Ακόμα και αν σβήσει ο Ήλιος, δηλ όταν θα είναι αναπόφευκτο το τέλος του κόσμου θα συνεχίσει να υπάρχει. Όχι για πάντα, γιατί δεν θα υπάρχει τροφή να καταναλώσει. Οι επιστήμονες όλο και συχνότερα επιδίδονται σε πειράματα σχετικά με τις ακραίες αλλαγές σε καιρικά φαινόμενα, την επιρροή του ηλιακού συστήματος και σε μεταβολές που περιμένουν τα επόμενα χρόνια.

Έφθασαν στο συμπέρασμα ότι το είδος που θα είναι ο τελευταίος κάτοικος στη Γη, θα είναι η Θαλάσσια Αρκούκα, ένας μικροσκοπικός οργανισμός με οκτώ πόδια που φέρει την επίσημη ονομασία «Τardigrade».

To μικρό αυτό πλάσμα αναμένεται να είναι ο «απόλυτος επιζών» της Γης, επιβιώνοντας από κατακλυσμικά συμβάντα, όπως η σύγκρουση ενός αστεροειδή με τον πλανήτη μας ή η έκρηξη ενός αστεριού, τα οποία θα καταστρέψουν το μεγαλύτερο μέρος της ζώης της Γης.

Η «Θαλάσσια Αρκούδα» βασίζει την πρωτοφανή ανθεκτικότητα της στις εντυπωσιακές ιδιότητες της. Συγκεκριμένα, μεταξύ άλλων, το μικροσκοπικό αυτό ζώο, το οποίο δεν ξεπερνάει σε μέγεθος το μισό χιλιοστό, μπορεί να ζήσει 30 χρόνια χωρίς φαγητό και νερό και να αντέξει σε ακραίες θερμοκρασίες, θερμές και παγωμένες, που θα σκότωναν οποιοδήποτε άλλο οργανισμό, επιβιώνοντας ακόμη και στους 150 βαθμούς Κελσίου.

Σύμφωνα με τον επιστήμονα Ντείβιντ Σλόουν του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, μέλους της ομάδας που ερευνά σενάρια «καταστροφής» της Γης και εξαφάνισης του ανθρώπινου είδους, το Tardigrade είναι η ανθεκτικότερη μορφή ζωής στον πλανήτη μας, υποδεικνύοντας ότι η ζωή δεν μπορεί εξαλειφθεί πλήρως, παρότι το μεγαλύτερο μέρος των είδων της είναι μακροπρόθεσμα καταδικασμένο στην εξαφάνιση.

Επιπλέον, σύμφωνα με τον επιστήμονα Άλβες Μπατίστα, η ύπαρξη της «Θαλάσσιας Αρκούδας» μας δίνει ελπίδες και για την αναζήτηση εξωγήινης ζωής.

«Τα Tardigrades είναι ότι κοντινότερο σε μία απολύτως άφθαρτη μορφή ζωής στη Γη, ωστόσο είναι πιθανό να υπάρχουν αντίστοιχα παραδείγματα και αλλού στο σύμπαν», ανέφερε συγκεκριμένα, προσθέτοντας ότι «σε αυτό το πλάισιο στέκει ένα σενάριο αναζήτησης ζωής στον Άρη, καθώς και σε άλλα σημεία του ηλιακού μας συστήματος, καθώς ποιος ξέρει τι άλλο μπορεί να υπάρχει εκεί έξω».