Savoir vivre: Το «ευγενικό» δώρο που δεν πρέπει να πηγαίνετε ποτέ σε ένα δείπνο

Όταν είμαστε καλεσμένοι για φαγητό, δύσκολα θέλουμε να εμφανιστούμε με άδεια χέρια. Μια ανθοδέσμη, ένα κρασί ή ένα γλυκό μοιάζουν ασφαλείς επιλογές. Υπάρχει, όμως, ένα δώρο που σύμφωνα με τους κανόνες του savoir vivre μπορεί να φέρει τον οικοδεσπότη σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση: ένα έτοιμο φαγητό που περιμένουμε να σερβιριστεί εκείνο το βράδυ.

Μια σπιτική τάρτα, ένα αλμυρό κέικ, μια σαλάτα ή οποιοδήποτε άλλο πιάτο μπορεί να προσφέρεται με τις καλύτερες προθέσεις. Ο άνθρωπος που έχει οργανώσει το δείπνο, όμως, πιθανότατα έχει ήδη σχεδιάσει το μενού, υπολογίσει τις ποσότητες και αποφασίσει τη σειρά των πιάτων.

Η ξαφνική άφιξη ενός επιπλέον φαγητού δημιουργεί ένα δίλημμα: πρέπει να το σερβίρει, ακόμη κι αν δεν ταιριάζει με το υπόλοιπο γεύμα, ή να το αφήσει στην κουζίνα και να φανεί αγενής; Μπορεί επίσης να εκληφθεί ως μήνυμα ότι το φαγητό που έχει ετοιμάσει δεν θεωρείται αρκετό.

Αυτό δεν σημαίνει ότι απαγορεύεται να προσφέρουμε κάτι φαγώσιμο. Ένα κουτί σοκολατάκια, γλυκά ή ένα προϊόν που προορίζεται ξεκάθαρα για μεταγενέστερη κατανάλωση είναι συνήθως ασφαλέστερη επιλογή. Το ίδιο ισχύει για ένα κερί, ένα μικρό φυτό ή ένα διακριτικό δώρο για το σπίτι.

Η καλύτερη λύση παραμένει η πιο απλή: ρωτάμε εγκαίρως. Ένα «να φέρω κάποιο γλυκό ή ένα κρασί;» επιτρέπει στον οικοδεσπότη να μας κατευθύνει χωρίς αμηχανία.

Ο βασικός κανόνας είναι ένας: το δώρο μας πρέπει να διευκολύνει εκείνον που μας φιλοξενεί, όχι να του προσθέτει ακόμη μία υποχρέωση.