Στους πολυσύχναστους δρόμους της Νάπολι ανάμεσα στα αρωματικά βάφτισμα του φρέσκου βασιλικού και της σάλτσας ντομάτας, βρίσκεται η ταπεινή αρχή μιας γαστρονομικής επανάστασης που θα γοήτευε τους πάντες.

Σε αυτή τη πόλη, στα τέλη του 18ου αιώνα, ο πρώτος άνθρωπος που πούλησε πίτσα για πρώτη φορά, ξεκίνησε ένα ταξίδι που θα άλλαζε για πάντα το γαστρονομικό τοπίο! 

Με την προέλευσή της να ανάγεται στις εργατικές γειτονιές της Νάπολης, η πίτσα αναδείχθηκε ως ένα απλό και προσιτό γεύμα για τους εργάτες της πόλης. Αλλά ήταν ο Raffaele Esposito που μετέτρεψε αυτό το ταπεινό street food σε διεθνή αίσθηση.

Ο Esposito, ένας ταλαντούχος αρτοποιός, άνοιξε τη λιτή πιτσαρία του στην καρδιά της Νάπολης. Δεν ήξερε ότι οι γαστρονομικές του δημιουργίες θα του κέρδιζαν μια θέση στην ιστορία. Το 1889, σε μια σημαντική περίσταση, ο Esposito κλήθηκε να επιδείξει τη μαγειρική του ικανότητα σε κανέναν άλλον από τον βασιλιά Ουμβέρτο Α' και τη βασίλισσα Μαργαρίτα της Σαβοΐας.

Επιδιώκοντας να εντυπωσιάσει τους βασιλικούς επισκέπτες, ο Esposito έφτιαξε τρεις πίτσες, καθεμία από τις οποίες αντιπροσώπευε τα χρώματα της ιταλικής σημαίας: κόκκινο (ντομάτα), λευκό (μοτσαρέλλα) και πράσινη (βασιλικός). Η βασίλισσα, ιδιαίτερα τυλιγμένη από την πίτσα που στολίστηκε με φρέσκια ντομάτα, κρεμώδη μοτσαρέλα και μυρωδάτα φύλλα βασιλικού, την ανακήρυξε την αγαπημένη της. Έτσι, γεννήθηκε η διάσημη πλέον Pizza Margherita, που ονομάστηκε προς τιμήν της ίδιας της βασίλισσας Margherita.

Η επιτυχία της Pizza Margherita εκτόξευσε την πιτσαρία του Esposito στη φήμη, προσελκύοντας ντόπιους και τουρίστες. Σύντομα, άλλες πιτσαρίες σε όλη τη Νάπολη άρχισαν να αναπαράγουν τη δημιουργία του, ενισχύοντας την ιδιότητά της ως αγαπημένου ναπολιτάνικου φαγητού.