Στον απόηχο μιας τραγωδίας και της απογοήτευσης προκύπτουν πολλά ερωτήματα. Γιατί συνέβη αυτό; Τι έκανα λαθος; Πού πάμε; Σε ποιον μπορώ να απευθυνθώ; Πώς συμπεριφερόμαστε ο ένας στον άλλον; Τι πρέπει επιτέλους να αλλάξουμε;

Είναι εύκολο να νιώθεις απομόνωση, θυματοποίηση και σύγχυση μετά από κάτι που αλλάζει τη ζωή όπως οποιαδήποτε από αυτές τις πρόσφατες τραγωδίες. Κάθε άτομο θα αντιδράσει διαφορετικά όταν έρθει αντιμέτωπος με τραγωδία ή απώλεια, και η ευαλωτότητα και η ευθραυστότητα είναι κάτι φυσικό. 

Η τραγωδία θα έρθει αναπόφευκτα κατά τη διάρκεια της ζωής, αλλά, μπροστά στις πρόσφατες αντιξοότητες, η ανθρωπότητα δείχνει τις καλύτερες πλευρές της. Μέσα σε μερικές ώρες κάθε ανάγκη για αίμα, καλύφθηκε.

Δεν υπάρχει συνταγή ή μέθοδος για τη θλίψη, ειδικά μετά από μια ξαφνική απώλεια. Οι αυθόρμητες αντιδράσεις μας σε πράγματα μιλούν πολύ για τις πιο ανθρώπινες ανάγκες και επιθυμίες μας και την κατανόησή μας για αυτά τα πράγματα στους ανθρώπους που πληγώνουν περισσότερο.

Ο σύγχρονος κόσμος μας λέει ότι δεν υπάρχει ένας τρόπος μόνο για την αντιμετώπιση της θλίψης και της απώλειας. Από την τοποθέτηση λουλουδιών έως τις πορείες έως τη χρήση ενός hashtag – είμαστε τυχεροί που ζούμε σε μια εποχή που μας δίνει τη δυνατότητα να θρηνούμε ανοιχτά ή ιδιωτικά και με όσους διαφορετικούς τρόπους θέλουμε. Κάτι που μπορούμε να μάθουμε μόνο μέσω της εμπειρίας είναι πώς διαφορετικοί άνθρωποι θέλουν να αντιμετωπίσουν διαφορετικά το θάνατο. 

Η πρόσφατη σκληρή πραγματικότητα του θανάτου και του θανάτου στην καθημερινή μας ζωή μας ανάγκασε να σκεφτούμε τις αξίες μας. Σιγά-σιγά, καθώς μαζεύουμε τα κομμάτια μας και αρχίζουμε να ενώνουμε ξανά τις ζωές μας, αρχίζουμε να κάνουμε διαφορετικές ερωτήσεις. Πώς συμπεριφερόμαστε ο ένας στον άλλον; Τι πρέπει επιτέλους να αλλάξουμε;

"Τον επίλογο έγραψε, βγαίνοντας απ’ την αίθουσα της αιμοδοσίας, ένας από τους γιατρούς. «Τέτοια συγκινητική προσέλευση του κόσμου δεν έχω ξαναζήσει ποτέ. Ήταν όλος ο κόσμος, και ο ιατρικός, και ο παραϊατρικός, έτοιμος να βάλει τα κλάματα. Υπάρχει κι αυτή η Ελλάδα πια. Ήταν όλοι νέοι, φοιτητές, και μια νεκρική σιγή. Ανατριχιάζεις. Να βλέπεις τόσο νέο κόσμο και να υπάρχει αυτή η νεκρική σιγή, να μην μιλάει κανένας, μια θλίψη, μια βουβαμάρα». Τα λόγια δεν ήταν ενιαία. Κάθε τόσο κόμπιαζε. Όμως το νόημα είχε βρει τον δρόμο του: «Υπάρχει κι αυτή η Ελλάδα πια»" έγραψε η Αυγή.

Oι ειδικοί προτείνουν τρία πράγματα που μπορείτε να αρχίσετε να κάνετε σήμερα για να βελτιώσετε την ψυχική σας υγεία και να δημιουργήσετε υγιή συναισθήματα μετά από μια τραγωδία: Θέστε όρια. Περιορίστε την αρνητικότητα που διαβάζετε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, περιορίστε τις αρνητικές και βίαιες εκπομπές και ταινίες, καθώς και τα βίαια βιντεοπαιχνίδια. Δημιουργήστε ουσιαστικές σχέσεις και υγιείς δεσμούς με τους ανθρώπους. Ως άνθρωποι πρέπει να είμαστε ο ένας κοντά στον άλλον. Εάν δυσκολεύεστε, απευθυνθείτε για βοήθεια. Κάτι τόσο απλό όσο το να μιλάς για την τραγωδία με άλλους θα βοηθήσει.