Την ώρα που η Ευρώπη ζει όλο και πιο συχνούς καύσωνες, πολλές πόλεις και χώρες συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν τον κλιματισμό σαν κάτι σχεδόν απαγορευμένο.

 Αντί να θεωρείται βασικό μέσο προστασίας από τη ζέστη, σε αρκετές περιπτώσεις μοιάζει να αντιμετωπίζεται σαν πολυτέλεια ή σαν πρόβλημα.

Σε πολλά μέρη, οι οικοδομικοί κανονισμοί δεν βοηθούν καθόλου. Αν ένα σπίτι έχει εγκατεστημένο κλιματιστικό, μπορεί ακόμη και να «χάσει πόντους» στην ενεργειακή του βαθμολογία. Δηλαδή, ένα μέσο που δροσίζει το σπίτι τις ημέρες του καύσωνα μπορεί να θεωρηθεί αρνητικό για την εικόνα του κτιρίου.

Στη Βρετανία, οι κανόνες κάνουν πολύ δύσκολη την τοποθέτηση κλιματιστικού σε νέα σπίτια. Παράλληλα, τα προγράμματα αναβάθμισης παλιότερων κατοικιών δίνουν μεγαλύτερη στήριξη σε συστήματα που κυρίως ζεσταίνουν το σπίτι, παρά σε λύσεις που μπορούν να προσφέρουν και θέρμανση και ψύξη.

Ακόμη πιο αυστηρή είναι η περίπτωση της Γενεύης στην Ελβετία. Εκεί, ένας ιδιοκτήτης δεν μπορεί απλώς να αποφασίσει ότι θέλει κλιματιστικό στο σπίτι του. Πρέπει πρώτα να παρουσιάσει ιατρική γνωμάτευση και να αποδείξει ότι υπάρχει πραγματική ανάγκη για να του επιτραπεί η εγκατάσταση.

Το παράδοξο είναι μεγάλο: χώρες που θεωρούνται τεχνολογικά ανεπτυγμένες και οργανωμένες, εξακολουθούν να βλέπουν τον κλιματισμό με καχυποψία. Κι όλα αυτά την ώρα που οι καύσωνες γίνονται πιο έντονοι και πιο επικίνδυνοι, ειδικά για ηλικιωμένους, ασθενείς και ευάλωτες ομάδες.