Κάποτε υπήρχαν τα χάνια. Ήταν πρόχειρα καταλύμματα και χώροι που οι ταξιδιώτες ξεκουράζονταν ή έκαναν συναλλαγές. Έπειτα ήρθαν τα πανδοχεία και μετά, τα ξενοδοχεία όπως τα ξέρουμε σήμερα.

Εργατιά και κεφάλαιο, για λίγο ή περισσότερο, όλοι πέρασαν από εκεί.  Οι κατασκευές διέφεραν ανάλογα με την οικονομική ανάπτυξη του κάθε τόπου. 

Μετά την απελευθέρωση το 1828, ελάχιστα χάνια είχαν απομείνει στην ύπαιθρο και στις πόλεις. Το πρώτο ξενοδοχείο ιδρύθηκε στο Ναύπλιο το 1834 με την επωνυμία «Ξενοδοχείον του Λονδίνου», το οποίο φιλοξένησε τους πρώτους επίσημους ξένους του νεαρού τότε ελληνικού κράτους και λίγο αργότερα, το 1840, λειτούργησε επίσης στο Ναύπλιο το ξενοδοχείο «Αφθονία».

Το 1835 η Αθήνα απέκτησε το δικό της ξενοδοχείο, με το όνομα «Νέον Ξενοδοχείον» ή «Albergo Nuovo”, ιδιοκτησία του Ιταλού Καζάλι, και απευθύνεται σε εμπόρους, που επιθυμούν μία προσωρινή στέγη αντί προσιτής τιμής, μακριά από τις μυρωδιές των στάβλων. Το 1837, όμως, η Αθήνα αποκτά το δικό της υποδειγματικό ξενοδοχείο. Ονομάζεται «Αίολος» και βρίσκεται στη συμβολή των οδών Αιόλου και Αδριανού.