Η ιστορία πίσω από την πώληση των νησιών της Δανίας στις ΗΠΑ - Από πότε έβαλαν στο μάτι τη Γροιλανδία

Το 1917, η Δανία πούλησε στις Ηνωμένες Πολιτείες τα νησιά που σήμερα ονομάζουμε Αμερικανικές Παρθένες Νήσους (St. Thomas, St. John, και St. Croix). Αν και η κίνηση αυτή φαίνεται απλή, έχει πίσω της μια ενδιαφέρουσα ιστορία που συνδέεται με την πολιτική, την οικονομία και τη γεωστρατηγική του 20ού αιώνα.

Η Δανία κατείχε τα νησιά από τον 17ο αιώνα, όταν ήταν σημαντικό κέντρο για τη ζάχαρη, που τότε ήταν ένα από τα πιο εμπορεύσιμα προϊόντα στον κόσμο. Ωστόσο, με την κατάργηση της δουλείας και την παρακμή της ζάχαρης ως βασικού εξαγωγικού προϊόντος, τα νησιά άρχισαν να χάνουν την οικονομική τους σημασία. Το κόστος διατήρησης τους ήταν μεγάλο, ενώ η Δανία, μια μικρή χώρα, δεν είχε αρκετούς πόρους για να τα αναπτύξει περαιτέρω.

Την ίδια περίοδο, οι ΗΠΑ είχαν στρατηγικά σχέδια. Ήταν ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος, και οι Αμερικανοί φοβούνταν πως αν τα νησιά έμεναν υπό Δανέζικο έλεγχο, θα μπορούσαν να πέσουν στα χέρια της Γερμανίας. Επειδή τα νησιά βρίσκονταν σε στρατηγική τοποθεσία στην Καραϊβική, κοντά στη Διώρυγα του Παναμά, η Αμερική τα θεωρούσε κρίσιμα για την άμυνα και το εμπόριο.

Η συμφωνία κλείστηκε το 1916, και το ποσό που κατέβαλαν οι ΗΠΑ ήταν 25 εκατομμύρια δολάρια σε χρυσό. Την 31η Μαρτίου 1917, τα νησιά πέρασαν επίσημα στην Αμερικανική κυριαρχία. Σήμερα, τα νησιά είναι ένα από τα εδάφη των Ηνωμένων Πολιτειών, προσφέροντας φορολογικά κίνητρα και αποτελώντας δημοφιλή τουριστικό προορισμό.

Για τη Δανία, η πώληση θεωρήθηκε λογική, καθώς επέτρεψε στη χώρα να επικεντρωθεί σε άλλες προτεραιότητες. Όσο για τις ΗΠΑ, αυτή η αγορά ήταν ένα ακόμα βήμα προς την επέκτασή τους στον ρόλο μιας παγκόσμιας υπερδύναμης. 

Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι ΗΠΑ ενδιαφέρθηκαν για την αγορά της Γροιλανδίας λόγω της στρατηγικής της θέσης σε περίπτωση πολέμου με τη Σοβιετική Ένωση, όμως η Δανία απέρριψε την πρόταση, παρά την οικονομική κρίση που αντιμετώπιζε.

Ποιος να φανταζόταν ότι η πώληση αυτών των νησιών, που κάποτε εξαρτιόνταν από τη δουλεία και τη ζάχαρη, θα τα μετέτρεπε σε έναν παράδεισο διακοπών και στρατηγικό κόμβο για την Αμερική;