτικό είναι απλό. Οι πολύ πλούσιοι δεν κρατούν τα χρήματά τους σε μετρητά. Τα έχουν επενδεδυμένα. Σε μετοχές, επιχειρήσεις.

Οπότε τι κάνουν; Δεν «κλειδώνουν» κεφάλαια σε ένα σπίτι. Δανείζονται και αφήνουν τα χρήματά τους να δουλεύουν αλλού.

Ο Ζούκερμπεργκ είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα. Το 2012 εξασφάλισε στεγαστικό με επιτόκιο μόλις 1,05%. Με τόσο χαμηλό κόστος δανεισμού, δεν είχε κανένα νόημα να δώσει εκατομμύρια από την τσέπη του. Αντίθετα, μπορούσε να τα επενδύσει και να βγάλει περισσότερα.

Και εδώ κρύβεται όλο το παιχνίδι. Αν η απόδοση των επενδύσεών σου είναι μεγαλύτερη από το επιτόκιο του δανείου σου, τότε το δάνειο σε συμφέρει. Τόσο απλά.

Παράλληλα, υπάρχουν και φορολογικά οφέλη. Σε πολλές περιπτώσεις, οι τόκοι εκπίπτουν. Επιπλέον, ο δανεισμός δεν θεωρείται εισόδημα, άρα δεν φορολογείται με τον ίδιο τρόπο.

Οι υπερ-πλούσιοι συχνά δανείζονται βάζοντας ως εγγύηση τις επενδύσεις τους. Έτσι δεν χρειάζεται να πουλήσουν μετοχές. Άρα αποφεύγουν φόρους και συνεχίζουν να επωφελούνται από την άνοδο της αξίας τους.

freepik

Αυτή η στρατηγική συνοψίζεται σε μια φράση που ακούγεται όλο και περισσότερο: «buy, borrow, die». Δηλαδή αγοράζεις περιουσιακά στοιχεία, δανείζεσαι πάνω σε αυτά και τα διατηρείς μέχρι το τέλος, περνώντας τα στους επόμενους με ευνοϊκότερους όρους.

Και δεν είναι μόνο οι δισεκατομμυριούχοι. Celebrities και μεγιστάνες ακινήτων κάνουν το ίδιο. Από την Πάρις Χίλτον μέχρι μεγάλους επενδυτές, η λογική παραμένει ίδια.