Μια σειρά που εμπνεύστηκε από ένα βραβευμένο με Pulitzer άρθρο, και μια ομάδα συντελεστών που κατάφεραν να βγάλουν τον πόνο και την απόγνωση των θυμάτων σeξουαλικής κακοποίησης και των οικογενειών τους, μπροστά στη κάμερα τόσο ρεαλιστικά που νιώθεις πως μιλούν σε σένα.

Ένας κατά συρροή βιαστής, έχει κακοποιήσει 8 κορίτσια και η αστυνομία συνεχίζει τα ίδια λάθη που έκανε από το πρώτο έγκλημα. Στη σειρά δεν πρωταγωνιστεί ο βιαστής, όπως συνήθως γίνεται στο Χόλιγουντ, αλλά τα θύματα.

Τα θύματα βιασμού παιρνούν ένα γολγοθά όταν καταγγέλουν το έγκλημα και βιάζονται ξανά και ξανά από το ίδιο το σύστημα.

Η σειρά είναι γροθιά στο στομάχι, αφού η ηρωίδα μέσα από την απλότητά της και τον βουβό της πόνο καταφέρνει να τσακίσει τον θεατή που νιώθει ανήμπορος απέναντι στην υποκρισία των κοινωνιών έτσι όπως τις έχουμε διαμορφώσει.

Οι 3 γυναικείοι χαρακτήρες που είναι εξίσου δυνατοί και καθοριστικοί για την εξέλιξη της σειράς, ξεσκεπάζουν την γυμνή αλήθεια ενός συστήματος που αδιαφορεί για το θύμα και στέκεται καχύποπτο απέναντι σε ότι μπορεί να διαταράξει την ηρεμία του.

Πρέπει οπωςσδήποτε να την δείτε...