Η Ινδία προσπάθησε να καθαρίσει την ατμόσφαιρα με τεχνητή βροχή και το πείραμα απέτυχε πριν καν ξεκινήσει.

Κάθε φθινόπωρο, το Νέο Δελχί γίνεται το επίκεντρο μιας ασφυκτικής πραγματικότητας. Η ομίχλη δεν είναι πια απλώς μετεωρολογικό φαινόμενο αλλά δηλητηριώδες πέπλο που καλύπτει μνημεία, δρόμους και ζωές. Οι δείκτες ρύπανσης ξεπερνούν κάθε όριο και τα νοσοκομεία γεμίζουν με ασθενείς που απλώς… αναπνέουν.

Μπροστά σ’ αυτό το ετήσιο φαινόμενο ασφυξίας, οι αρχές της ινδικής πρωτεύουσας αποφάσισαν φέτος να δοκιμάσουν κάτι τολμηρό: να κατεβάσουν τη ρύπανση με βροχή, κυριολεκτικά.

Η κυβέρνηση του Δελχί, σε συνεργασία με το Ινδικό Ινστιτούτο Τεχνολογίας του Κανπούρ, εκτέλεσε πέντε αποστολές τεχνητής βροχής (cloud seeding), ρίχνοντας στον ουρανό ένα χημικό μείγμα από ιωδιούχο άργυρο και ορυκτό αλάτι με στόχο να πυροδοτήσει βροχόπτωση που θα «έπλενε» την ατμόσφαιρα.

Όμως, το σχέδιο δεν προχώρησε ποτέ.

Μετά από τρεις αποτυχημένες προσπάθειες, οι επιστήμονες παραδέχτηκαν πως η φύση είχε άλλες προθέσεις. «Η υγρασία ήταν πολύ χαμηλή· δεν υπήρχε τίποτα για να δουλέψει το φαινόμενο. Ακόμα κι αν βοηθήσαμε λίγο, ο ουρανός δεν ανταποκρίθηκε», εξήγησε ο καθηγητής Μανίντρα Αγκαράγουαλ. Τα σύννεφα που επιλέχθηκαν περιείχαν μόλις 15% υγρασία, ενώ για να υπάρξει αποτέλεσμα χρειάζεται τουλάχιστον 50%.

Το Δελχί ακύρωσε τα υπόλοιπα πειράματα, όμως δεν εγκαταλείπει την ιδέα. Οι ερευνητές σκοπεύουν να επαναλάβουν τη διαδικασία όταν οι μετεωρολογικές συνθήκες το επιτρέψουν, με στόχο να δημιουργήσουν ένα πρακτικό «όπλο» απέναντι στο νέφος που κάθε χρόνο πνίγει πάνω από 20 εκατομμύρια κατοίκους.

Η τεχνική cloud seeding δεν είναι καινούργια. Το Πεκίνο τη χρησιμοποίησε εντυπωσιακά το 2008 για να καθαρίσει την ατμόσφαιρα πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες, ενώ η ίδια μέθοδος εφαρμόστηκε σε πολλές ινδικές πολιτείες για την αντιμετώπιση της ξηρασίας. Όμως, ήταν η πρώτη φορά που η Ινδία επιχείρησε να τη στρέψει ενάντια στην ατμοσφαιρική ρύπανση και το αποτέλεσμα έδειξε πως ο ουρανός δεν υπακούει εύκολα στα σχέδια της επιστήμης.

Στο μεταξύ, το Δελχί παραμένει πνιγμένο κάτω από το γκρίζο του πέπλο. Και οι κάτοικοί του συνεχίζουν να περιμένουν τη βροχή, φυσική ή τεχνητή, που ίσως κάποτε τους επιτρέψει να ξαναδούν καθαρό ουρανό.