Την τελευταία δεκαετία δεκάδες χιλιάδες Έλληνες και Ελληνίδες αναγκάστηκαν να πάρουν τον δύσκολο δρόμο του εξωτερικού, για να βρούνε εργασία που να καλύπτει τις απαιτήσεις τους στο μισθολογικό κομμάτι, αλλά και να ανταποκρίνεται στις σπουδές και τα εφόδια που είχαν συλλέξει.

Μια ιδιαίτερη ιστορία έρχεται από την Νορβηγία, όπου ένας Έλληνας με το πείσμα του κατάφερε να κάνει τους Σκανδιναβούς να ασχοληθούν με το μπάσκετ και να αρχίσουν να έχουν επιτυχίες στις μικρότερες ηλικίες.

Διαβάστε παρακάτω την συνέντευξη που μας παραχώρησε ο Βασίλειος Τσερνισώφ

Πότε πήρες την απόφαση να φύγεις εξωτερικό;

Στη Νορβηγία μετακόμισα τον Οκτώβριο του 2016 αλλά την απόφαση την είχα πάρει πολύ νωρίτερα ήθελα απεγνωσμένα να δοκιμάσω την τύχη μου στο εξωτερικό η αλήθεια είναι ότι την ίδια χρονιά πριν φύγω Νορβηγία συνομιλούσα μέσω manager με μια ομάδα του Βιετνάμ αλλά ευτυχώς η μοίρα μου με έφερε στη Νορβηγία.

Ποιες δυσκολίες αντιμετώπισες;

Αυτή είναι μια πολύ καλή ερώτηση, Θα έλεγα ότι σε θέματα οικονομικού και επιβίωσης στη Νορβηγία δεν αντιμετωπίζεις πρόβλημα. Η μεγαλύτερη δυσκολία ίσως να ήταν η προσαρμογή στην κουλτούρα τους, που είναι πάρα πολύ διαφορετική σε σχέση με την δικιά μας. Οι άνθρωποι εδώ πέρα είναι λίγο πιο κλειστοί στον εαυτό τους και είναι δύσκολο θα έλεγα να δημιουργήσεις ευκολότερα πολλές φιλίες και φυσικά μακριά από το σπίτι σου και τους δικούς ανθρώπους είναι δύσκολο για τον όποιον δήποτε σε οπιαδήποτε ξένη χώρα. Επίσης άλλη μια δυσκολία που πιστεύω ότι αντιμετώπισα στην αρχή είναι το νορβηγικό κλίμα χρειάζεται αρκετός χρόνος για να προσαρμοστείς στον περίεργο καιρό τους, στο τσουχτερό κρύο και τις μεγάλες νύχτες του χειμώνα αλλά δεν είναι κάτι το οποίο δημιουργεί αντικειμενικά μεγάλο πρόβλημα, όταν υπάρχει θέληση μπορείς να προσαρμοστείς σε όλα.

Πώς περνάς τις μέρες σου;

Η Νορβηγία είναι μια πανέμορφη και οργανωμένη χώρα και ο τρόπο ζωής εδώ πέρα κυλάει ήρεμα, έτσι και εγώ προσαρμόστηκα στον τρόπο αυτό. Τα πρωινά δουλεύω σε ιδιωτικό αθλητικό σχολείο (στο NTG) και το απογεύματα με τον σύλλογο μου ΕΒ-85 όπου προπονώ καθημερινώς 6 ηλικιακά τμήματα και κοντά στα 110 παιδιά στο σύνολο . Ενώ τα σαββατοκύριακα έχω κανονικά τις αγωνιστικές μου υποχρεώσεις, και συνήθως μετά τον Απρίλιο που τελειώνουνε οι περισσότερε αγωνιστικές μας υποχρεώσεις απολαμβάνω τη Νορβηγία ή τις κοντινές σκανδιναβικές χώρες, αλλά κι αυτό πάλι μέσα στα πλαίσια της δουλειάς συνήθως... δηλαδή σε κάποιο τουρνουά η μίνι πρωτάθλημα αλλά κυρίως θα έλεγα ότι περισσότερο ελεύθερο χρόνο έχω το καλοκαίρι που σταματάνε και οι προπονήσεις εκτός αν μου προκύψει πάλι κάποια συμφωνία με κλιμάκια ή την εθνική ομάδα.

Πώς είναι η ζωή εκεί;

Όπως προείπα η ζωή εδώ κυλάει ήρεμα και το πιο βασικό χωρίς στρες και άγχη αυτό ίσως είναι ένα πράμα που θαυμάζω στην Νορβηγία, για να σου δώσω να καταλάβεις ακόμα και όταν αργείς στη δουλειά σου το μόνο που αρκεί είναι να πάρεις ένα τηλέφωνο και να ενημερώσεις ότι θα αργήσεις και δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα και αν δεν κάνω λάθος οι νορβηγοί είναι στη λίστα τον τοπ πιο ευτυχισμένων χωρών στο κόσμο.

