Υπάρχουν ιστορίες που μοιάζουν βγαλμένες από ταινία τρόμου. Κι όμως, αυτή συνέβη στην πραγματικότητα. 19 Φεβρουαρίου 1994. Καλιφόρνια. Ένα ασθενοφόρο φτάνει εσπευσμένα στο νοσοκομείο Riverside General μεταφέροντας μια 31χρονη γυναίκα, τη Γκλόρια Ραμίρεζ. Κανείς δεν φανταζόταν ότι λίγα λεπτά αργότερα το Τμήμα Επειγόντων θα μετατρεπόταν σε σκηνή… επιστημονικού εφιάλτη.

Η Γκλόρια είχε δύσπνοια, αρρυθμία και βρισκόταν σε ημιλιπόθυμη κατάσταση. Έπασχε από καρκίνο τελικού σταδίου. Οι γιατροί ξεκινούν αμέσως ανάνηψη. Τότε όμως αρχίζουν τα ανεξήγητα.

Η στιγμή που όλα άλλαξαν

Καθώς προσπαθούν να τη διασωληνώσουν, η ασθενής κάνει εμετό. Σχεδόν αμέσως, το προσωπικό παρατηρεί μια έντονη μυρωδιά αμμωνίας. Μια νοσηλεύτρια αναφέρει και κάτι ακόμη πιο παράξενο: μια φρουτώδη, σκόρδο-ειδή οσμή από το στόμα της γυναίκας. Το σώμα της Γκλόρια φαίνεται… λαδερό. Σαν να γυαλίζει αφύσικα.

Όταν παίρνουν αίμα, εμφανίζονται κρυσταλλάκια, λευκά-κιτρινωπά, να επιπλέουν στο φιαλίδιο. Η πρώτη νοσηλεύτρια λιποθυμά. Μια γιατρός τη διαδέχεται – και καταρρέει κι εκείνη, αρχίζοντας σπασμούς.

Πανικός.

Ο προϊστάμενος διατάζει εκκένωση του ΤΕΠ. Οι γιατροί φοράνε στολές HAZMAT. Παρά τα υπεράνθρωπα μέτρα, η Γκλόρια πεθαίνει περίπου 35 λεπτά μετά την άφιξή της.

Και τότε… αρρώστησαν όλοι

Συνολικά 23 εργαζόμενοι εμφανίζουν συμπτώματα: ζαλάδες, ναυτία, δυσκολία στην αναπνοή, ερεθισμό στα μάτια, εμετούς. Έξι καταλήγουν στο νοσοκομείο. Κάποιοι εμφανίζουν μακροχρόνια προβλήματα: τρόμους, μυϊκούς σπασμούς, απώλεια μνήμης, δύσπνοια. Και το μεγάλο ερώτημα:

Πώς γίνεται να δηλητηριάστηκαν τόσοι άνθρωποι… χωρίς να βρεθεί καμία τοξική ουσία;

Η ομάδα HAZMAT ψάχνει για αέρια. Τίποτα. Η νεκροψία γίνεται με όλα τα πρωτόκολλα ασφαλείας. Καμία επικίνδυνη ουσία. Αιτία θανάτου: αρρυθμία λόγω νεφρικής ανεπάρκειας.

Η επίσημη εκδοχή που εξόργισε πολλούς

Το Υπουργείο Υγείας της Καλιφόρνια ανακοινώνει κάτι που προκαλεί οργή:
Μαζική ψυχογενής ασθένεια. Με απλά λόγια: «μαζική υστερία».

Ότι δηλαδή οι εργαζόμενοι… πίστεψαν πως δηλητηριάστηκαν και το σώμα τους αντέδρασε ψυχοσωματικά. Οι γιατροί εξοργίζονται. «Και οι σπασμοί; Και οι κρύσταλλοι στο αίμα; Αυτά ήταν φαντασία;»

Η θεωρία που πάγωσε το αίμα

Δείγματα στέλνονται στο εργαστήριο Lawrence Livermore. Εκεί έρχεται η ανατροπή. Στο αίμα της Γκλόρια βρίσκουν διμεθυλοσουλφόνη (DMSO2). Πρόκειται για προϊόν διάσπασης του DMSO, μιας ουσίας που χρησιμοποιείται ακόμα και σήμερα ως παυσίπονο, καλλυντικό, ακόμα και για καρκινικές θεραπείες.

Το DMSO:

• απορροφάται από το δέρμα

• μυρίζει σκόρδο

• αφήνει λιπαρή αίσθηση στο σώμα

Σας θυμίζει κάτι; Επειδή όμως η Γκλόρια είχε νεφρική ανεπάρκεια, η ουσία συσσωρεύτηκε στο σώμα της.

Και εδώ έρχεται το τρομακτικό: Κατά την ανάνηψη της έδωσαν οξυγόνο. Το οξυγόνο μετέτρεψε τη DMSO2 σε διμεθυλοθειικό – μια άκρως τοξική ουσία, ταξινομημένη ως πιθανό χημικό όπλο.

Τα συμπτώματα του διμεθυλοθειικού;

• σπασμοί

• λιποθυμίες

• προβλήματα αναπνοής

• βραδυκαρδία

• βλάβες στα όργανα

Ακριβώς όσα έπαθαν οι γιατροί.

Και οι κρύσταλλοι στο αίμα;

Οι επιστήμονες έδειξαν πως σε χαμηλή θερμοκρασία η ουσία κρυσταλλώνεται.
Δηλαδή μέσα στα φιαλίδια αίματος… σχηματίστηκαν οι κρύσταλλοι που είδαν οι νοσηλεύτριες.

Όταν η ουσία μετατράπηκε στο πιο τοξικό παράγωγο, οι κρύσταλλοι εξαφανίστηκαν. Γι’ αυτό και δεν βρέθηκαν αργότερα.

Κι όμως… τίποτα δεν αποδείχθηκε

Το πρόβλημα; Δεν βρέθηκε ποτέ ξεκάθαρη απόδειξη ότι η Γκλόρια χρησιμοποιούσε DMSO. Μόνο έμμεσες ενδείξεις. Οσμή. Γυαλάδα στο σώμα. Χημικά παράγωγα στο αίμα. Έτσι, η υπόθεση παραμένει ανοιχτή.

Ήταν:
- μια σπάνια χημική αντίδραση;
- ένα ιατρικό λάθος που καλύφθηκε;
- ή πράγματι μαζική υστερία;