Η ιστορία της Γερμανίδας που αντιστάθηκε στον Χίτλερ και σώθηκε 3 ημέρες πριν από την εκτέλεσή της
Μπήκε στην οργάνωση Λευκό Ρόδο κατά τη διάρκεια του Β `Παγκοσμίου Πολέμου
Γράφει η ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΔΟΥ Δημοσίευση 4/1/2024 | 13:59
Η Τraute Lafrenz, η τελευταία γνωστα επιζήσασα του κινήματος αντίστασης των φοιτητών Λευκό Ρόδο που αψήφησαν τον Χίτλερ κατά τη διάρκεια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου πέθανε τον Μάρτιο του 2023 σε ηλικία 103 ετών.
Ηταν φοιτήτρια ιατρικής στο Μόναχο όταν συνειδητοποίησε ότι οι ναζιστικές εκστρατείες κατά των Εβραίων και άλλων μειονοτικών ομάδων είχαν μετατραπεί σε γενοκτονία.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Η Sophie και ο Hans Scholl ίδρυσαν το Λευκό Ρόδο το 1942. Το Λευκό Ρόδο ήταν αντιστασιακή οργάνωση που έδρασε στη ναζιστική Γερμανία από τον Ιούνιο του 1942 μέχρι τον Φεβρουάριο του 1943.
Αρχικά η μικρή ομάδα φοιτητών συγκεντρώθηκε για να συζητήσει τη μη βίαιη αντίσταση στη δικτατορία του Χίτλερ, αλλά αφού ένα μέλος επέστρεψε από την αναγκαστική στρατιωτική θητεία και περιέγραψε τη μαζική δολοφονία Εβραίων και την εκτέλεση σοβιετικών αιχμαλώτων, η ομάδα αποφάσισε ότι έπρεπε να αναλάβει δράση.
Υπό την ηγεσία της Sophie Scholl και του αδελφού της Hans, εντάχθηκε στην οργάνωση και βοήθησε στην παροχή εξοπλισμού για την εκτύπωση φυλλαδίων κατά των Ναζί.
Ενώ η Lafrenz συνελήφθη από την Γκεστάπο δύο φορές, ήταν τυχερή: σε αντίθεση με τον Scholl και άλλα μέλη της ομάδας της, σώθηκε τρεις ημέρες πριν από την πιθανή εκτέλεσή της όταν οι δυνάμεις των ΗΠΑ απελευθέρωσαν τη φυλακή όπου κρατούνταν τον Απρίλιο του 1945.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
«Δεδομένης της τύχης των άλλων, δε μου επιτρέπεται να παραπονεθώ» παρατήρησε κάποτε σε σχέση με το ότι γλίτωσε την τελευταία στιγμή...
Με τη βοήθεια της Lafrenz, τύπωσαν φυλλάδια για να τα μοιραστούν στο κοινό: «Δεν θα σιωπήσουμε», έγραψαν. "Είμαστε η κακή σας συνείδηση. Το Λευκό Ρόδο δεν θα σας αφήσει ήσυχο!" Τα αδέρφια Scholl αποκεφαλίστηκαν με γκιλοτίνα το 1943 – λίγες μόνο ώρες μετά τη δίκη τους – και η Lafrenz θυμήθηκε ότι παρευρέθηκε στις κηδείες τους, ακόμη και με τον κίνδυνο να εντοπιστεί και να συλληφθεί η ίδια.
Μετά τον πόλεμο το 1947, η Lafrenz μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες, ολοκλήρωσε τις ιατρικές της σπουδές και έγινε γιατρός.
Παντρεύτηκε και χάρηκε να δει μέχρι και δισέγγονα. Το 2019, προς τιμήν των 100ων γενεθλίων της, ο Γερμανός Πρόεδρος Frank-Walter Steinmeier της απένειμε το παράσημο της Αξίας 1ης Τάξης, την υψηλότερη τιμή του έθνους για τους πολίτες.
Κατά την τελετή αναγνώρισης, παρατηρήθηκε ότι η Lafrenze «ανήκε στους λίγους που, μπροστά στα εγκλήματα του εθνικοσοσιαλισμού, είχαν το θάρρος να ακούσουν τη φωνή της συνείδησής της και να επαναστατήσουν ενάντια στη δικτατορία και τη γενοκτονία των Εβραίων. Είναι ηρωίδα της ελευθερίας και της ανθρωπιάς».
