Το τελευταίο τέταρτο του 19ου αιώνα, οι εφευρέσεις διαδέχονταν η μια την άλλη, ειδικότερα στις ΗΠΑ. Η ανάγκη του κόσμου να προχωρήσει τεχνολογικά και να κάνει την ζωή του πιο εύκολη, έφεραν σιγά σιγά τεράστιες εφευρέσεις που σήμερα θεωρούνται δεδομένες. Αεροπλάνο, κινηματογράφος, τηλεόραση κ.α. Όμως η πιο σημαντική ήταν η χρήση του ηλεκτρικού ρεύματος, ως μέσο φωτισμού και ενέργειας.

Ο Τόμας Έντισον

Ο εφευρέτης Τόμας Έντισον μετά την εφεύρεση του φωνόγραφου σε μικρή ηλικία, είχε γίνει σταρ. Τα κεφάλαια έρρεαν άφθονα και ο Έντισον είχε αφοσιωθεί στην μελέτη για αξιοποίηση του ηλεκτρικού ρεύματος, μέσα από έναν λαμπτήρα. Μετά από εκατοντάδες αποτυχημένες προσπάθειες, τα κατάφερε. Ο λαμπτήρας του ήταν έτοιμος. Ίδρυσε αμέσως της Edison Electric Light Company και έχτισε διάφορους ηλεκτρικούς σταθμούς, που όμως μπορούσαν να μεταφέρουν το συνεχές ρεύμα του, σε ακτίνα μόλις ενός χιλιομέτρου. Αυτόματα οι μικρές πόλεις εξαιρέθηκαν από την χαρά της νέας εφεύρεσης.

Ένα φοιτητής φυσικής έφτασε εκείνο τον καιρό στις ΗΠΑ. Ήταν από τους καλύτερους στην τάξη του και πήγε στο εργαστήριο του Έντισον με τις καλύτερες συστατικές επιστολές. Το όνομά του ήταν Νίκολα Τέσλα. Δούλεψε για λίγο εκεί, αλλά τα σχέδιά του για την χρήση του εναλλασσόμενου ρεύματος απορρίφθηκαν από τον Εντισον ως επικίνδυνα. Ο Τέσλα αποχώρησε και αποφάσισε να βρει δικούς του χρηματοδότες.

Ο Νίκολα Τέσλα

Τα κατάφερε σε σύντομο χρονικό διάστημα. Ο «πόλεμος του ρεύματος» μεταξύ εναλλασσόμενου και συνεχούς (A/C vs. D/C) ή μεταξύ του Έντισον και το Τέσλα, είχε μόλις ξεκινήσει. Όταν ο Τέσλα φάνηκε να κερδίζει τις πρώτες μάχες, ο Έντισον βάλθηκε να δυσφημήσει το εναλλασσόμενο ρεύμα ως άκρως επικίνδυνο. Ένας από τους πολλούς τρόπους ήταν και η ηλεκτρική καρέκλα.

Ο Γουίλιαμ Κέμλερ

Ο Γουίλιαμ Κέμλερ γεννήθηκε στην Φιλαδέλφεια. Οι γονείς του ήταν Γερμανοί μετανάστες και αλκοολικοί. Παράτησε το σχολείο για να βοηθήσει τον πατέρα του, όμως και οι δυο γονείς του πέθαναν σύντομα. Άρχισε κι αυτός να πίνει. Για την ακρίβεια μεθοκοπούσε καθημερινά και όλη η Φιλαδέλφεια τον γνώριζε γι’ αυτό.

Σε ηλικία 29 ετών κατηγορήθηκε ότι σκότωσε την γυναίκα του με τσεκούρι. Καταδικάστηκε σε θάνατο. Η θανατική ποινή θα εκτελούνταν, όπως έλεγε ένας πρόσφατος νόμος, σε ηλεκτρική καρέκλα εναλλασσόμενου ρεύματος. Ο Κέμλερ, θα γινόταν ο πρώτος που θα εκτελείτο σε ηλεκτρική καρέκλα. Και ο «πόλεμος των ρευμάτων» έπαιξε πολύ μεγάλο ρόλο σε αυτό.

Ο ρόλος του Έντισον στην εκτέλεση

Ο Τέσλα είχε βρει επενδυτή στο πρόσωπο του μεγιστάνα των σιδηροδρόμων, Τζορτζ Γουέστινγκχάουζ. Ο τελευταίος είχε εμπλακεί κι αυτός στην διαμάχη του ρεύματος. Μάλιστα στην προσπάθειά του να υπερασπιστεί το εναλλασσόμενο ρεύμα και να διαψεύσει τον Έντισον, ο οποίος διατεινόταν ότι το εναλλασσόμενο ρεύμα ήταν αχαλίνωτο και εν τέλει θανατηφόρο, προσέλαβε δικηγόρους για να αναιρέσουν την απόφαση εκτέλεσης του Κέμλερ σε ηλεκτρική καρέκλα. Όμως το ανώτατο δικαστήριο, αποφάσισε εναντίον της έφεσης.

Στις 6 Αυγούστου του 1890, o Κέμλερ οδηγήθηκε σε μια αίθουσα με 17 μάρτυρες. Η γεννήτρια φορτίστηκε με 1.000 βολτ, τα οποία θεωρήθηκαν αρκετα για να προκαλέσουν λιποθυμία και καρδιακή προσβολή. Τα 1.000 βολτ διαπέρασαν τον Κέμλερ για 17 δευτερόλεπτα. Όμως εκείνος ανέπνεε ακόμα. Στην δεύτερη προσπάθεια τον διαπέρασαν 2.000 βολτ. Οι φλέβες του πετάχτηκαν έξω και το σώμα του, όπως είπαν οι μάρτυρες, πήρε φωτιά. Το θέμα και η μυρωδιά ήταν αβάσταχτα. Οι εφημερίδες έγραψαν πως η εκτέλεση της ηλεκτρικής καρέκλας ήταν πολύ χειρότερη από την κρεμάλα.

Ο Έντισον αισθάνθηκε δικαιωμένος. Το εναλλασσόμενο ρεύμα δεν προκάλεσε μόνο τον θάνατο, αλλά έναν πολύ βίαιο και βασανιστικό θάνατο. Όμως κέρδισε μια μάχη και όχι τον πόλεμο. Ο Τέσλα αργότερα βρήκε τον τρόπο να ελέγξει το εναλλασσόμενο ρεύμα, που δεν είχε περιορισμό στο βεληνεκές του. Ήταν ο νικητής του «πολέμου των ρευμάτων», όμως για να γίνει αυτό έπρεπε να απαρνηθεί τα δικαιώματα της εφεύρεσής του. Πέθανε πάμφτωχος σε ηλικία 87 ετών στην Νέα Υόρκη.

Η ηλεκτρική καρέκλα ωστόσο συνέχισε να χρησιμοποιείται. Από το 1967 μέχρι το 1977, η θανατική ποινή καταργήθηκε στις ΗΠΑ. Όταν όμως επανήλθε, η χρήση της ηλεκτρικής καρέκλας δεν σταμάτησε μέχρι και το 2006. Συνολικά, 4.461 άνθρωποι εκτελέστηκαν σε ηλεκτρική καρέκλα. Σήμερα, από τις 31 πολιτείες των ΗΠΑ που έχουν ακόμα θανατική ποινή, μόλις 7 προσφέρουν την επιλογή στον κρατούμενο να εκτελεστεί με αυτόν τον τρόπο. Αν δεν το επιλέξει ο ίδιος, η εκτέλεση γίνεται με θανατηφόρα ένεση.