Είναι καλοκαίρι, έχουν ανακοινώσει περιοδεία μεγάλα ονόματα της μουσικής και μαθαίνεις ότι θα περάσουν και από Ελλάδα. Χαρά! Μέχρι που βλέπεις ότι το εισιτήριο κάνει… 100 ευρώ. Ή 150. Ή και παραπάνω για τις VIP εμπειρίες. Και αναρωτιέσαι: «Ρε παιδιά, γιατί τόσο ακριβά;».

Πάμε να ξετυλίξουμε το κουβάρι πίσω από την τιμή ενός εισιτηρίου – ειδικά όταν μιλάμε για κολοσσούς της μουσικής σκηνής, όπως οι Metallica, οι Coldplay, οι AC/DC κ.λπ.

Πρώτο και βασικότερο: τα συγκροτήματα δεν έρχονται τσάμπα. Μιλάμε για ένα συγκρότημα που μπορεί να ζητά εκατομμύρια δολάρια ανά εμφάνιση. Το ποσό εξαρτάται από τη δυναμική της αγοράς (π.χ. τι δυνατότητα πληρωμής έχει το κοινό σε κάθε χώρα), το μέγεθος του χώρου, το αν είναι σταθμός μεγάλης περιοδείας ή one-off εμφάνιση.

Για την Ελλάδα, οι διοργανωτές πρέπει να καλύψουν το ποσό προκαταβολικά – χωρίς να ξέρουν καν αν θα κάνουν sold out.

Η περιοδεία μιας μπάντας όπως οι Metallica δεν περιλαμβάνει μόνο τα μέλη της. Μιλάμε για στρατό από τεχνικούς, σκηνικά, φώτα, ήχο, βίντεο, tour buses, φορτηγά, containers με εξοπλισμό, ακόμα και ιδιωτικά τζετ. Κάθε μέρα περιοδείας κοστίζει δεκάδες έως εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ.

Για να έρθει αυτό το τεράστιο μηχάνημα στην Ελλάδα – σε μια χώρα με δύσκολη πρόσβαση για τέτοιες παραγωγές – το κόστος ανεβαίνει.

Ο χώρος που φιλοξενεί τη συναυλία (Καραϊσκάκης, ΟΑΚΑ, Ολυμπιακό Στάδιο, Water Plaza κ.λπ.) χρεώνει ενοίκιο, ενώ ο διοργανωτής πρέπει να πληρώσει: Ασφάλεια, προσωπικό, εταιρείες φύλαξης, γιατρούς, ειδικές άδειες από δήμους, πυροσβεστική, ΕΚΑΒ κ.ά.

Φωτογραφία από cottonbro studio

Όλα αυτά προστίθενται στον τελικό λογαριασμό.

Στην Ελλάδα έχουμε 24% ΦΠΑ στα εισιτήρια, ενώ κάθε ηλεκτρονική πλατφόρμα (π.χ. Viva) παίρνει και τη δική της προμήθεια. Οπότε από τα 100 ευρώ του εισιτηρίου, δεν πάνε 100 στον διοργανωτή – ένα καλό ποσοστό φεύγει σε φόρους και υπηρεσίες.

Ο promoter παίρνει το ρίσκο: αν δεν πουληθούν εισιτήρια, μπορεί να μπει μέσα με πολλά χρήματα. Οπότε θέλει να βγάλει κέρδος όχι μόνο για να πληρωθεί, αλλά και για να συνεχίσει να φέρνει τέτοιες παραγωγές στη χώρα.

Η ελληνική αγορά είναι μικρή. Δεν μπορεί να γεμίσει ένα στάδιο για τρεις μέρες όπως στο Παρίσι ή στο Μιλάνο. Αυτό σημαίνει ότι το κόστος πρέπει να καλυφθεί από λιγότερα εισιτήρια, άρα πιο ακριβά. Και σε αυτό προσθέτουμε: Χαμηλότερη αγοραστική δύναμη, περιορισμένα sponsorships, πολιτιστικές αγκυλώσεις.

Αν είσαι φαν, μπορεί να αξίζει κάθε ευρώ. Αν όχι, σε καταλαβαίνουμε. Όμως να θυμάσαι: το live μιας τέτοιας μπάντας είναι σαν κινηματογραφική υπερπαραγωγή – και κοστίζει αντίστοιχα. Το θέμα είναι να μπορεί και να θέλει κάποιος να το πληρώσει.