Πάσχα
Eurovision
Summer
Xmas
Για χρόνια, το Instagram ήταν το μέρος όπου ανεβάζαμε φωτογραφίες, βλέπαμε τι κάνουν οι φίλοι μας και μοιραζόμασταν μικρές στιγμές της καθημερινότητας. Σήμερα, για πολλούς, έχει μετατραπεί σε κάτι πολύ περισσότερο: ατελείωτο scroll, σύγκριση με τις ζωές των άλλων, αγωνία για likes και την αίσθηση ότι κάθε εμπειρία πρέπει πρώτα να φωτογραφηθεί και μετά να τη ζήσουμε.
Κάποιοι χρήστες, όμως, αποφασίζουν να κάνουν το αντίθετο: να φύγουν. Η Georgina McNamara περιέγραψε στον Guardian πώς η απλή χρήση της εφαρμογής μετατράπηκε σταδιακά σε μια καθημερινή ανάγκη.
Σε ταξίδια και όμορφες στιγμές, αντί να απολαμβάνει αυτό που συνέβαινε μπροστά της, σκεφτόταν ποια φωτογραφία θα ανεβάσει, ποιο φίλτρο θα χρησιμοποιήσει και πόσα likes θα συγκεντρώσει.
Αποφάσισε αρχικά να διαγράψει την εφαρμογή για έναν μήνα. Ο ένας μήνας έγινε έξι και τελικά ένας ολόκληρος χρόνος. Όπως λέει, άρχισε να τραβά φωτογραφίες για την ίδια, να διαβάζει περισσότερο και να σταματά να αξιολογεί κάθε στιγμή με βάση το αν θα ήταν αρκετά «καλή» για να ανέβει στο Instagram.
Παρόμοια ήταν και η εμπειρία μιας μητέρας δύο παιδιών, η οποία συνειδητοποίησε πόσο πολύ την απορροφούσε το κινητό όταν είδε την κόρη της να τη μιμείται. Μετά τη διαγραφή των social media, ένιωσε περισσότερο παρούσα στην οικογένειά της και στις πραγματικές της σχέσεις.
Η απομάκρυνση από το Instagram δεν είναι φυσικά λύση για όλους, ούτε αποτελεί από μόνη της θεραπεία για άγχος ή άλλα προβλήματα. Για αρκετούς ανθρώπους, όμως, σημαίνει περισσότερο χρόνο, καλύτερη συγκέντρωση, λιγότερη σύγκριση και μικρότερη ανάγκη για επιβεβαίωση.
Ίσως τελικά η ζωή μετά το Instagram να μην είναι τόσο δραματική όσο ακούγεται. Μπορεί απλώς να είναι μια ζωή όπου δεν χρειάζεται κάθε στιγμή να αποκτήσει κοινό για να αποκτήσει αξία.
