Η θερμή ανάσα του καλοκαιριού έχει πέσει βαριά πάνω στη Λωρίδα της Γάζας, επιδεινώνοντας δραματικά την ήδη τραγική καθημερινότητα των κατοίκων. Σε μια ζώνη όπου η καθαρή παροχή νερού είναι σπάνια, οι υποδομές υγιεινής έχουν σχεδόν καταρρεύσει και οι χώροι διαμονής είναι ελάχιστοι, ο καύσωνας μετατρέπεται σε θανάσιμη απειλή για τη δημόσια υγεία.

Περισσότεροι από 1,7 εκατομμύρια άνθρωποι, κυρίως εκτοπισμένοι, ζουν στοιβαγμένοι σε πρόχειρους καταυλισμούς, χωρίς ουσιαστική πρόσβαση σε ιατρική περίθαλψη, βασικά αγαθά ή αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης. Η ακραία ζέστη χειροτερεύει την κατάσταση, ειδικά για όσους είναι τραυματισμένοι ή χρειάζονται συνεχή φροντίδα.

Ο Μοχάμεντ αλ-Μαμλούκα, τραυματισμένος σε πρόσφατη επίθεση, λέει ότι κάθε αλλαγή επιδέσμου είναι βασανιστήριο. «Αν είχε κρύο, θα άντεχα καλύτερα. Τώρα δεν μπορώ καν να κοιμηθώ από τον πόνο – και τα νοσοκομεία δεν έχουν ούτε τα βασικά», περιγράφει. «Ούτε ένας ανεμιστήρας, ούτε λίγη σκιά. Η σκηνή μας δεν είναι μέρος για αρρώστους.»

Παρόμοια είναι η μαρτυρία του Αχμάντ Άουαντ, ο οποίος αναρρώνει από χειρουργική επέμβαση. «Η ζέστη με τρελαίνει. Μερικές φορές ξύνω τα πόδια μου μέχρι να ματώσουν, μόνο και μόνο για να νιώσω λίγη ανακούφιση. Δεν αντέχεται άλλο αυτό.»

Οι γιατροί που δίνουν μάχη στα πεδία των καταυλισμών τονίζουν πως η ζέστη καθυστερεί την επούλωση εγκαυμάτων και αυξάνει δραματικά τον κίνδυνο επιμολύνσεων. «Η υγρασία και η θερμοκρασία δημιουργούν ιδανικές συνθήκες για βακτήρια», λέει η δρ Χαγιά Σαλμάν. «Δεν μπορούμε να κάνουμε πολλά χωρίς φάρμακα, υλικά και τις κατάλληλες εγκαταστάσεις.»

Οι επιπτώσεις του πολέμου, η έλλειψη εξειδικευμένων γιατρών και χειρουργείων, καθώς και ο περιορισμένος αριθμός μοσχευμάτων δέρματος έχουν ρίξει τα ποσοστά επιβίωσης των βαριά τραυματισμένων.

Το Ισραήλ είχε διακόψει για σχεδόν τρεις μήνες την είσοδο βασικών αγαθών στη Γάζα, μεταξύ αυτών και ιατρικού εξοπλισμού, τροφίμων και καυσίμων, επιτρέποντας περιορισμένη βοήθεια μόλις τον Μάιο – με στόχο, όπως ισχυρίζεται, να αποτρέψει την ενίσχυση της Χαμάς.

Στο μεταξύ, η καθημερινότητα για τους κατοίκους της Γάζας γίνεται όλο και πιο ασφυκτική, καθώς ο ήλιος καίει ανελέητα και το νερό είναι λιγοστό, βρώμικο ή ανύπαρκτο.