Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η Coco Chanel κατονομάστηκε ως πληροφοριοδότης των Ναζί από τη φίλη της Vera Bate, η οποία ομολόγησε ότι ήταν πράκτορας των Γερμανών.

Το 1939, στην αρχή του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η Chanel έκλεισε τα καταστήματά της, διατηρώντας το διαμέρισμά της που βρισκόταν πάνω από τον οίκο ραπτικής στη Rue de Cambon 31. Είπε ότι δεν ήταν καιρός για μόδα και άφησε 4.000 εργαζόμενους χωρίς δουλειά. Λέγεται ότι ήταν αντίποινα ενάντια σε εκείνους τους εργάτες που είχαν απεργήσει για υψηλότερους μισθούς και λιγότερες ώρες εργασίας στη γαλλική γενική εργατική απεργία του 1936. Κλείνοντας τον οίκο ραπτικής της, η Chanel έκανε μια οριστική δήλωση των πολιτικών της απόψεων. Η απέχθειά της για τους Εβραίους, που φέρεται να οξύνθηκε από τη σχέση της με τις ελίτ της κοινωνίας, είχε εδραιώσει τις πεποιθήσεις της. Μοιράστηκε με πολλούς από τον κύκλο της την πεποίθηση ότι οι Εβραίοι αποτελούσαν απειλή για την Ευρώπη λόγω της κυβέρνησης των Μπολσεβίκων στη Σοβιετική Ένωση.

Η γαλλική κυβέρνηση συνέλαβε τη Chanel, η οποία είχε αρκετούς δεσμούς με τη ναζιστική οργάνωση πληροφοριών Abwehr και τα μέλη της. 

Οι υποψίες για εμπλοκή της Coco Chanel ξεκίνησαν για πρώτη φορά όταν μπήκαν γερμανικά τανκς στο Παρίσι και άρχισε η ναζιστική κατοχή. Η Chanel αναζήτησε αμέσως καταφύγιο στο πολυτελές ξενοδοχείο Ritz, το οποίο χρησιμοποιήθηκε και ως αρχηγείο του γερμανικού στρατού.

Η γαλλική κυβέρνηση συνέλαβε τη Chanel, η οποία είχε αρκετούς δεσμούς με τη ναζιστική οργάνωση πληροφοριών Abwehr και τα μέλη της. Η Chanel τελικά αφέθηκε ελεύθερη λόγω έλλειψης στοιχείων και πιθανής βοήθειας από τον φίλο Winston Churchill. Οι ναζιστικοί δεσμοί της Chanel παρέμειναν κρυφοί για δεκαετίες, αν και ο «φόβος και το μίσος της για τους Εβραίους» φέρεται να ήταν γνωστοί σε όλους.