Κάτω από μια συνηθισμένη πολυκατοικία, στην καρδιά της Δράμα, κρύβεται ένας θησαυρός της ελληνιστικής εποχής. Το 1976, κατά τη διάρκεια εκσκαφών για την ανέγερση οικοδομής στην οδό Τροίας, οι εργάτες βρέθηκαν μπροστά σε ένα εύρημα που κανείς δεν περίμενε: έναν μακεδονικό τάφο άθικτο, με εντυπωσιακές τοιχογραφίες και αρχιτεκτονικά στοιχεία που μαρτυρούν υψηλή κοινωνική θέση των νεκρών.

Πρόκειται για το πρώτο ελληνιστικό μνημείο που βρέθηκε in situ στην πόλη, ένα εύρημα που φέτος συμπληρώνει πενήντα χρόνια από την ανακάλυψή του. Ο τάφος αποτελείται από λιθόκτιστο διάδρομο καθόδου με βαθμίδες, προθάλαμο κατασκευασμένο από πωρόλιθους και κυρίως ταφικό θάλαμο, πιθανότατα χτισμένο με τοπικά πλίνθινα υλικά.

Οι τοιχογραφίες του προθαλάμου εντυπωσιάζουν για την καλλιτεχνική τους αρτιότητα. Με τη μέθοδο της υδατογραφίας, οι δημιουργοί απέδωσαν αρχιτεκτονικά θέματα, διακοσμητικές ταινίες με βουκράνια και ρόδακες σύμβολα που παραπέμπουν σε ηλιακές και αναγεννητικές αναφορές. Η λεπτομέρεια και η ποιότητα της εκτέλεσης φανερώνουν μνημείο που ανήκε σε εύπορη οικογένεια της εποχής.

Στον ταφικό θάλαμο εντοπίστηκαν τρεις σαρκοφάγοι σε σχήμα Π, επιχρισμένες με λευκό κονίαμα. Παρότι ο τάφος είχε συληθεί ήδη από την αρχαιότητα, τα ευρήματα που διασώθηκαν είναι ιδιαίτερα σημαντικά και σήμερα εκτίθενται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Δράμας. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν ένα χρυσό περιδέραιο με χάντρες από καρνεόλη και απολήξεις σε μορφή κεφαλών ζώων, χρυσά ενώτια με παράσταση του Έρωτα, πήλινα αγγεία αρωμάτων, λύχνοι, υαλόμαζες και νομίσματα από την Αμφίπολη, τη Θεσσαλονίκη και την Ιστιαία.

Η χρονολόγηση του μνημείου τοποθετείται από τα τέλη του 3ου έως τα μέσα του 2ου αιώνα π.Χ. και συνέβαλε καθοριστικά στον προσδιορισμό των ορίων της αρχαίας πόλης. Σήμερα, ο τάφος παραμένει σιωπηλός αλλά ζωντανός μάρτυρας μιας εποχής ακμής, κρυμμένος μέσα στον αστικό ιστό.

Η ύπαρξή του υπενθυμίζει με τον πιο απτό τρόπο ότι η ελληνική γη δεν παύει να αποκαλύπτει τα μυστικά της. Κάτω από τα θεμέλια της καθημερινότητάς μας, η αρχαιότητα συνεχίζει να αναπνέει.