Η Ena Brown, πέρασε κυριολεκτικά όλη της την ζωή στο ίδιο σπίτι το οποίο φιλοξένησε και τις επόμενες γενεές της οικογένειάς της. Η γλυκύτατη προγιαγιά, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 104 ετών. Μάλιστα, στο συγκεκριμένο σπίτι, μέλη της οικογένειας της κατοικούσαν από το 1850. Η ίδια γεννήθηκε το 1912, πριν ο Τιτανικός σαλπάρει για το άτυχο ταξίδι του και όπως είχε δηλώσει, δεν είχε αποχωριστεί ποτέ στη ζωή της την κατοικία της που βρίσκεται στο χωριό Hambledon, στο Χάμπσαϊρ της Αγγλίας.

Η Brown, που έχει δύο παιδιά και δυο δισέγγονα, ήρθε στον κόσμο στο ίδιο δωμάτιο με αυτό που γεννήθηκε ο πατέρας της και που και εκείνη γέννησε τις κόρες της, Sylvia και Pam. Επιπλέον, ο πατέρας της, δημιούργησε ένα μαγαζί που μέχρι σήμερα ανήκει στην οικογένεια της. Δυστυχώς, τα δύο αδέρφια της, πέθαναν λίγο πριν κλείσουν τα 6 τους χρόνια, αφήνοντας την να μεγαλώσει σαν μοναχοπαίδι. Η Brown είδε και βίωσε όλες τις αλλαγές που έγιναν στον κόσμο, κατά τη διάρκεια της ζωής της, στον αιώνα που πέρασε.

Στα 26 της, το 1938 παντρεύτηκε τον Jack Cleeve, ενώ τα επόμενα 2 χρόνια, ήρθαν στον κόσμο οι κόρες της. Μετά τον χωρισμό της από τον πρώτο της σύζυγο και αφού οι κόρες της είχαν φύγει για σπουδές, εκείνη γνώρισε τον Henry Brown, τον οποίο και παντρεύτηκε λίγο καιρό αργότερα. Έζησαν μαζί μέχρι τον θάνατο του, το 1982. Την ίδια χρονιά, η μεγαλύτερη της κόρη, Sylvia, η οποία σήμερα είναι 76 ετών πήγε και έμεινε μαζί της για τα τελευταία 34 χρόνια. Φαίνεται πως ακόμα και οι τεράστιες πλημμύρες που συνέβησαν πριν δύο χρόνια στην περιοχή, δεν μπόρεσαν να κάνουν την Brown να μετακομίσει από το λατρεμένο της σπίτι.

Όπως είχε πει και εκείνη, δεν την ανησύχησε αυτό το γεγονός και για ποιο λόγο άλλωστε να το έκανε. Σύμφωνα με την άλλη της κόρη, Pam, η Brown ήταν ένας χαρούμενος άνθρωπος μέχρι και τον θάνατο της, ενώ όσο μεγάλωνε γινόταν ακόμα και πιο ευδιάθετη. Ήταν ένας εξαιρετικός χαρακτήρας, που είχε πολλούς φίλους και την γνώριζαν όλοι στην περιοχή. Λίγες ημέρες πριν τον θάνατο της, η οικογένεια είχε μαζευτεί σπίτι της για το καθιερωμένο γεύμα της Παρασκευής, ενώ την Τρίτη η ηλικιωμένη ήπιε τον καφέ της με την κόρη της, όπως συνήθιζε. Όταν έκλεισε τα μάτια της, όλη της η οικογένεια ήταν στο πλευρό της, δείχνοντας την αμέριστη αγάπη της.