Η πόλη όπου ο ήλιος εξαφανίζεται για 50 ημέρες ‑ Πώς ζουν οι κάτοικοι;

Φαντάσου να ξυπνάς το πρωί, να πηγαίνεις στη δουλειά, να επιστρέφεις στο σπίτι και να μην έχεις δει ούτε μία φορά τον ήλιο. Στο Τρόμσο της Νορβηγίας, αυτό δεν είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας, αλλά μια πραγματικότητα που επαναλαμβάνεται κάθε χειμώνα.

Στη βόρεια Νορβηγία υπάρχει μια πόλη όπου ο ήλιος εξαφανίζεται για σχεδόν 50 ημέρες. Το Τρόμσο βρίσκεται περίπου 350 χιλιόμετρα βόρεια του Αρκτικού Κύκλου και κάθε χρόνο, από τις 27 Νοεμβρίου μέχρι περίπου τις 15 Ιανουαρίου, ο ήλιος δεν ανεβαίνει καθόλου πάνω από τον ορίζοντα. Το φαινόμενο ονομάζεται πολική νύχτα και οφείλεται στην κλίση του άξονα της Γης, εξαιτίας της οποίας οι βορειότερες περιοχές του πλανήτη μένουν χωρίς άμεσο ηλιακό φως για μεγάλα χρονικά διαστήματα. 

Κι όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι η πόλη βυθίζεται στο απόλυτο σκοτάδι όλο το εικοσιτετράωρο. Για λίγες ώρες γύρω στο μεσημέρι, ο ουρανός αποκτά εντυπωσιακές μπλε, ροζ και μοβ αποχρώσεις. Είναι το φως του λυκόφωτος, που δημιουργεί ένα σχεδόν εξωπραγματικό τοπίο πάνω από τα χιονισμένα σπίτια και τα φιόρδ. Οι κάτοικοι αποκαλούν αυτή την ιδιαίτερη περίοδο mørketid, δηλαδή «εποχή του σκοταδιού». 

Πώς είναι να ζεις χωρίς ήλιο;

Για τους κατοίκους του Τρόμσο, η ζωή δεν σταματά όταν εξαφανίζεται ο ήλιος. Τα σχολεία λειτουργούν, οι άνθρωποι πηγαίνουν κανονικά στις δουλειές τους, τα καταστήματα ανοίγουν και οι καφετέριες γεμίζουν κόσμο. Η πόλη διατηρεί έντονη πολιτιστική ζωή, με συναυλίες, φεστιβάλ και χειμερινές δραστηριότητες. Ωστόσο, η έλλειψη φυσικού φωτός μπορεί να επηρεάσει την ενέργεια και την αίσθηση του χρόνου, κάνοντας ορισμένους ανθρώπους να αισθάνονται πιο κουρασμένοι. 

Jürgen Knappitsch / Pexels

Το σκοτάδι έχει όμως και μια εντυπωσιακή πλευρά. Το Τρόμσο θεωρείται ένας από τους δημοφιλέστερους προορισμούς για την παρατήρηση του Βόρειου Σέλαος, του φυσικού φαινομένου που χρωματίζει τον ουρανό με πράσινες, μοβ και μερικές φορές κόκκινες ανταύγειες. Οι μεγάλες νύχτες προσφέρουν περισσότερες ώρες σκοταδιού για να γίνει ορατό, εφόσον το επιτρέπουν ο καιρός και η ηλιακή δραστηριότητα. 

Η μεγάλη ανατροπή έρχεται το καλοκαίρι. Τότε συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο: από τα τέλη Μαΐου μέχρι τα τέλη Ιουλίου, ο ήλιος παραμένει πάνω από τον ορίζοντα ακόμη και τα μεσάνυχτα. Είναι ο περίφημος ήλιος του μεσονυκτίου, που επιτρέπει στους κατοίκους να απολαμβάνουν το φυσικό φως όλες τις ώρες της ημέρας. 

Έτσι, σε αυτή τη γωνιά της Νορβηγίας, οι άνθρωποι έχουν μάθει να ζουν με δύο εντελώς διαφορετικούς κόσμους: έναν χειμώνα χωρίς ανατολή και ένα καλοκαίρι χωρίς πραγματική νύχτα. Και ίσως το πιο παράξενο για εμάς να είναι ότι κάτι που θα αναστάτωνε ολοκληρωτικά τη δική μας καθημερινότητα, για εκείνους αποτελεί απλώς μέρος της ζωής τους.