Υπάρχουν ταλέντα στο μπάσκετ στη Νορβηγία ;

Σαφώς και υπάρχουνε πάρα πολλά ταλεντα στη Νορβηγία, ο νορβηγικό λαός σε σύγκριση με τις περισσότερες χώρες της Ευρώπης είναι σχετικά απο τους ψηλοτρους λαούς, το θέμα είναι όμως ότι το μπάσκετ είναι ένα μικρό σπορ εδώ πέρα και δεν αξιοποιούνται τα ταλέντα αυτά κατάλληλος. Θα έλεγα οτι αυτο οφείλεται στο ότι δεν έχουν την κατάλληλη τεχνογνωσία για να αναπτυχθει το σπορ.

Ποια ελληνικά σου στοιχεία κουβαλάς έντονα ως προπονητής ;

Ωχ επικίνδυνη ερώτηση χαχα. Αν και πιστεύω ότι έχω προσαρμοστεί στην νορβηγική μπασκετική κουλτούρα έχω πολλά έντονα ελληνικά στοιχεία στον τρόπο προπονήσεις μου και αυτά θα έλεγα ότι είναι η ένταση η φωνή και η ανταγωνιστικότητα, Εξάλλου αυτη η μπασκετικη μου νοοτροπία πιστεύω είναι ένας από τους λόγους που έφερε επιτυχίες και πρωτιές σε όλα τα τμήματα μου που κοουτσάρω, επειδή ακριβώς διδάσκω την ελληνική κουλτούρα μπάσκετ με προσαρμογή πάντα στην νορβηγική κουλτούρα.

Σου λείπει η Ελλάδα ;

Φυσικά και μου λείπει η Ελλάδα!παρόλο που μένω τα τελευταία έξι χρόνια στο εξωτερικό, η Ελλάδα πάντα είναι στο μυαλό μου, είναι η πατρίδα μου πάντα θα μου λείπει. όλο το χρόνο ανυπομονώ για τις καλοκαιρινές διακοπές, για να έρθω για ένα-δυο μήνες να την χορτάσω!

Τι θα σε έκανε να γυρίσεις ;

Μια δελεαστική επαγγελματική πρόταση, κ εννοώ μια πρόταση για δουλειά που να συγκρίνεται σε ένα βαθμό με αυτά που μου προσφέρει η Νορβηγία, δηλαδή καλό μισθό, σταθερότητα, προοπτικές εξέλιξης και αναγνωρισιμότητα.

Πως βλέπεις το μέλλον του ελληνικού μπάσκετ ;

Αν και τα τελευταία 10 χρόνια το ελληνικό μπάσκετ βρίσκεται σε ύφεση (πάντα κατά την δικη μου άποψή) ευελπιστώ ότι με τις αλλαγές που γίνανε τα τελευταία χρόνια και την ανάληψη του κυρίου Λιόλιου ως νέου προέδρου της ΕΟΚ τα πράγματα να πάνε προς το καλύτερο, ήδη νομίζω ότι γίνονται παρά πολύ σημαντικές κινήσεις σε πόλους τομείς, αλλά φυσικά τίποτα δεν αλλάζει από την μια μέρα στην άλλη και θέλει μεγάλη υπομονή.

Τι χρειάζεται να αλλάξει στην χώρα μας για να ξαναδουμε πρωτιές σε εθνικό 
επίπεδο ;

Αυτό που πιστεύω ως πιο σημαντικό, είναι να γίνει μεγαλύτερη επένδυση στην ανάπτυξη των μικρών ηλικιών, πιστεύω ότι σ’ αυτό το θέμα μπορούν ευεργετήσουν και οι σύλλογοι σε συνεργασία πάντα με την ομοσπονδία. Γιατί σύμφωνα με την εμπειρία μου το πως δουλεύουν εως τώρα οι σύλλογοι, είναι κυρίως σαν αυτόνομοι οργανισμοί, αυτό που θέλω να πω είναι ότι ο κάθε σύλλογος κάνει αυτό που πιστεύει ότι είναι το σωστό και δεν υπάρχει μια κοινή γραμμή μπασκετικής φιλοσοφίας από την ομοσπονδία που θα πρέπει να ακολουθήσουν οι σύλλογοι. Κάτι που σε αντίθεση έχω δει να εφαρμόζεται πάρα πολύ στην Σκανδιναβία, παρόλο που δεν έχουνε όπως έχω ήδη πει την κατάλληλη τεχνογνωσία οι περισσότεροι σύλλογοι προσπαθούν να ακολουθήσουν τις συμβουλές της ομοσπονδίας στα θέματα ανάπτυξης των συλλόγων και της εθνικής μπασκετικής φιλοσοφίας.