Οι Άμις ξεχωρίζουν αμέσως από το παρουσιαστικό τους. Μακριά μούσια, καπέλα, γιλέκο και σακάκι, που συνήθως είναι μαύρα. Σίγουρα, έχετε δει κάποιες φορές την αναπαράστασή τους σε αμερικανικές ταινίες, όπου ο τρόπος ζωής τους μας κάνει να νομίζουμε ότι τείνουν προς την γραφικότητα και την προσκόλληση στο παρελθόν. Φυσικά, για όλα αυτά υπάρχουν λόγοι. Και έχουν να κάνουν με την θρησκεία τους.

Η κοινότητα των Άμις ως θρησκευτική κοινότητα, προέκυψε το 1693 στην Ελβετία. Η ιδιαιτερότητά της είναι ότι μεταφράζει σχεδόν κατά λέξη την Βίβλο, δίνοντάς της τον κύριο λόγο και ρόλο στην καθημερινότητα των πιστών. Περίπου 200 πιονέροι, μετανάστευσαν τον 18ο αιώνα στις ΗΠΑ και εγκαταστάθηκαν κατά κύριο λόγο στην πολιτεία της Πενσυλβάνια, όπου ακόμα και σήμερα ζει η πλειοψηφία των 250.000 μελών της.

Υπάρχουν κοινότητες Άμις και σε άλλες ανατολικές πολιτείες ακόμα και στον Κανάδα. Έχουν τα δικά τους έθιμα και συνήθειες και μιλούν μια δική τους γλώσσα, η οποία χαρακτηρίζεται ως Ολλανδικά της Πενσυλβάνιας.

Εκτός από το χαρακτηριστικό τους ντύσιμο οι Άμις ξεχωρίζουν και για την απόρριψη κάθε μορφής νέας τεχνολογίας. Και δεν μιλάμε μόνο για υπολογιστές και ίντερνετ, αλλά ακόμα και για αυτοκίνητα, αφού μέσα στις κλειστές κοινότητές τους οι περισσότεροι κυκλοφορούν με άμαξες και άλογα. Ασχολούνται κατά κύριο λόγο με την γεωργία και κάνουν έναν άκρως υγιεινό τρόπο ζωής. Βέβαια, η κοινότητα μαστίζεται από την ενδογαμία, αφού απαγορεύεται να παντρευτείς κάποιον εκτός αυτής. Η παιδική θνησιμότητα είναι μεγάλη, αλλά αν καταφέρουν και ζήσουν, οι Άμις έχουν μεγάλη πιθανότητα να φτάσουν σε βαθιά γεράματα.

Στην εφηβεία, πολλά μέλη της κοινότητας αντιδρούν στον κλειστό και περιορισμένο τρόπο ζωής. Οι Άμις το ονομάζουν αυτό «Rumspringa» και είναι αρκετά επιεικείς με τους αντιδρώντες έφηβους. Όμως όταν ενηλικιωθούν θα πρέπει να διαλέξουν. Ή θα μείνουν μέλη της κοινότητας για πάντα, υπακούοντας στους κανόνες της και στους κανόνες της Βίβλου ή θα φύγουν από εκεί και θα αφοριστούν. Και μάλλον δεν θα ξαναδούν την οικογένειά τους.

Αν μείνουν λοιπόν, θα παντρευτούν μια κοπέλα μέσα από την κοινότητα, με την οποία μπορεί να έχουν και συγγένεια, και θα ζουν σχεδόν πρωτόγονα. Θα αφήσουν μούσι, χωρίς να το κόβουν, ενώ οι γυναίκες θα αφήσουν πολύ μακριά μαλλιά. Αν για κάποιο λόγο υπάρξει παράπτωμα, ή κάποια διαμάχη με ένα άλλο από τα 8 «υποτάγματα» των Άμις (οι Άμις χωρίζονται σε 8 τάγματα με μικρές διαφορές), τότε υπάρχει περίπτωση να κοπεί το μούσι ή τα μαλλιά, κάτι που αποτελεί την ύστατη ντροπή και τον μέγιστο εξευτελισμό. Και δεν ξεπερνιέται ποτέ.

Επίσης οι Άμις, δεν ψηφίζουν και δεν πάνε στον στρατό. Γι’ αυτό τον λόγο, με ειδικό διάταγμα, οι ΗΠΑ τους στερούν κάποια δικαιώματα τα οποία απολαμβάνουν οι υπόλοιποι πολίτες. Αλλά οι Άμις δεν φαίνεται να νοιάζονται. Ζουν περιορισμένα κι κλειστά, σε μια ήσυχη καθημερινότητα χωρίς εγκληματικότητα. Υπακούν στα γραπτά της Βίβλου, στον επίσκοπο της κοινότητας και στους υπόλοιπους ιερείς, μένουν στο ίδιο μέρος σε όλη τους την ζωή και αποφεύγουν τις πολλές επαφές με τους άπιστους εκτός κοινότητας. Αν σε αφορίσουν είναι για πάντα. Κι αυτό γιατί νοιώθουν ότι σου προσφέρουν την καλύτερη δυνατή ζωή, αλλά εσύ υπήρξες αχάριστος και δεν την εκτίμησες.

Αυτοί είναι οι Άμις, μια κοινότητα που εμμένει στον ίδιο τρόπο ζωής για πάνω από 300 χρόνια. Και όπως κάθε κοινότητα, έχει τα καλά της και τα κακά της. Ο πληθυσμός τους είναι σταθερός και θα είναι σταθερός για πολλά χρόνια ακόμα, όσο κι αν ο «έξω κόσμος» χρησιμοποιεί όλο και περισσότερο την τεχνολογία και μοιάζει περισσότερο γοητευτικός από τις σχεδόν πρωτόγονες κοινότητές τους.