Στις 20 Απριλίου 2007, ένα αεροπλάνο επιτήρησης εντόπισε το Kaz II, ένα καταμαράν 12 μέτρων, να πλέει ακυβέρνητο 88 ναυτικά μίλια ανοικτά των ακτών του Κουίνσλαντ, στην Αυστραλία.

Όταν τα σωστικά συνεργεία κατάφεραν να πλησιάσουν και να επιβιβαστούν στο σκάφος δύο ημέρες αργότερα, βρέθηκαν μπροστά σε ένα σκηνικό που θύμιζε ταινία μυστηρίου. Το τριμελές πλήρωμα, ο 56χρονος Derek Batten και τα αδέλφια Peter και James Tunstead, 69 και 63 ετών αντίστοιχα, είχε εξαφανιστεί χωρίς να αφήσει το παραμικρό ίχνος.

Ένα «παγωμένο» σκηνικό στη μέση του ωκεανού

Η κατάσταση στο εσωτερικό του σκάφους ήταν απόκοσμα φυσιολογική. Οι μηχανές δούλευαν στο ρελαντί, ένας φορητός υπολογιστής ήταν ανοιχτός και σε λειτουργία, το ραδιόφωνο και το GPS δούλευαν κανονικά, ενώ το τραπέζι ήταν στρωμένο για φαγητό. Τα μαχαιροπίρουνα ήταν στη θέση τους, το φαγητό σερβιρισμένο και οι πετσέτες απλωμένες. Οι ψαρευτικές πετονιές ήταν ριγμένες στο νερό και τα μπαλόνια (fenders) του σκάφους ήταν χαμηλωμένα, σαν το πλήρωμα να ετοιμαζόταν να δέσει σε κάποια προβλήτα. Δεν υπήρχε καμία ένδειξη πάλης, καμία ανακατωσούρα, κανένα σημάδι εισβολής.

Η έρευνα της αστυνομίας και οι καταθέσεις των συγγενών αποκάλυψαν ότι οι τρεις άνδρες ήταν έμπειροι και είχαν ξεκινήσει από το Airlie Beach πέντε ημέρες νωρίτερα για ένα προγραμματισμένο ταξίδι γύρω από τη βόρεια Αυστραλία. Παρά τη σάρωση μιας τεράστιας θαλάσσιας περιοχής με ελικόπτερα και σκάφη, δεν βρέθηκε ποτέ ούτε ένα ρούχο, ούτε ένα σωσίβιο, ούτε βέαια οι σοροί των ανδρών. Το γεγονός ότι τα σωστικά εφόδια του σκάφους, συμπεριλαμβανομένης της βοηθητικής λέμβου, ήταν άθικτα στη θέση τους, έκανε την εξαφάνιση ακόμα πιο δυσεξήγητη.

Το σενάριο της «μοιραίας αλυσιδωτής αντίδρασης»

Η επίσημη εκδοχή του ιατροδικαστή, που εκδόθηκε μετά από πολύμηνη έρευνα, κατέληξε σε ένα σενάριο «μοιραίας αλυσιδωτής αντίδρασης». Σύμφωνα με αυτό, ένας από τους άνδρες προσπάθησε να ξεμπλέξει μια πετονιά ή να διορθώσει ένα πανί και έπεσε στη θάλασσα. Ο δεύτερος έσπευσε να τον βοηθήσει και έπεσε και αυτός, ενώ ο τρίτος, στην προσπάθειά του να προσεγγίσει τους άλλους δύο ή να στρίψει το σκάφος, παρασύρθηκε από μια ξαφνική ριπή ανέμου ή ένα κύμα. Λόγω του ότι το καταμαράν είχε τα πανιά του ανοιχτά και τη μηχανή σε λειτουργία, απομακρύνθηκε ταχύτατα, αφήνοντας τους τρεις άνδρες αβοήθητους στο ανοιχτό πέλαγος.

Ωστόσο, η θεωρία αυτή δεν έπεισε ποτέ πλήρως την κοινή γνώμη ή τις οικογένειες των θυμάτων. Πολλοί αναρωτήθηκαν πώς είναι δυνατόν τρεις έμπειροι ναυτικοί να έπεσαν όλοι μαζί στη θάλασσα χωρίς κανένας να προλάβει να φορέσει σωσίβιο ή να στείλει σήμα κινδύνου στο ασύρματο. Οι σκεπτικιστές επισημαίνουν ότι οι θάλασσες εκείνη την ημέρα ήταν σχετικά ήρεμες και το σκάφος βρέθηκε σε άριστη κατάσταση, γεγονός που καθιστά το σενάριο του «ξαφνικού ατυχήματος για όλους» στατιστικά απίθανο.

Αναπάντητα ερωτήματα και το γκρίζο σκάφος

Οι θεωρίες συνωμοσίας δεν άργησαν να φουντώσουν. Κάποιοι μίλησαν για πειρατεία, άλλοι για σκηνοθετημένη εξαφάνιση για οικονομικούς λόγους, ακόμα και για εμπλοκή σε εμπόριο ναρκωτικών που πήγε στραβά. Υπήρξαν αναφορές για ένα μυστηριώδες γκρίζο σκάφος που εθεάθη κοντά στο Kaz II τις επίμαχες ώρες, όμως οι αρχές δεν κατάφεραν ποτέ να ταυτοποιήσουν το σκάφος ή να συνδέσουν την παρουσία του με την εξαφάνιση.

Σήμερα, σχεδόν δύο δεκαετίες μετά, το Kaz II παραμένει ένα «πλοίο-φάντασμα» που στοιχειώνει τα νερά του Κουίνσλαντ. Η υπόθεση έκλεισε επίσημα, αλλά το κενό που άφησαν πίσω τους ο Batten και οι αδελφοί Tunstead δεν αναπληρώθηκε ποτέ με πειστικές απαντήσεις. Το μυστήριο παραμένει μια σκληρή υπενθύμιση του πόσο απρόβλεπτος και αμείλικτος μπορεί να γίνει ο ωκεανός, σβήνοντας κάθε ίχνος ανθρώπινης ύπαρξης μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα.