Όταν κάποιος ακούει τον όρο BDSM έρχονται στο μυαλό εικόνες με άντρες και γυναίκες ντυμένους στα δερμάτινα, λουριά και μαστίγια, δίχτυα, σχοινιά, άγριο σeξ, βασανιστήρια και γενικά πόνος και παράξενες σeξουαλικές επιθυμίες.
Φυσικά, πρόκειται για μια σeξουαλική πρακτική που περιλαμβάνει διάφορα φετiχ, όπως ο πνιγμός, το δέσιμο και το ξύλο, όμως όλες οι πράξεις της έχουν ένα βασικό κοινό, το ότι στην ουσία είναι συναινετικά παιχνίδια ρόλων και εξουσίας, σύμφωνα με την καθηγήτρια ψυχολογίας Phillip Hammack, από το Πανεπιστήμιο Σάντα Κρουζ της Καλιφόρνια.
Παρά το γεγονός ότι το BDSΜ είναι ακόμα ένα είδος σeξ, μέσα στα χρόνια έχει στιγματιστεί, με αποτέλεσμα όσοι το κάνουν να θεωρούνται φρικιά και περίεργοι. Αυτούς τους μύθους θέλουν να καταρρίψουν οι ειδικοί και παρακάτω ακολουθούν τα επιστημονικά αποδεδειγμένα επιχειρήματα τους.
Δεν είναι ανώμαλοι ή φρικιά όσοι αρέσκονται στο BDSΜ
Όπως λέει η Hammack, όσοι αρέσκονται στο BDSΜ δεν είναι ανώμαλοι ή τρελοί, απλώς είναι διάφορα εκείνα που τους κάνουν να έχουν τέτοια φετiχ και πρόκειται για μια εξοικείωση με την ποικιλομορφία, την οποία έχει πολύς κόσμος. Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στο επιστημονικό περιοδικό Smithsonian Magazine, το 36% των ανθρώπων στις ΗΠΑ χρησιμοποιεί κάποιου είδους bondαge εργαλεία στο κρεβάτι, ενώ το 65% των φοιτητών εκεί φαντασιώνεται ότι το κυριαρχούν στο σeξ και μιλάμε για έναν αριθμό ατόμων που δεν έχουν δηλώσει ότι εξασκούν BDSΜ πρακτικές.
Τα άτομο που αρέσκονται στο BDSΜ είναι ψυχικά τραυματισμένα
Μια απολύτως λανθασμένη άποψη που κυριαρχεί για τους ανθρώπους που λατρέυουν το BDSΜ και το kinky σeξ είναι ότι είναι θύματα σeξουαλικής κακοποίησης στην παιδική τους ηλικία ή ότο φέρουν ψυχικά τραύματα από άσχημες εμπειρίες. Σε προσφάτη μελέτη που έκανε η Hammack όμως, τον Νοέμβριο του 2020 αποδείχτηκε ότι οι άνθρωποι που επέλεγαν να κάνουν kinky σeξ, ήταν καθαρά λόγω των προσωπικοτήτων και των χαρακτήρων τους σε ποσοστό 72%, ανάμεσα σε ένα δείγμα 260 συμμετεχόντων.
Όλες οι BDSΜ πρακτικές έχουν έναν αφέντη και έναν σκλάβο
Υπάρχει η πεποίθηση ότι σε όλα τα BDSΜ παιχνίδια πάντα ο ένας παίρνει τον ρόλο του κυρίαρχου και ο άλλος του υποτακτικού και ότι είναι καθαρά θέμα δύναμης και μια πράξη που θέλει να μειώσει τον πιο αδύναμο.
Υπάρχει μια πρακτική μάλιστα που λέγεται Pup Play και κατά την οποία ο ένας γίνεται το κουτάβι του άλλου. Αυτό που εξηγεί όμως η Hammack είναι ότι η σχέση ενός ανθρώπου με τον σκύλο του, είναι σχέση καθαρά αγάπης, επομένως το BDSΜ ενέχει την αγάπη, απλώς δεν είναι το είδος του ρομαντικού έρωτα.
Το BDSΜ έχει να κάνει αποκλειστικά με το σeξ
Ιστορικά, το BDSΜ ήταν μια μορφή σύνδεσης μεταξύ των LGBTQ, μέσω μιας δικής τους κοινότητας. Π.χ. η pup κοινότητα που αφορά τους γκέι άντρες με τα δερμάτινα, έχει μεγάλη παρουσία σε διάφορες σκηνές των pride παγκοσμίως και αποτελεί ένα μεγάλο και δυνατό δίκτυο ανθρώπων.
Το σημαντικό για το BDSΜ είναι ότι οι άνθρωποι το κάνουν συνειδητά και πέραν του ότι δένουν ένα ζευγάρι, μέσω της γενικής του κουλτούρας εξελίσσει και μια μεγαλύτερη ομάδα ανθρώπων.
