Η Google χρησιμοποιεί κρυφά τη μέθοδο αθόρυβης πρόσληψης. Είναι μια κάπως οπισθοδρομική - αλλά λαμπρή - στρατηγική στρατολόγησης όπως λένε οι ειδικοί. Πώς έρχεται να συμπληρώσει την αθόρυβη παραίτηση.

Ουσιαστικά, «σιωπηλή πρόσληψη» σημαίνει ότι οι εργοδότες επικεντρώνονται σε υπαλλήλους που ήδη υπερβαίνουν τα όρια, ίσως ακόμη και να αναλαμβάνουν πρόσθετες ευθύνες που αποδεικνύουν ότι έχουν αυτό που χρειάζεται για να διαπρέψουν σε έναν συγκεκριμένο ρόλο.

Στην πραγματικότητα, πρόκειται για μια δοκιμασμένη μέθοδο που χρησιμοποιούν πολλές επιχειρήσεις, μεγάλες και μικρές και όπως λένε οι ειδικοί είναι πολύ βοηθητική.

Μελέτες δείχνουν ότι οι άνθρωποι με υψηλές επιδόσεις μπορούν να παράγουν 400% περισσότερο από τον μέσο εργαζόμενο, οπότε από επιχειρηματική άποψη, το να τους δίνεται προτεραιότητα από την αρχή έχει νόημα.

Καθώς η ζωή και η εργασία συνεχίζουν παρά τη "Μεγάλη Παραίτηση" για την οποία μιλήσαμε εδώ, πολλοί εργαζόμενοι εργάζονται απλά για να κάνουν το ελάχιστο, γνωστό και ως αθόρυβη παραίτηση. Ωστόσο, ενώ ορισμένοι θέλουν να συνεχίσουν να εργάζονται έτσι, εταιρείες όπως η Google ψάχνουν να δώσουν προτεραιότητα σε όσους κάνουν το κάτι παραπάνω.

Πιο συγκεκριμένα, η Google χρησιμοποιεί μια στρατηγική στρατολόγησης αθόρυβης πρόσληψης κάτω από το ραντάρ. Είναι μέρος αυτού που του δίνει τη δυνατότητα να εντοπίζει τα πιο ικανά μυαλά και να τοποθετεί τους καλύτερους υποψηφίους στις ανοιχτές της θέσεις. Και η Google δεν είναι η μόνη εταιρεία που χρησιμοποιεί κάποια μορφή αθόρυβης πρόσληψης.

Η αθόρυβη διαδικασία πρόσληψης αφορά αρχικά, και πρώτα τους εσωτερικούς υποψηφίους. Πιο συγκεκριμένα, απευθύνεται σε προσωπικό που έχει αρχίσει να αναλαμβάνει καθήκοντα και ευθύνες πάνω και πέρα από τις παραμέτρους της περιγραφής των καθηκόντων τους. Το αποτέλεσμα είναι ότι αρχίζουν ουσιαστικά να εργάζονται στη θέση που θέλουν, ή τουλάχιστον αρχίζουν να κάνουν μερικά από αυτά που συνεπάγεται, πριν πάρουν πραγματικά τη δουλειά.

Σε αντάλλαγμα, οι εργαζόμενοι αποδεικνύουν στους εργοδότες ότι έχουν ό,τι χρειάζεται για να εκτελέσουν καλά τη δουλειά τους. Και δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι αυτοί οι εργαζόμενοι τείνουν να είναι εκείνοι που λαμβάνουν τις αυξήσεις και τις προαγωγές. Για τους εργοδότες, υπάρχει πολύ μικρότερος κίνδυνος, καθώς και ελάχιστο έως καθόλου κόστος που σχετίζεται με την πρόσληψη και την κατάρτιση, εξοικονομώντας πολλά χρήματα.

Φυσικά, αυτό συνεπάγεται την ανάληψη περισσότερων ευθυνών από τους υπαλλήλους - κάτι που δεν συμβαίνει με την αθόρυβη παραίτηση. Εδώ όμως έρχεται και η πρόκληση για την εταιρεία. Κάποιος που κάνει το κάτι παραπάνω αλλά δεν νιώσει πως η δουλειά του, σύντομα θα περάσει στην αθόρυβη παραίτηση.