Ο Paul Crocker δεν γεννήθηκε πλούσιος. Το αντίθετο μάλιστα. Δούλευε από τα 14 του στο Λέστερ της Αγγλίας. Τότε δούλευε χωρίς να αμείβεται στην μικρή επιχείρηση που είχαν οι γονείς του. Όταν τελείωσε τις εγκύκλιες σπουδές του, αποφάσισε να δουλέψει για να έχει δικά του χρήματα.

Έκανε μαθήματα σε παιδιά και καθάριζε στάβλους. Κέρδιζε μόλις 25 λίρες την εβδομάδα. Όταν οι γονείς του μετακόμισαν, εκείνος ανέλαβε την επιχείρηση, δουλεύοντας 7 ημέρες την εβδομάδα. Η επιχείρηση ήταν μια σχολή αναβατών. Ο Paul θυμάται ότι τα άλογα ήταν πολλά. Στο Λέστερ η πελατεία ήταν περισσότερη αλλά στο νέο τους σπίτι, οι αναβάτες που έρχονταν ήταν ελάχιστοι.

Συνεργάστηκε με τον πατέρα του και άνοιξαν αρκετά βενζινάδικα στην περιοχή του Κέντ. Για 13 χρόνια, δούλευαν πάλι νυχθημερόν. Όταν ο πατέρας του αποσύρθηκε, ο Paul αποφάσισε να πουλήσει τις επιχειρήσεις και να ανοίξει καταστήματα με το franchise των Mc Donald’s.

«Τα βενζινάδικα μας δεν μπορούσαν να ανταγωνιστούν τα μεγαλύτερα που έπαιρναν πια όλη την δουλειά. Έπρεπε να αλλάξω τομέα», λέει ο Paul. «Στην αρχή ήταν σαν να κάνω ένα βήμα πίσω, αλλά με την βοήθεια των Mc Donald’s, όλα έγιναν πιο εύκολα. Το brand name παίζει μεγάλο ρόλο».

Το πρώτο του εστιατόριο έγινε στο Μάργκειτ. Οι δουλειές πήγαν καλά και μέσα σε 20 χρόνια, κατάφερε να αγοράσει άλλα 15 μαγαζιά, έχοντας γίνει ένας πολύτιμος συνεργάτης της αλυσίδας fast food στην βρετανική επαρχία. «Όσα μαγαζιά ανέλαβα είχαν μια άμεση αύξηση στις πωλήσεις», λέει ο Paul, που ξόδεψε εκατομμύρια για να ανακαινίσει όλα του τα μαγαζιά και να τα μετατρέψει σε πιο φιλικά για τον πελάτη.

«Δεν έχω καμία πρόθεση να τα παρατήσω», συνεχίζει. Και πώς να έχει; Όταν πριν από περίπου τέσσερις δεκαετίες έβγαζε 25 λίρες την εβδομάδα και τώρα είναι ιδιοκτήτης 16 εστιατορίων με 1.700 υπαλλήλους;  Όλα γίνονται, αρκεί να έχεις όρεξη και να το θελήσεις. Τουλάχιστον εμείς, αυτό καταλάβαμε από την ιστορία του Paul. Εσείς;