Στιγμές τρόμου βίωσαν οι επιβάτες πτήσης που ξεκίνησε στις 16.35 το απόγευμα της Δευτέρας (6/6) από Αθήνα προς Θεσσαλονίκη, όταν προσγειωνόταν το αεροσκάφος στο αεροδρόμιο «Μακεδονία», ενώ στην πόλη επικρατούσαν έντονα καιρικά φαινόμενα.

Τη σοκαριστική εμπειρία που έζησε τόσο η ίδια όσο και οι υπόλοιποι επιβάτες του αεροπλάνου, περιγράφει στο GRTimes, η θεατρική παραγωγός, δασκάλα φωνητικής και επιβάτης της εν λόγω πτήσης, Μαρία Στεφάνου, η οποία δεν παρέλειψε ωστόσο να εξάρει τις ικανότητες και τους χειρισμούς του πιλότου αλλά και την ψυχραιμία του πληρώματος του αεροσκάφους που διατήρησε την ψυχραιμία του παρά τις δύσκολες συνθήκες προσγείωσης.

Η συγκλονιστική περιγραφή

«Είχαμε ακούσει ότι οι καιρικές συνθήκες στη Θεσσαλονίκη ήταν σήμερα δύσκολες, ωστόσο δεν γνωρίζαμε πόσο άστατος ήταν ο καιρός την ώρα που φτάσαμε. Λίγο πριν την προσγείωση δε, οι αναταράξεις του αεροσκάφους ήταν τέτοιες που δεν πιστεύαμε αυτό που ζούσαμε. Εγώ άρχισα να προσεύχομαι, ενώ κάποιοι από τους συνεπιβάτες μου είπαν ότι δεν έχουν συναντήσει κάτι ανάλογο ούτε σε υπερατλαντικό ταξίδι» σημείωσε ακόμη η κ. Στεφάνου.

Προσθέτει δε, ότι «η πρώτη προσπάθεια του πιλότου να προσγειώσει το αεροσκάφος δεν στέφθηκε με επιτυχία, με αποτέλεσμα να το ξανανεβάσει αμέσως και να επιχειρήσει ξανά μετά από λίγα λεπτά. Ευτυχώς, τη δεύτερη φορά η προσπάθεια στέφθηκε με επιτυχία, όμως εγώ είχα χάσει ήδη το αίμα μου. Όταν πια σταματήσαμε διαπίστωσα ότι πολλοί συνεπιβάτες είχαν κάνει εμετό, ενώ άλλοι ήταν εμφανώς ταραγμένοι από την εμπειρία» ανέφερε στο GRTimes. «Όλα αυτά τα λέω για να σημειώσω περισσότερο τι μπορεί να σου συμβεί εκεί που δεν το περιμένεις. Ειλικρινά ωστόσο, αν δεν ήταν τόσο άψογος ο πιλότος και τόσο ψύχραιμο το πλήρωμα, τα πράγματα ενδεχομένως να ήταν εντελώς διαφορετικά» κατέληξε η κ. Στεφάνου.

Νωρίτερα πάντως, σε ανάρτησή της στο προσωπικό προφίλ που διατηρεί στο διαδίκτυο η θεατρική παραγωγός και δασκάλα φωνητικής σημείωσε: «Επιστρέψαμε μόλις Θεσσαλονίκη. Έβγαλε απαγορευτικό μόλις προσγειωθήκαμε. Το αεροπλάνο μας έκανε δύο προσπάθειες να προσγειωθεί. Αυτό που ζήσαμε είναι από τα άγραφα. Δεν περιγράφω τι έγινε μέσα στο αεροπλάνο από τις αναταράξεις και τον φόβο. Είχαν την αίσθηση ότι δεν θα προσγειωθούμε, ότι θα πέσουμε. Πήγα να ζητήσω βοήθεια, να πάρω θάρρος αλλά όταν είδα ότι δίπλα μου υπήρχε τρόμος, πήρα δύναμη από εμένα και έδωσα δύναμη εκεί που το είχαν ανάγκη. Δεν μου το είχα ούτε για αστεία. Πολλοί από εμάς κοιταχτήκαμε με έκπληξη ότι ζούμε. Πρώτη φορά έκανα την προσευχή μου κι ένιωσα ότι δεν μπορώ να κάνω τίποτα άλλο από το να μείνω ψύχραιμη και να χρησιμοποιήσω τη δύναμη που έχω».