Για ολόκληρες δεκαετίες ο Ρόμπερτ Φόστερ ήταν «ο χοντρός». Ζύγιζε 148 κιλά και αγαπούσε το μπάρμπεκιου, το μοσχαρίσιο κρέας και τα μπλουζάκια στο μεγαλύτερο μέγεθος που υπάρχει.

Ωστόσο, ένιωθε θυμό όταν καταλάβαινε ότι δεν μπορούσε να πάει με τα τέσσερα μικρά κοριτσάκια του στο πάρκο να παίξει. Η σύζυγός του, Τζέσικα, ήταν κι αυτή παχύσαρκη, ζύγιζε 110 κιλά. Στην τράπεζα όπου εργαζόταν ένιωθε αόρατη, οι άνθρωποι περνούσαν δίπλα της και δεν την έβλεπαν.

Τον Μάρτιο του 2012 το ζευγάρι από το Κολοράντο είχε μια συγκινητική συζήτηση. Η Τζέσικα γιόρταζε τα 30ά της γενέθλια και ένιωθε άρρωστη με την εμφάνισή της. «Αγαπώ το σύζυγό μου και λατρεύω τα παιδιά μου, αλλά μισώ τον εαυτό μου όσο τίποτε άλλο», είπε η Τζέσικα.

Την επόμενη εβδομάδα ξεκίνησε να κάνει zumba στο γυμναστήριο. Μέσα σε λίγες εβδομάδες άρχισε να χάνει κιλά και αυτό ήταν αρκετό για να την κινητοποιήσει. ¶ρχισε να κάνει ποδήλατο και να ιδρώνει, τουλάχιστον τρεις φορές την εβδομάδα. «Μετά από αυτό δεν πρόκειται να ξαναγυρίσω στην προηγούμενη κατάσταση», είπε στον εαυτό της.

Ο Ρομπ ήταν λίγο πιο αργός στην αντίδρασή του. Η αίσθηση ότι θα σηκωθεί να τρέξει του προκαλούσε πόνο, σχεδόν οδύνη. ¶ρχισε ωστόσο να παίζει τένις και σταμάτησε να τρώει δεύτερο πιάτο στο δείπνο.

Το καλοκαίρι του 2012 προσέθεσαν και άλλες δραστηριότητες, όπως το περπάτημα, την ορειβασία και το κολύμπι, μαζί με τα παιδιά τους και φίλους. Έβαλε σιγά σιγά στη ζωή του το τρέξιμο και όσο το προσπαθούσε, τόσο του γινόταν συνήθεια.

«Μου έδινε μια αίσθηση πληρότητας και αυτό μου έγινε συνήθεια. Μέρα με τη μέρα ορκίστηκα ότι θα τρέχω 5 χιλιόμετρα, ούτε ένα λιγότερο», είπε. Όσο έτρεχε, τόσο καλύτερα ένιωθε. Όταν έβγαζε τα αθλητικά παπούτσια, πίστευε ότι στην προηγούμενη ζωή του δεν ήταν ο ίδιος άνθρωπος.

Λίγους μήνες μετά τα πρώτα του 5 χιλιόμετρα, άρχισε να τρέχει χωρίς να σταματάει για περπάτημα ενδιαμέσως. Έκανε τότε τα πρώτα του 10 χιλιόμετρα και τον Μάιο του 2014 έτρεξε έναν μαραθώνιο. Είχε τα μισά κιλά λιγότερα.

Όσο διαρκούσε αυτή η περίοδος, το ζευγάρι κατανάλωνε λιγότερες θερμίδες. Ήξεραν ότι έπρεπε να διακόψουν τον κύκλο της οικογένειας που έχει αρρωστημένη σχέση με το φαγητό ενώ τα παιδιά τους ήταν ακόμη μικρά. «Είχα φτάσει σε ένα σημείο που δεν με ένοιαζε τι εικόνα δίνω στα παιδιά μου. Ωστόσο, αν τα παιδιά τρώνε βλέποντας τους γονείς, τότε ακολουθούν το δικό τους παράδειγμα», λέει ο Ρομπ.

Οι Φόστερς έπαψαν να ψωνίζουν από σούπερ μάρκετ και ξεκίνησαν να αγοράζουν τρόφιμα μόνο από μικρά παντοπωλεία. Στη διατροφή τους προσέθεσαν φρούτα και λαχανικά, λευκό κρέας και ψάρι. Ταυτόχρονα άρχισαν να ετοιμάζουν οι ίδιοι όσα έτρωγαν για συνοδευτικά, όπως το ψωμί και τις σάλτσες τους. «Όλη η φιλοσοφία μας για την τροφή άλλαξε, προσθέσαμε καλά πράγματα. Ανακαλύψαμε ότι όσο περισσότερα καλά πράγματα καταναλώναμε, τόσο λιγότερα σκουπίδια είχαμε».

Μετά από μήνες δίαιτας με αλεύρι ολικής, πράσινα λαχανικά και άπαχο κρέας, αποφάσισαν να γίνουν εντελώς χορτοφάγοι, για λόγους υγείας, ηθικής και για περιβαλλοντικούς σκοπούς.

Ο Ρομπ και η Τζες είναι τώρα εξαιρετικά λεπτοί, έχασαν μαζί πάνω από 150 κιλά. Νιώθουν υγιείς, ευτυχισμένοι και έτοιμοι να κατακτήσουν τον κόσμο. Ο Ρομπ, μάνατζερ σε τράπεζα, επέστρεψε στο πανεπιστήμιο για να ολοκληρώσει τις σπουδές του στη φυσιολογία και με στόχο να γίνει γιατρός. Δεν είναι πια «ο χοντρός τύπος» και νιώθει περίφημα γι' αυτό.

Η Τζες νιώθει πολύ ομορφότερη. Έπεσε από το μέγεθος 24 στο μέγεθος 10 και πιστεύει ότι οι άνθρωποι τη σέβονται περισσότερο.

«Οι άνθρωποι έγιναν πιο φιλικοί, τώρα με κοιτάνε στο πρόσωπο, οι άνδρες μου κάνουν κομπλιμέντα. Ποτέ πριν δεν μου είχε συμβεί αυτό, ποτέ, ποτέ, ποτέ», λέει. «Αγαπώ τον εαυτό μου. Μου αρέσει όπως δείχνω στον καθρέφτη. Ξέρω ότι υπάρχει ακόμη αρκετή δουλειά να γίνει, αλλά είμαι πλέον ένα πολύ διαφορετικό άτομο από πριν».