Η πνευμονία ακούγεται στους περισσότερους σαν μια επικίνδυνη και σοβαρή επιπλοκή για την υγεία τους, απόρροια κάποιου ιού ή μικροβίου. Και έτσι είναι. Πρόκειται για μια κατάσταση η οποία μπορεί να προκαλέσει ακόμη και το θάνατο σε ανθρώπους που έχουν βεβαρημένο ιστορικό ή δεν λάβουν την περίθαλψη που απαιτείται.

Η πνευμονία είναι λοίμωξη του κατώτερου αναπνευστικού συστήματος. Μπορεί να μεταδοθεί σε όλους τους ανθρώπους, ωστόσο αυτοί που κινδυνεύουν περισσότερο από τις επιπλοκές της είναι οι ανοσοκατεσταλμένοι ασθενείς, όσοι πάσχουν από άσθμα, οι ηλικιωμένοι, τα νεογνά, τα μικρά παιδιά και οι πάσχοντες από χρόνιες ασθένειες.

Τα συμπτώματα της πνευμονίας είναι παρόμοια με αυτά της γρίπης, ωστόσο, είναι πιο έντονα και επίμονα. Μεταξύ των συμπτωμάτων συμπεριλαμβάνονται ο βήχας, η δύσπνοια, ο πυρετός, τα φλέματα, τα ρίγη, η κακουχία, ο πόνος στο στήθος, η εφίδρωση, η ταχύπνοια και η απώλεια όρεξης. Σε ορισμένα περιστατικά μπορεί να εκδηλωθεί ακόμη και αιμόπτυση, σύγχυση, πόνος στις αρθρώσεις και εμετός.

Είναι πολύ σημαντικό να απευθυνθεί κανείς στο γιατρό άμεσα αν νιώσει κάτι από τα παραπάνω, διότι οι επιπλοκές είναι πολύ συχνές και σοβαρές.

Ο κατάλληλος γιατρός για να διαγνώσει την πνευμονία είναι ο πνευμονολόγος. Θα χρειαστεί να γίνει ακτινογραφία και αξονική τομογραφία στο θώρακα, ενώ το αποτέλεσμα επιβεβαιώνεται με αιματολογικές εξετάσεις για τη μέτρηση της CRP, των λευκών αιμοσφαιρίων και της καθίζησης. Κατά την κλινική εξέταση θα ελεγχθούν και τυχόν ακροαστικά στον ασθενή.

Σε κάθε περίπτωση ο ασθενής πρέπει να είναι σε στενή συνεργασία με τον θεράποντα γιατρό του αν διαγνωστεί με πνευμονία, καθώς μπορεί να χρειαστεί να νοσηλευτεί.

Ακόμη και μετά τη θεραπεία της πνευμονίας, ο ασθενής θα πρέπει να είναι ιδιαιτέρως προσεκτικός και να επανεξεταστεί, ειδικά αν κάποιο σύμπτωμα επιμένει, καθώς ενέχει ο κίνδυνος επιπλοκών. Οι επιπλοκές που αναφέρονται είναι το πνευμονικό απόστημα, η οξεία αναπνευστική δυσχέρεια, η πλευρίτιδα και οι σηψαιμία. Οι ασθενείς που είναι άνω των 50 ετών ή καπνίζουν, θα πρέπει να επισκεφθούν ξανά το γιατρό τους και να επαναλάβουν τις εξετάσεις τους, για να βεβαιωθούν ότι η νόσος έχει εκριζωθεί από τον οργανισμό.