Έναν αιώνα πριν, η Κίνα δεν ήταν η χώρα γεμάτη βιομηχανικές μητροπόλεις που είναι σήμερα. Ήταν ένας εντελώς διαφορετικός κόσμος, με πολιτισμούς οι οποί ξεχώριζαν εξίσου.

Στην Κίνα της δυναστείας των Qing, η οποία σταμάτησε το 1912 όταν και εμφανίστηκε εκείνο που σύντομα θα ονομαζόταν Kuomitang Εθνικιστικό Κόμμα, κάθε τομέας της ζωής, από ρούχα μέχρι και χόμπι, διέφεραν απ’ όλα όσα βλέπουμε σήμερα. Τα πόδια των κοριτσιών ήταν επίπονα δεμένα για να αλλάξει το σχήμα τους, οι άνδρες είχαν μακριά μαλλιά τα οποία μετέτρεπαν σε μια λεπτή μακριά κοτσίδα, ενώ ο ταοϊσμός, ο βουδισμός και ο κομφουκιανισμός (τρία ίσα μέρη της κινεζικής θρησκείας) και η σκέψη τους, κατέκλυζαν το έθνος.

Η Κίνα βέβαια δεν ήταν το μοναδικό έθνος που είδε τεράστιες αλλαγές μέσα στον 20ο αιώνα. Η παγκοσμιοποίηση παρέσυρε στο διάβα τους πολλούς μοναδικούς μικρούς πολιτισμούς και τα έθιμα του παλιού κόσμου, κατέρρευσαν και ξαναχτίστηκαν από την αρχή σε άλλη βάση. Αλλά μάλλον κανένας τόπος δεν έχει αλλάξει περισσότερο από την Κίνα. Και σε αυτό έχει παίξει τεράστια σημασία αυτό που συνέβη το 1949.

Ήταν η χρονιά της εγκαθίδρυσης του Κομμουνιστικού Καθεστώτος. Από εκείνη τη στιγμή η Κίνα συστηματικά «έσβησε» τις υπάρχουσες κουλτούρες, οι οποίες ήταν δημοφιλείς και προωθούνταν την περίοδο της δυναστείας των Qing (1644 – 1912) αλλά και την εποχή των Δημοκρατικών (1912-1949). Ειδικά από την Πολιτιστική Επανάσταση του 1966 και μετά, η κομμουνιστική νεολαία κατάφερε να καταστρέψει τα «4 Παλαιά», όπως τα έλεγαν, δηλαδή τα έθιμα – πολιτισμό – συνήθειες – ιδέες, από την κληρονομιά της χώρας.

Έβλεπαν την ιστορία ως πισωγύρισμα, ως κάτι για το οποίο θα έπρεπε να ντρέπονται. Κυνήγησαν τη θρησκεία, έκαψαν βιβλία, κατέστρεψαν πολιτιστικά κειμήλια και έκαναν ό,τι μπορούσαν για να εξαλείψουν τους μειονοτικούς πολιτισμούς του έθνους τους.

Οι επαναστάτες μετέτρεψαν την όπερα του Πεκίνου σε ένα εργαλείο προπαγάνδας. Παραδοσιακά φορέματα μετατράπηκαν σε στρατιωτικές στολές, ενώ η κλασσική κινεζική πίεση, αντικαταστάθηκε από τα επαναστατικά γραπτά του Λου Σουν και του κομμουνιστή ηγέτη Μάο Τσε Τουνγκ, όπως το «Μικρό κόκκινο βιβλίο».

Σήμερα, κάποια μέρη του πολιτισμού που το Κομμουνιστικό Κόμμα προσπάθησε να καταστρέψει, άρχισαν να επιστρέφουν στο προσκήνιο. Αλλά ποτέ δεν θα είναι ίδια. Η Κίνα της δυναστείας των Qing υπάρχει μόνο μέσα από τις παρακάτω φωτογραφίες ως ένας άλλος κόσμος, μια μακρινή αυτοκρατορία που έδωσε τη θέση της σε μια εντελώς διαφορετική ιδεολογία.

Γκουανγκζού, Γκουανγκντόνγκ 1880

Πεκίνο, 1869

Πεκίνο,1934

Χονγκ Κονγκ, 1880

Ζενγκγιανγκ, 1905

Κινγκντάο, 1908

Ναντζίνγκ, 1872

Shaanxi, 1909

Σιτσουάν, 1908

Κινγκντάο, 1900

Πεκίνο, 1932

Πηγή φωτογραφιών: wikimedia.commons.org