Πάσχα
Eurovision
Summer
Xmas
Σε μια Ελλάδα όπου όλο και περισσότερα μικρά χωριά βλέπουν τα σχολεία τους να αδειάζουν και να απειλούνται με λουκέτο, υπάρχει ένα μέρος όπου συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Στη Μεταμόρφωση Χαλκιδικής, οι οικογένειες αυξάνονται, τα παιδιά πληθαίνουν και το σχολείο πλέον δυσκολεύεται να χωρέσει όλους τους μαθητές.
Δεν πρόκειται απλώς για μια στατιστική εξαίρεση. Είναι η ιστορία ανθρώπων που άφησαν πίσω τους την Αθήνα και άλλες μεγάλες πόλεις, αναζητώντας περισσότερο χώρο, φύση και έναν διαφορετικό τρόπο ζωής για τα παιδιά τους.
Και κάπως έτσι, ένα μικρό χωριό της Σιθωνίας βρέθηκε να αντιμετωπίζει ένα μάλλον… ευχάριστο πρόβλημα: έχει περισσότερα παιδιά απ’ όσα μπορούν να εξυπηρετήσουν οι σημερινές υποδομές του.
Από την Αθήνα στη Μεταμόρφωση
Ανάμεσα στις οικογένειες που έκαναν αυτή την επιλογή είναι εκείνη της Μαρίνας Παλιάκη, μητέρας 12 παιδιών.
Η ίδια μεγάλωσε σε μια οικογένεια με 13 αδέλφια και σήμερα ο 78χρονος πατέρας της έχει 100 εγγόνια. Η οικογένεια αρχικά εγκαταστάθηκε στη Συκιά, όμως στη συνέχεια επέλεξε τη Μεταμόρφωση, αναζητώντας έναν τόπο που θα συνδύαζε την ηρεμία της επαρχίας με την πρόσβαση σε βασικές υποδομές.
Η δική τους απόφαση φαίνεται πως άνοιξε τον δρόμο και για άλλους.
Φίλοι, συγγενείς και γνωστοί άρχισαν να επισκέπτονται την περιοχή και ορισμένοι τελικά πήραν την ίδια απόφαση.
Εκεί όπου το δημογραφικό μοιάζει να γυρίζει ανάποδα
Η εικόνα που περιγράφεται από την πρόεδρο της Κοινότητας Μεταμόρφωσης, Χαρούλα Τσινά, είναι εντυπωσιακή για τα δεδομένα της ελληνικής περιφέρειας.
Στο χωριό υπάρχουν οικογένειες με 10, ακόμη και 12 παιδιά, ενώ αρκετές ακόμη είναι τρίτεκνες ή πολύτεκνες.
Το αποτέλεσμα δεν θα μπορούσε να μη φανεί στο σχολείο.
Το δημοτικό, που κάποτε ήταν τριθέσιο και αντιμετώπιζε τον κίνδυνο να κλείσει λόγω έλλειψης μαθητών, έχει πλέον γίνει πενταθέσιο. Μαζί με το νηπιαγωγείο, τα παιδιά φτάνουν περίπου τα 73 με 75.
Ένα σχολείο που δεν χωράει πια
Και κάπου εδώ βρίσκεται το παράδοξο: το χωριό που κάποτε φοβόταν ότι θα μείνει χωρίς μαθητές, σήμερα χρειάζεται περισσότερο χώρο για να τους χωρέσει.
Τοποθετήθηκαν δύο προκατασκευασμένες αίθουσες, όμως οι ανάγκες παραμένουν μεγαλύτερες. Οι οικογένειες ζητούν νέες σχολικές εγκαταστάσεις, χώρους άθλησης και υποδομές που θα μπορούν να ακολουθήσουν την πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί.
«Εδώ γεννάμε και δεν χωράμε», είναι η χαρακτηριστική φράση που αποτυπώνει αυτή την ανατροπή.
Μια διαφορετική παιδική ηλικία
Η ζωή στη Μεταμόρφωση δεν είναι χωρίς δυσκολίες. Για τις οικογένειες που ήρθαν από την Αθήνα, η καθημερινότητα άλλαξε σημαντικά.
Φροντιστήρια, δραστηριότητες και εκπαιδευτικές επιλογές που βρίσκονται εύκολα σε μια μεγάλη πόλη δεν είναι πάντα εξίσου διαθέσιμες στην επαρχία.
Από την άλλη πλευρά, τα παιδιά κερδίζουν κάτι διαφορετικό: περισσότερο ελεύθερο χώρο, βουνό, θάλασσα, επαφή με τη φύση και δραστηριότητες όπως η ξυλογλυπτική και η βυζαντινή μουσική.
Μια καθημερινότητα λιγότερο αστική και περισσότερο συνδεδεμένη με τον τόπο.
Το κόστος μιας μεγάλης οικογένειας
Πίσω από την εικόνα μιας πολύτεκνης οικογένειας υπάρχει και μια απαιτητική καθημερινότητα.
Στην οικογένεια της Μαρίνας Παλιάκη, τέσσερα παιδιά σπουδάζουν και για αυτά χρειάζεται να καλύπτεται και το κόστος κατοικίας στη Θεσσαλονίκη, ενώ μία από τις κόρες της εργάζεται ως αναπληρώτρια εκπαιδευτικός στον Πειραιά.
Οι ανάγκες μιας οικογένειας με 12 παιδιά δεν σταματούν στην καθημερινότητα του χωριού. Συνεχίζονται στις σπουδές, στις μετακινήσεις, στα ενοίκια και σε όλα όσα συνοδεύουν το μεγάλωμα μιας τόσο μεγάλης οικογένειας.
Ένα χωριό που ζητά να προλάβει τη δική του αλλαγή
Η Μεταμόρφωση έχει σήμερα κάτι που λείπει από πολλές περιοχές της Ελλάδας: παιδιά και οικογένειες που επιλέγουν να μείνουν.
Το επόμενο στοίχημα είναι οι υποδομές να μπορέσουν να ακολουθήσουν.
Τι χρειάζεται για να μείνουν
Σχολεία, αίθουσες, χώροι άθλησης, ασφαλείς μετακινήσεις και υπηρεσίες που θα κάνουν τη ζωή των οικογενειών ευκολότερη. Γιατί η δημογραφική αλλαγή δεν ολοκληρώνεται όταν μια οικογένεια μετακομίζει σε ένα χωριό. Χρειάζεται ένα ολόκληρο περιβάλλον που θα της επιτρέψει να παραμείνει εκεί.
Και η Μεταμόρφωση δείχνει κάτι αρκετά σπάνιο: ότι η ελληνική περιφέρεια μπορεί ακόμη να γεμίσει ξανά παιδικές φωνές.
Το ερώτημα είναι αν οι υποδομές και η Πολιτεία θα προλάβουν να ακολουθήσουν.
