Στον τελικό του Κόπα Άφρικα βράθηκαν φέτος δυο ομάδες που είχαν κατακτήσει τον θεσμό από μια φορά. Το Μαρόκο είχε καταφέρει να το κατακτήσει πριν από ακριβώς 50 χρόνια, παίζοντας τότε σε μια τελική φάση που είχε όμιλο και η ομάδα με τους περισσότερους βαθμούς μετά το πέρας 3 αγωνιστικών στη 2η φάση, κατακτούσε το τρόπαιο. Αυτή την χρονιά ήταν η ευκαιρία του. Έπαιζε στην έδρα του και το ροστερ ήταν γεμάτο αστέρες, όπως ο Χακίμι, ο Ντιαζ, ο Ελ Κααμπί.

Από την άλλη πλευρά βρισκόταν η Σενεγάλη, των επίσης πολλών σημαντικών παιχτών. Η δικιά της κατάκτηση του πρώτου τίτλου έγινε πολύ πιο πρόσφατα, μόλις το 2021. Αρκετοί παίκτες της δηλαδή, το είχαν κατακτήσει ξανά. Ωστόσο, μπήκαν σε ένα γήπεδο που η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου ήταν εναντίον τους, αφού οι Μαροκινοί, διψούσαν για ένα Κόπα Άφρικα, με αυτήν την ευκαιρία να μην παρουσιάζεται τόσο συχνά, δηλαδή καλή ομάδα και διοργάνωση εντός έδρας.

Σε όλα τα νοκ άουτ ματς του Κόπα Άφρικα, τα γκολ έμπαιναν με το σταγονόμετρο. Δεν ήταν μόνο αυτό που δεν μας άρεσε, αλλά και οι διαιτητικές αποφάσεις. Πολλές ομάδες διαμαρτυρήθηκαν για τη διαιτησία, ενώ η ποδοσαφαιρική ομοσπονδία του Μαρόκου έριξε λάδι στη φωτιά αλλάζοντας(!) τον διατητή ενός παιχνιδιού χωρίς να ενημερώσει την αντίπαλη ομάδα.

Στην βραδιά του τελικού, το ματς πήγαινε ξανά για παράταση και ίσως πέναλτι. Οι εθμικές ομάδες της Αφρικής σε αυτή τη διοργάνωση όπως την είδαμε, προσπαθούσαν συνήθως περισσότερο να εξουδετερώσουν η μια την άλλη παρά να αγωνιστούν όπως ξέρουν και να κερδίσουν το ματς παίζοντας καλό ποδόσφαιρο.

Στο 2ο λεπτό των καθυστερήσεων, ο διαιτητής ακύρωσε πολύ έυκολα (μάλλον σωστά) ένα γκολ από τη Σενεγάλη. Οι παίκτες της Σενεγάλης διαμαρτυρήθηκαν έντονα για την τόσο εύκολη απόφαση, αφού η φάση δεν ήταν ξεκάθαρη. 5 λεπτά αργότερα, σε μια φάση που γίνεται δεκάδες φορές σε ένα παιχνίδι, ο Μπραχίμ Ντιαζ βρέθηκε στο έδαφος μέσα στην περιοχή. Ο αμυντικός τον τραβάει, αλλά το ίδιο κάνει και ο Ντιαζ. Ο διαιτητής αρχικά δεν δίνει πέναλτι, αλλά τον φωνάζει το VAR, που και αυτό έχει ακούσει τα εξ αμάξης σε όλο το τουρνουά.

Το μυαλό μας λέει ότι το να κριθεί από ένα τέτοιο σφύριγμα ολόκληρη η διοργάνωση θα ήταν τουλάχιστον κρίμα. Ο διαιτητής από το Κονγκο, δεν ήταν υποχρεωμένος να το σφυρίξει επειδή τον φώναξε o VAR. Κι επειδή πέναλτι δεν υπάρχει, θα μπορούσε να μην δυναμητίσει το κλίμα του τελικού, που έφτανε ήδη σε έκρηξη.

