Η Anthropic, η εταιρεία πίσω από το Claude ξεκίνησε να ξεζουμίζει τη γνώση του πλανήτη. Κάπως.
What's the story?
Η Anthropic αγόρασε εκατομμύρια έντυπα βιβλία, αφαίρεσε τις βιβλιοδεσίες τους, έκοψε τις σελίδες, τις σκάναρε και στη συνέχεια πέταξε τα κατεστραμμένα αντίτυπα. Αυτή η διαδικασία λέγεται «καταστροφική σάρωση» και έγινε για να δημιουργηθεί μια τεράστια ψηφιακή βιβλιοθήκη που χρησιμοποιήθηκε στην ανάπτυξη των μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης της. Τα στοιχεία περιγράφονται σε απόφαση αμερικανικού δικαστηρίου.
Γιατί γίνεται αυτό;
Δεν το κάνουν επειδή «μισούν τα βιβλία» ή θέλουν να εξαφανίσουν τη γνώση. Η γρήγορη σάρωση απαιτεί να κοπεί η ράχη του βιβλίου, οπότε το φυσικό αντίτυπο δεν μπορεί να ξαναπουληθεί ή να διαβαστεί κανονικά.
Είναι νόμιμο;
Το δικαστήριο έκρινε ότι η ψηφιοποίηση νομίμως αγορασμένων αντιτύπων μπορούσε, στη συγκεκριμένη υπόθεση, να θεωρηθεί fair use. Αντίθετα, η αποθήκευση εκατομμυρίων βιβλίων που είχαν κατέβει από πειρατικές βιβλιοθήκες δεν προστατεύτηκε με τον ίδιο τρόπο.
Το κάνουν κι άλλοι;
Υπάρχουν πρόσφατες έρευνες ότι εταιρείες ΑΙ χρησιμοποιούν μεσάζοντες για να αγοράζουν μαζικά παλιά, δυσεύρετα ή εξαντλημένα βιβλία, επειδή περιέχουν ανθρώπινο κείμενο γραμμένο πριν γεμίσει το διαδίκτυο με περιεχόμενο ΑΙ. Ωστόσο, δεν έχει αποδειχθεί ότι όλες οι εταιρείες ΑΙ ακολουθούν αυτή την πρακτική ούτε ότι καταστρέφονται σκόπιμα μοναδικά αντίτυπα.
H σωστή διατύπωση είναι ότι ορισμένες εταιρείες αγοράζουν βιβλία, τα κόβουν για να τα σαρώσουν και μετά απορρίπτουν τα φυσικά αντίτυπα.
Αρα δεν αγόρασε όλα τα αντίτυπα, απλώς ένα από κάθε κυκλοφορία;
Πιθανότατα για πολλούς τίτλους αγόραζε ένα αντίτυπο, αλλά δεν μπορούμε να πούμε με βεβαιότητα ότι ήταν πάντοτε μόνο ένα ανά τίτλο - μπορεί να υπήρχαν και διπλά αντίτυπα. Η ανησυχία αφορά κυρίως σπάνια ή εξαντλημένα βιβλία, όπου κάθε διαθέσιμο αντίτυπο έχει μεγαλύτερη αξία.
Δηλαδή, όχι «έκαψαν τη μοναδική γνώση του κόσμου». Πιο σωστά: πήραν εκατομμύρια μεμονωμένα βιβλία από την κυκλοφορία για να τα ψηφιοποιήσουν.
Ποια βιβλία ξέρουμε;
Μέχρι στιγμής δεν έχει δημοσιοποιηθεί λίστα με πραγματικά σπάνια, συλλεκτικά ή μοναδικά αντίτυπα που αγόρασε και κατέστρεψε η Anthropic.
Η δικαστική απόφαση κατονομάζει μόνο εννέα έργα που περιλαμβάνονταν στα αγορασμένα και σαρωμένα βιβλία:
- Andrea Bartz: The Herd, The Lost Night, We Were Never Here, The Spare Room
- Charles Graeber: The Breakthrough, The Good Nurse
- Kirk Wallace Johnson: To Be a Friend Is Fatal, The Feather Thief, The Fishermen
Αυτά, όμως, δεν χαρακτηρίζονται σπάνια ή αντίκες. Είναι απλώς οι τίτλοι των συγγραφέων που συμμετείχαν στη δικαστική υπόθεση.
Συμπέρασμα;
Οι εικόνες ακούγονται σχεδόν δυστοπικές: εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης αγοράζουν μαζικά βιβλία, κόβουν τις ράχες τους, σαρώνουν τις σελίδες και στη συνέχεια καταστρέφουν τα φυσικά αντίτυπα.
Η πραγματικότητα, όμως, είναι λιγότερο δραματική από όσο υπονοούν αρκετοί τίτλοι. Δεν εξαφανίζονται όλα τα αντίτυπα ενός βιβλίου ούτε υπάρχουν μέχρι στιγμής αποδείξεις ότι χάθηκαν μοναδικές ή ανεκτίμητες εκδόσεις. Αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι εκατομμύρια μεμονωμένα βιβλία χρησιμοποιήθηκαν ως πρώτη ύλη για την εκπαίδευση συστημάτων ΑΙ, ανοίγοντας μια μεγάλη συζήτηση για τα πνευματικά δικαιώματα, την αξία του έντυπου βιβλίου και τα όρια της τεχνολογίας.





Πάσχα
Eurovision
Summer
Xmas
