Αύγουστος του 1831, ο Αμερικανικός Νότος συνεχίζει και στηρίζει την ιδιοκτησία ανθρώπων, με κάθε κόστος. Φρουροί με όπλα, περιπολίες από κατοίκους για να αποτρέψουν τα φαινόμενα απόδρασης των σκλάβων, είναι καθημερινό φαινόμενο.

Το βράδυ της 21ης Αυγούστου του 1831, πέντε αφροαμερικάνοι άντρες συγκεντρώθηκαν έξω απ’ το σπίτι του αφέντη τους, Τζ. Τράβις. Ήταν οπλισμένοι με τσεκούρια και μαχαίρια. Ο ένας, ονόματι Χαρκ, τοποθέτησε μια σκάλα δίπλα στον τοίχο και σκαρφάλωσε μέχρι την καμινάδα, απ’ όπου εισήλθε στο σπίτι και άνοιξε την πόρτα στους άλλους. Κατευθύνθηκαν πρώτα προς την κρεβατοκάμαρα του αφεντικού, που κοιμόταν με τη σύζυγό του.

Ο πρώτος νεκρός ήταν γεγονός. Ακολούθησαν άλλοι 54 μέσα σε μια νύχτα. Τόσο κράτησε η πρώτη εξέγερση των μαύρων σκλάβων της Αμερικής.

Πνίγηκε στο αίμα, όταν ξημέρωσε και οι λευκοί του Νότου με την υπεροχή των όπλων, σκότωσαν και τους 80 εξεγερμένους σκλάβους.

Ο αρχηγός τους, ο Νατ Τέρνερ, σώθηκε και κρύφτηκε στο δάσος για έξι βδομάδες. Ο Τέρνερ πίστευε πως ήταν απεσταλμένος του Θεού, ο καινούργιος Μωυσής, και εκμεταλλεύτηκε μια έκλειψη του ηλίου, για να πείσει τους σκλάβους ότι έφτασε η ώρα για εξέγερση και ότι θα τους σώσει ο Θεός.

Ήταν χαρισματικός, έμαθε να διαβάζει από πολύ μικρός, και οι υπόλοιποι σκλάβοι τον εμπιστευόταν και τον λάτρευαν.

Όταν απέτυχε η εξέγερση, για παραδειγματισμό, κρεμάστηκαν σε όλο το Νότο, πάνω από 200 σκλάβοι. Ο Τέρνερ παραδόθηκε, για να σταματήσει η εκτέλεση των υπολοίπων.

Ήταν τόσο το μίσος των λευκών, που αφού τον κρέμασαν, τον διαμέλισαν σε χιλιάδες κομμάτια, για να μην μείνει τίποτα από την ύπαρξή του. Ενώ η αναφορά στο όνομά του τιμωρούνταν με θανατική ποινή.

Παρότι η εξέγερση απέτυχε, άνοιξε το δρόμο για την κατάργηση της δουλείας, και έδωσε θάρρος σε φωνές ριζοσπαστικές για την εποχή.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