Ο διαιτητής όμως το έδωσε το πέναλτι. Και ακολούθησαν σκηνές που δεν ταιριάζουν σε διεθνή τελικό. Οι Σενεγαλέζοι σε γήπεδο και εξέδρες ήταν έξαλλοι. Το δίκιο τους το είχαν αλλά η αντίδρασή τους δεν ήταν αυτή που έπρεπε. Ο προπονητής της Σενεγάλης προέτρεπε τους παίκτες του να φύγουν από το γήπεδο. Και μερικοί τον άκουσαν και πήγαν στα αποδυτήρια. Ωστόσο σε αυτή την περίπτωση, η καμπάνα θα ήταν βαριά για μια ομάδα που έχει προκριθεί στο Μουντιάλ. Που θα είναι έτσι κι αλλιώς τώρα, αλλά φανταστείτε να έφευγαν.

Ωστόσο μέσα στο γήπεδο έμεινε ένα γίγαντας του αθλήματος, αλλά και σπουδαίος άνθρωπος, που σέβεται και το ποδόσφαιρο και όλα όσα του έχει προσφέρει. Ο Σάντιο Μανέ, φώναζε συνεχώς στους συμπάικτες του να επιστρέψουν στον αγωνιστικό χώρο. Τους μιλούσε, τους παραινούσε, τους έλεγε πως το ποδόσφαιρο δεν τελειώνει με ένα πέναλτι. Κι ας μην είναι πέναλτι.  

«Oι άλλοι παίκτες είπαν να μην παίξουν. Τότε είπα το θεωρείτε αυτό καλή ιδεα; Αποφάσισα να τους γυρίσω όλους πίσω στο γήπεδο. Είναι απλά ποδόσφαιρο. Ο διαιτητής μπορεί να κάνει λάθη κάποιες φορές. Δεν είναι σωστό να σταματάς έτσι έναν αγώνα όταν σε βλέπει τόσος κόσμος».

Και τελικά τους έπεισε. Ο Μπραχιμ Ντιαζ έκανε αμέσως μετά μια κάκιστη εκτέλεση πέναλτι. Τόσο κακή, που κάποιοι είπαν πως οι δυο ομάδες συμφώνησαν να χαθεί το πέναλτι ώστε οι δυο ομάδες να λύσουν τις διαφορές τους στην παράταση. Αυτό δεν μπορεί να γίνει ποτέ. Με ένα γήπεδο να βράζει, ένα σουτ μακριά από το τρόπαιο ύστερα από 50 χρόνια, κανένας δεν θα σκεφτόταν έτσι. Απλά το μυαλό του Ντιαζ χάλασε και αυτό αποτυπώθηκε στο χτύπηαμ. Μάλιστα, όταν ο Mendy μπλόκαρε την μπάλα κοίταξε μπροστά και έδειξε 2-3 φορές τον ουρανό. «Ο θεός», σαν να είπε «δεν το ήθελε ο θεός».

Μετά από 4 λεπτά στην παράταση, ο Πάπε Γκέιγ της εξαιρετικής φέτος Βιγιαρεάλ, έπιασε ένα αδιανόητο σουτ και έστειλε την μπάλα στα δίχτυα. Ένα σίγουρο κύπελλο για το Μαρόκο είχε αρχίσει να χάνεται. Και τελικά η Σενεγάλη, έστω και μα αυτόν τον τρελό, άσχημο, όμορφο τρόπο, που σίγουρα αξίζει να τον θυμόμαστε, κατάφερε να επαναλάβει τον θρίαμβο του 2021. Και ο Σάντιο Μανέ, που είχε δηλώσει πριν το τουρνουά ότι δεν θα αγωνιστεί ξανά σε Κόπα Άφρικα, έβαλε το τελυταίο λιθαράκι σε μια σπάνια καριέρα, που τον είδε να κατακτά τα πάντα.

Ο άνθρωπος που έχει ένα αυτοκίνητο και όχι 20, που εμφανιζόταν στα αποδυτήρια με σπασμένη οθόνη κινητού γιατί δεν τον ένοιαζε, που έχει χτίσει σχολεία και νοσοκομεία στη Σενεγάλη, ήταν ο πιο καθοριστικός παίκτης για τον τελικό, κι ας μην ήταν εκείνος που σκόραρε. Κι αυτό γιατί έμεινε ως αρχηγός στο γήπεδο και κόντρα σε όλους και όλα, φώναξε πως υπάρχει τρόπος να φύγουμε νικητές σήμερα από εδώ. Και δικαιώθηκε...