Μπορεί σήμερα να έχει χάσει την αίγλη του λόγω του στοιχήματος, αλλά για δεκαετίες το Προ-Πο ήταν η ναυαρχίδα των τυχερών παιχνιδιών στην Ελλάδα.

Το Προ- Πο έτσι όπως το ξέρουμε είχε αρχική έμπνευση και προέλευση την Ιταλία και την ιδέα ενός δαιμόνιου Ιταλού, που στη φρίκη του Άουσβιτς συνέλαβε ένα παιχνίδι προγνωστικών.

Ο Μάσιμο ντε λα Πέργκολα γεννημένος στην Τεργέστη το 1912, ξεκίνησε να εργάζεται από μικρός για να βοήθησει στο οικογενειακό πορτοφόλι.

Έπιασε δουλειά σαν εφημερίδα και πολύ σύντομα έγινε αθλητικός συντάκτης.

Όταν ήρθε ο Μουσολίνι στην εξουσία ο Μάσιμο μπήκε στην αντίσταση, και όταν τα πράγματα δυσκόλεψαν προσπάθησε να διαφύγει στην Ελβετία.

Συνελήφθη και μέσα σε μια νύχτα έγινε ο κρατούμενος με το νούμερο 26.915.

Χρειάστηκε να αλλάξει 7 στρατόπεδα συγκέντρωσης. Δούλευε στα λατομεία και έσπαγε πέτρες και κουβαλούσε πολύτιμα μέταλλα για τους Γερμανούς.

«Κακό πράγμα το στρατόπεδο συγκέντρωσης» θα πει αργότερα ο ίδιος: «Γίνεσαι ζώο, κτήνος. Μόνο άνθρωπος δεν είσαι. Κι εγώ από μέσα έλεγα: Οχι. Δεν πρέπει να γίνεις έτσι. Δεν πρέπει ν’ αφήσεις τον εαυτό του να φθαρεί. Εσύ πολέμησες στο βουνό και θα σε φάνε τώρα οι γαλατάδες; Κάτι πρέπει να κάνεις».

Για να προσπαθήσει να σώσει το μυαλό του έκλεβε χαρτί και μολύβι από τα γραφεία των Ναζιστών και σχεδίαζε ιδέες γύρω από το Ιταλικό ποδόσφαιρο, πως θα μπορούσε να αναγεννηθεί.

Εκεί συνέλαβε την ιδέα του 1-Χ-2. 12 αγώνες και οι φίλαθλοι θα πρέπει να προβλέψουν τα αποτελέσματα. Ο Μάσιμο ήξερε πως οι φίλαθλοι νιώθουν πως τα ξέρουν όλα και η πρόκληση να νικήσουν τους "άλλους παίκτες" θα γίνει μανία.

Όταν τελειώνει ο πόλεμος γυρνάει στην Ιταλία, δανείζεται από φίλους και συγγενείς και ιδρύει μια εταιρεία που συνάπτει συμφωνία με την Ιταλική ομοσπονδία ποδοσφαίρου και το παιχνίδι ξεκινάει.

Στην αρχή η ζήτηση είναι μικρή και ο Μάσιμο κάθε Κυριακή αντί για κέρδη γεμίζει μόνο χρέη.

Όμως ένας νεκροθάφτης κυριολεκτικά τον ανέστησε. Πιάνει το 12αρι κερδίζει ένα τεράστιο ποσό και οι εφημερίδες λόγω του ποσού και της ιδιότητας του νικητή τον κάνουν πρωτοσέλιδο.

Από εκείνη την στιγμή οι Ιταλοί κόλλησαν με το 1- Χ- 2. Η Ιταλική κυβέρνηση εθνικοποιεί την εταιρεία του και αυτός μένει χωρίς λεφτά και εταιρεία. Όμως οι συνάδελφοι του δημοσιογράφοι ξεκινούν πόλεμο με το Υπουργείο και το θέμα παίρνει τεράστιες διαστάσεις.

Τα ιταλικά δικαστήρια τον δικαιώνουν με μια τεράστια για την εποχή αποζημίωση, χρήματα που έφταναν για να μην εργαστεί ποτέ ξανά.