Με τις καταθέσεις του πατέρα του Παύλου Φύσσα, Παναγιώτη, και της αδερφής του, Ειρήνης, συνεχίστηκε σήμερα η δίκη της Χρυσής Αυγής, σε δεύτερο βαθμό.

Αρχικά ολοκληρώθηκε η κατάθεση της Μάγδας Φύσσα, με τις τελευταίες ερωτήσεις της υπεράσπισης, αλλά προκλήθηκε ξανά ένταση όταν η δικηγόρος του Κασιδιάρη θέλησε να υποβάλει ερωτήσεις στη μάρτυρα, αφού είχε ολοκληρώσει την κατάθεση της και αφού είχε ολοκληρωθεί και η κατάθεση του συζύγου της.

Η Πολιτική Αγωγή διαμαρτυρήθηκε έντονα ότι δεν τηρείται η δικονομική τάξη και ότι δεν μπορεί κάθε δικηγόρος να επαναφέρει μάρτυρες προς εξέταση.

Ωστόσο, με την ανεκτικότητα της έδρας, η Μ. Φύσσα επανήλθε στο βήμα του μάρτυρα, αλλά δεν απάντησε σε καμία ερώτηση, καθώς η δικηγόρος του Κασιδιάρη τη ρώταγε αν θεωρεί ότι η στάση της όλα αυτά τα χρόνια βοηθάει ώστε οι χρυσαυγίτες... να τη συλλυπηθούν, αν γνωρίζει ότι ο Κασιδιάρης έχει μετανιώσει για το χαστούκι στη βουλευτή του ΚΚΕ, Λιάνα Κανέλλη ή αν ξέρει ότι ο τότε βουλευτής και εκπρόσωπος Τύπου της Χρυσής Αυγής είχε υπερψηφίσει πρόταση στη Βουλή για ενός λεπτού σιγή μετά τη δολοφονία Φύσσα.

Η Μάγδα Φύσσα αποχώρησε από το βήμα του μάρτυρα φωνάζοντας «δεν θα απαντήσω σε αυτές τις ερωτήσεις, είμαι η μάνα του δολοφονημένου» και την ίδια ώρα ο Γ. Λαγός αποχωρούσε από την αίθουσα σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την άρνηση της Μ. Φύσσα να απαντήσει στις ερωτήσεις.

«Αν γινόταν πριν από μια βδομάδα θα βλέπαμε το παιχνίδι μαζί με τον Παύλο. Τελευταία στιγμή μού λέει ότι θα πάει σε μια καφετέρια, του λέω "Κοράλλι τη λένε", αλλά δεν ξέραμε ούτε εγώ ούτε ο Παύλος ότι ήταν άντρο χρυσαυγιτών», κατέθεσε ο Παναγιώτης Φύσσας και περιέγραψε τις στιγμές αφού ειδοποιήθηκε για τη δολοφονία του γιου του και έτρεξε στο σημείο.

«Γύρω στις 12:05 χτύπησε το τηλέφωνο. Μου λένε "τρέχα, έχουν μαχαιρώσει το παιδί". Πήρα το αμάξι, δεν είναι μακριά, γύρω στα 200 μέτρα. Στα 100 μέτρα βλέπω δύο μηχανάκια που έχουν κλείσει τον δρόμο και ένα της αστυνομίας. Νόμιζα ότι ήταν για το ασθενοφόρο. Μετά κατάλαβα τι έγινε... Είδα τον Παύλο πεσμένο με τα μάτια ανοιχτά. Της λέω της Χρύσας (σ.σ. της κοπέλας του Παύλου). Τι έχει ο Παύλος; Πίστευα ότι θα συνέλθει», κατέθεσε ο μάρτυρας και συνέχισε περιγράφοντας τις επόμενες στιγμές στο νοσοκομείο.

«Φτάσαμε στο Κρατικό, ρώτησα τους τραυματιοφορείς, "πείτε μου, ζει ο Παύλος;" Μου είπαν "θα σας πει ο γιατρός". Μπαίνω μέσα, από τα μάτια μπορούσα να καταλάβω ότι είχε φύγει ο Παύλος. Το χτύπημα ήταν επαγγελματικό, είχε στρίψει το μαχαίρι ο τύπος, δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα».

Σύμφωνα με τον μάρτυρα, το έγκλημα ήταν οργανωμένο, οι χρυσαυγίτες ενημερώθηκαν από τον κατηγορούμενο Άγγο που ήταν στην καφετέρια και ότι σκότωσαν τον Παύλο λόγω ιδεολογίας.

Η Πολιτική Αγωγή δεν υπέβαλε ερωτήσεις στον μάρτυρα, σεβόμενη την ψυχική οδύνη του όλα αυτά τα χρόνια. Ο Παναγιώτης Φύσσας δεν απάντησε σε καμία ερώτηση της υπεράσπισης, ούτε στις ερωτήσεις του Γιάννη Λαγού.

«Τελευταία φορά που είδα τον αδελφό μου ήταν 17 του μηνός, είχε έρθει σπίτι μου, είχαμε περάσει μαζί μια απλή οικογενειακή μέρα, χαιρετηθήκαμε λέγοντας "θα τα πούμε μετά" και αυτό το μετά δεν ήρθε ποτέ. Την επόμενη φορά που είδα τον αδελφό μου ήταν στο νεκροτομείο», ξεκίνησε την κατάθεσή της η αδερφή του Π. Φύσσα, Ειρήνη και συνέχισε:

«Γιατί; Επειδή το τάγμα εφόδου της Νίκαιας ήρθε στο Κερατσίνι για να τον δολοφονήσει. Τα έχω πολύ απλά τα πράγματα στο μυαλό μου. Ξέρω ότι πήγε να δει μπάλα και δεν γύρισε. Δολοφονήθηκε μέσα στη γειτονιά μας».

Η Ειρήνη Φύσσα αναφέρθηκε και στην ψυχική ταλαιπωρία που υφίσταται η ίδια και οι γονείς της: «Κάθε φορά που ερχόμαστε εδώ φεύγουμε πολύ ταραγμένοι, πέρα από το πένθος μας. Ερχόμαστε εδώ και νιώθουμε θύτες, βλέπουμε το μίσος στα πρόσωπά τους, ενώ έχουμε χάσει τον άνθρωπό μας».

Η Ειρήνη Φύσσα, που δεν ήταν αυτόπτης μάρτυρας, στο δικαστήριο κατέθεσε όσα γνωρίζει από την κοπέλα του Παύλου που ήταν παρούσα: «Φεύγοντας από την καφετέρια υπήρχαν 10-15 άτομα με όπλα, άρβυλα και ρούχα παραλλαγής, υπήρχε αστυνομία στο σημείο. Ο Παύλος και η παρέα απλά ήθελαν να φύγουν. Δεν μπορούσαν να πάρουν τα αμάξια τους και ανέβηκαν προς την οδό Τσαλδάρη (...) Περνώντας τον δρόμο ο αδελφός μου και οι φίλοι τους, πήγαιναν οι άλλοι από πίσω τους και φώναζαν "θα σας γαμήσουμε κότες". Ένας φίλος του ρώτησε τον Παύλο "τι κάνουμε τώρα;" Και ο Παύλος είπε "τώρα τρέχουμε". Ο Παύλος δεν έτρεξε».