Αν κάποιος μπόρεσε ποτέ να συγκριθεί σε δημοτικότητα με τον John F. Kennedy, τότε αυτός είναι ο πρώην πρόεδρος των ΗΠΑ, ο Μπαράκ Ομπάμα. Υπήρξε ο αγαπημένος των δημοσιογράφων, των πολιτικών αρχηγών άλλων χωρών, του αμερικάνικου λαού, ακόμα και των αντιπάλων του.

Η προσωπικότητα του Μπαράκ Ομπάμα είναι τόσο πλούσια και ταυτόχρονα χαλαρή, που όλη η υφήλιος όταν είδε τον Ντόναλντ Τραμπ να παίρνει την θέση του, σίγουρα θα παρακαλούσε για 4 ακόμα χρόνια, όπως φώναζαν μερικοί στην αποχαιρετιστήρια ομιλία του. Η διαφορετικότητα του ήθους του είναι αξιομνημόνευτη, κυρίως γιατί δεν είναι επιτηδευμένο. Ο Ομπάμα δεν έμεινε ποτέ στο «political correct» αλλά ξέφυγε, αναζητώντας την ηθική στην πολιτική, την οποία δεν κατάφερε να επιβάλλει, όμως πιστώνεται την αναζήτησή της. Άλλωστε οι πολιτικοί δεν μας έχουν συνηθίσει σε τέτοιες αναζητήσεις. Ο σεβασμός που επιδεικνύει σε όλους και σε όλα, φάνηκε περίτρανα στις λίγες ώρες που πέρασε από την χώρα μας και επισκέφτηκε την Ακρόπολη, δίνοντας αργότερα μια ομιλία-ωδή στην δημοκρατία, στον τόπο που αυτή γεννήθηκε.

Ο Ομπάμα δεν ήταν πάντα πρόεδρος. Αν και απ’ ότι λέει ο βιογράφος του, σε ηλικία μόλις οκτώ ετών, έγραψε στην έκθεση του σχολείου του «Κάποια μέρα θέλω θα γίνω πρόεδρος των ΗΠΑ». Τα παιδικά του χρόνια ήταν δύσκολα. Γεννήθηκε στις 4 Αυγούστου του 1961 στην Χονολουλού της Χαβάης, από πατέρα μαύρο και μητέρα λευκή. Αυτό δεν αποτελούσε πρόβλημα στην Χαβάη, όπως θα έκανε σε πολλές άλλες πολιτείες των ΗΠΑ. Ο Κενυάτης πατέρας του όμως ήταν αρκετά βίαιος και κατανάλωνε μεγάλες ποσότητες αλκοόλ. Με μια έννοια, όταν η μητέρα του αποφάσισε να χωρίσει το 1963, του έκανε μεγάλο καλό. Κανείς δεν ξέρει πώς θα κατέληγε ο Μπαράκ Ομπάμα αν είχε μεγαλώσει με τον πατέρα του.

Η μητέρα του παντρεύτηκε έναν Ινδονήσιο. Στα 6 του, ο μικρός Μπαράκ βρέθηκε πολύ μακριά από την πατρίδα του, στην Τζακάρτα. Εκεί έμεινε τέσσερα χρόνια, ώσπου σε ηλικία 10 ετών να επιστρέψει στην Χονολουλού. Η μητέρα του όσο τον μεγάλωνε, ήταν ιδιαίτερα ευαίσθητη με τους αγώνες για τα κοινωνικά δικαιώματα των γυναικών και των μαύρων. Ο μικρός Μπαράκ, μεγάλωσε με ομιλίες ενός από τα μετέπειτα ινδάλματά του, του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ. Η κοινωνική του ευαισθησία είναι σίγουρα κάτι που πηγάζει από τα παιδικά του χρόνια.

