Στον Πειραιά υπήρχε μια συνοικία, η επονομαζόμενη Τρούμπα. Ήταν μια κακόφημη γειτονιά στην οποία έβρισκε κανείς τον αγοραίο έρωτα. Φτηνό σeξ με αντάλλαγμα λίγες δραχμές.

Στην Τρούμπα υπήρχε μια γυναίκα, η οποία δεχόταν μόνο μαθητές. Ήταν η θρυλική «Μπέμπα». Σε αυτή πήγαιναν οι πατεράδες τα αγόρια τους για να "γίνουν άντρες". Κάποιοι περίμεναν απ' έξω μαζί με τον γιο για να έρθει η σειρά τους, ενώ άλλοι περίμεναν καπνίζοντας να επιστρέψει το παιδί τους από τη "Μπέμπα" που τον είχε αναλάβει.

Οι μαθητές των γύρω σχολείων ήταν πολύ τακτικοί πελάτες των σπιτιών της Τρούμπας. Έκαναν κοπάνες από το σχολείο τις τελευταίες ώρες και πήγαιναν για να "μάθουν τον έρωτα". Κατά κάποιο τρόπο, τα κορίτσια των σπιτιών έπαιζαν το ρόλο της δασκάλας στον ερωτικό τομέα. Το γνώριζαν και γι' αυτό ήταν πολύ τρυφερές οι περισσότερες με τα νεαρά αγόρια. Μάλιστα, τους έκαναν συχνά και οικονομικές διευκολύνσεις μιας και ήταν πολύ δύσκολο για τους μαθητές να έχουν χρήματα στις φτωχογειτονιές του Πειραιά. Συγκεκριμένα, τους έκαναν την προσφορά στους 6 μαθητές ο ένας δώρο. Το αντίτιμο για το κεφάλι ήταν 5 δρχ. Λίγα λεφτά για τώρα, αλλά εκείνη την εποχή ήταν μεγάλο κόστος.

Τα σπίτια δούλευαν δώδεκα ώρες, από τις δέκα το πρωί μέχρι τις δέκα το βράδυ. Συχνά, επισκεπτόταν τους οίκους ανοχής ένα κλιμάκιο αξιολόγησης και ελέγχου της υγείας των ιερόδουλων. Όσες από αυτές έπασχαν από κάποιο αφροδίσιο νόσημα, δε μπορούσαν να εργαστούν πλέον. Τις στοίβαζαν όλες μαζί σε μια καρότσα και τις μετέφεραν στο νοσοκομείο Ανδρέας Συγγρός για έλεγχο. 

Κάτι που δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό είναι ότι οι περισσότερες από τα κορίτσια ήταν βαθιά θρησκευόμενες. Έτσι, τη Μεγάλη Εβδομάδα τα μπορντέλα ήταν κλειστά, οι κοπέλες νήστευαν ενώ τα "κόκκινα φωτάκια" τα σκέπαζαν με μαύρο πανί.