Όταν πήγε στο λύκειο άρχισαν οι ατασθαλίες. Πήγε να ακολουθήσει το στερεότυπο, όπως είπε και ο ίδιος. «Πρεζάκι. Κατεστραμμένος. Προς τα εκεί πήγαινα, σαν κλασικός μαύρος νέος. Φτιαχνόμουν για να ξεχνάω ποιος είμαι και πού πάω». Όπως έχει αναφέρει στην αυτοβιογραφία του, στο λύκειο έκανε χρήση μαριχουάνας και κοκαΐνης. Όλα αυτά σταμάτησαν όταν έφυγε για το πανεπιστήμιο.

Σπούδασε δυο χρόνια στο Λος Άντζελες και οι καταπληκτικές του επιδόσεις του έδωσαν μια θέση στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης. Εκεί το 1983 θα πάρει το πρώτο του πτυχίο στις Πολιτικές Επιστήμες. Στο Σικάγο θα βρεθεί το 1985. Θα γνωρίσει και την γυναίκα της ζωής του. Την Μισέλ ΛαΒον Ρόμπινσον, που αργότερα έγινε Μισέλ Ομπάμα και του χάρισε δυο κόρες. 32 χρόνια μετά την γνωριμία τους, η Μισέλ Ομπάμα συνεχίζει να είναι ένα από τα μεγαλύτερα κεφάλαια της ζωής του, ένα κεφάλαιο που λάτρευε και πάντα θα λατρεύει.

Ο Μπαράκ Ομπάμα είχε πλέον πάρει πολύ σοβαρά αυτό που ήθελε να κάνει. Αγάπησε το Σικάγο σαν δεύτερη πατρίδα του. Αφού μετά το τέλος της δεύτερης προεδρικής του θητείας, κυκλοφόρησε η φήμη πως του έγινε πρόταση να γίνει πρόεδρος των Chicago Bulls!

Δούλεψε στις φτωχογειτονιές του νότιου τομέα της πόλης, ως κοινωνικός λειτουργός και οργανωτής. Εκείνη την περίοδο ένιωσε την ανάγκη να επισκεφτεί τον τάφο του πατέρα του στην Κένυα, ο οποίος είχε σκοτωθεί σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα το 1982. Η επίσκεψη τον έκανε να σκεφτεί αλλά και να βγάλει από μέσα του κάποια απωθημένα. Όταν επέστρεψε, το 1988, γράφτηκε στην Νομική Σχολή του Χάρβαρντ. Δυο χρόνια αργότερα, έγινε ο πρώτος Αφροαμερικανός που ψηφίστηκε ως συντάκτης του ακαδημαϊκού περιοδικού Harvard Law Review. Την επόμενη χρονιά αποφοίτησε και επέστρεψε στο Σικάγο, ώστε να εξασκήσει την δικηγορία για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Στην πολιτική μπήκε το 1995. Και την επόμενη χρονιά κέρδισε μια θέση στην Γερουσία της πολιτείας του Ιλινόις. Το 2000 απέτυχε να εκλεγεί βουλευτής. Αλλά δεν το έβαλε κάτω. Η θέση του ήταν στον Λευκό Οίκο. Ο ίδιος το ήξερε από 8 ετών. Όλοι οι υπόλοιποι, το μάθαμε τέσσερις δεκαετίες αργότερα. Το 2004 θα καταφέρει να εκλεγεί στην Γερουσία των ΗΠΑ. Τρία χρόνια αργότερα θα ανακοίνωνε την υποψηφιότητα του για Πρόεδρος των ΗΠΑ και το 2008 θα έγραφε ιστορία, αφού έγινε ο πρώτος Αφροαμερικανός πρόεδρος στην ιστορία των ΗΠΑ.

Τα υπόλοιπα είναι λίγο πολύ γνωστά. Οκτώ χρόνια στον Λευκό Οίκο, που πέρασαν πολύ γρήγορα για εμάς και μάλλον πολύ αργά γι’ αυτόν. Ήταν μια περίοδος μεγάλων αλλαγών στην πολιτική ατζέντα των ΗΠΑ. Και αυτό οφείλεται στον Μπαράκ Χουσεΐν Ομπάμα, που σήμερα κλείνει τα 57 του χρόνια. Happy Birthday Mr. President!